TOPMANAGEMENT

Elite Opinie Brief

door Jos van Hezewijk

Heeft u interessante informatie voor ons, dan houden wij ons aanbevolen

Kort door de bocht nr.278, 11 april 2007

Mannen mogen nog steeds de kar trekken
Academische bestuurselite krijgt aristocratische trekjes
Canon: catechismus van de verlichting
Goed klimaat voor politici
Wie bedreigt Holleeder en Moszkowicz ?
De contra-reformatie van de scoiale partners
Onze pensioenfondsen voeden sprinkhanen
Commissarissen top 100
- Je weet maar nooit.

* = verwijzing naar uittreksel onder trends.

Mannen mogen nog steeds de kar trekken
Bedrijfsleven, universiteiten, zelfstandige bestuursorganen (ZBO's) en ministeries zijn de laatste mannenbolwerken, waar topvrouwen toch nog minder dan 10% van de topfuncties hebben weten te bemachtigen. In de non-profit zijn veel meer vrouwen opgerukt naar de top en bezetten gemiddeld 35% van de topfuncties. Maar schijn bedriegt, want in de non-profit worden de allerbelangrijkste posten meestal bekleed door mannen. Mannen mogen nog steeds de kar trekken van de vrouwen. (Lees meer: www.elite-research.org/scp2006.html)

Academische bestuurselite krijgt aristocratische trekjes
De top van Nederland wordt bijna exclusief bevolkt door academici en hun kinderen. (Eenderde van onze regering zat in de wetenschap* : kabinet-Spinoza I) Maar hun noodzaak en verdiensten zijn niet meer zo vanzelfsprekend, wat tot verzet leidt. (Lees meer: www.elite-research.org/pub79.html)

Canon: catechismus van de verlichting
Zoals iedere rechtgeaarde kerk, had de Academia behoefte om de gecompliceerde bijbel van de Verlichting te vertalen voor de simpele gelovigen. De schrift van de academische opperpriesters kan het kerkvolk uitaard niet in vervoering brengen. De schriftgeleerden van de Verlichting gingen terug naar de hoogtijdagen van de katholieke kerk en ontdekten dat je de leerstellingen (canon) moest vastleggen in een simpel boekje met plaatjes, een catechismus. Nu nog deze rite iedere dag laten opdreunen en de Verlichting is alom tegenwoordig.

Goed klimaat voor politici
Met onverholen jalousie hadden de Amerikaanse democraten gekeken naar de groei van Bush na 9/11. Prachtig, stront aan de knikker. Ze hebben zich suf geprakezeerd welke duivel dat ze daar tegenover konden stellen. Het was duidelijk dat angst een goede voedingsbodem is voor politici. Eureka: global warming diende zich aan. Grote ondernemingen bij monde van de Amerikaanse tycoon Bill Gates, maar ook Nederlandse topmannen als Antony Burgmans, Rein Willems, Rijkman Groenink, Peter Bakker, Gerlach Cerfontaine, Leo van Wijk, Jan-Michiel Hessels, Wout Dekker en Alexander Rinnooy Kan waren enthousiast over deze nieuwe onuitputtelijke inkomstenbron. Inderdaad onuitputtelijk, omdat het probleem zich niet laat oplossen. Als een veranderend klimaat nu maar geen roetdeeltjes in het eten gaat gooien.

Wie bedreigt Holleeder en Moszkowicz ?
Na de affaire-Moszkowicz heeft de pers ons nog met enkele vragen laten zitten: - Waarom liet Holleeder zich oppakken ? Hij had gemakkelijk kunnen vluchten. - Wie bedreigt Bram Moszkowicz ? De Joegoslavische concurrenten van Holleeder ? - Waarom week Bram Moszkowicz voor leugens van Kelder ? Was hij toch maffiamaatje ? - Waarom werd Bram Moszkowicz opgehaald door een arrestatieteam ? Was hij verdachte ? - Of was de hele affaire voor Bram Moszkowicz een goede aanleiding om zich dramatisch terug te trekken uit een wespennest ?

De contra-reformatie van de scoiale partners
Na de verkiezingen was het duidelijk dat Balkenende en Bos (verslagen door de aangetrokken economie) niet konden doorgaan op de ingeslagen liberale weg. Een effici�nte markt houdt niet van mensen. Zij bekeerden zich daartoe tot hun oude geloof. Christelijke en socialistische werkgevers- en werknemersbonzen sprongen onder dekking van formateur Wijffels behendig in dit gat in de markt: maar liefst 27 kamerleden hebben deze achtergrond*. Hun financi�le macht, het pensioenspaarvarken hoefden ze niet meer uit handen te geven aan de markt.

Onze pensioenfondsen voeden sprinkhanen
Maar de sociale partners zijn minder sociaal als het om ons geld gaat. De door hen bestuurde pensioenfondsen zijn evenals in de jaren negentig de belangrijke financiers van de raiders, die de nodige pensioenklantjes op straat knikkeren, kapitaal verbranden en de beloningen van toplieden opdrijven. Bovendien lenen zij voor een luttel bedrag hun aandelen uit aan deze financi�le terroristen om de grote concerns te belagen. (Overigens loopt ABN geen risico, want een bank mag niet beleend worden.) Lang kan dit dubbelspel echter niet duren, want deze geldverspilling en de vergrijzing zal een gat slaan in de pensioenkassen.

Commissarissen top 100
* 2006/12/15 [Management Scope] {Jos van Hezewijk en Marike van Zanten} (trends macht) Commissarissen top 100 (...) Gek genoeg leidt de hierboven gesignaleerde afbrokkeling van de oude wereld niet tot een verjonging van het commissariaat. De gemiddelde leeftijd van commissarissen ligt al jarenlang constant op 61 jaar. In de top 30 is de gemiddelde leeftijd zelfs een jaartje gestegen naar 64 jaar. Daarmee is het Nederlandse commissariaat een van de weinige maatschappelijke gremia die voorlopig geen last hebben van de vergrijzing. Van grootschalige vernieuwing is evenmin sprake. In de totale Commissarissen Top 100 is weliswaar een kwart van de commissarissen nieuw, maar dat geldt niet voor de dertig hoogste posities. De top 30 wordt grotendeels bevolkt door dezelfde commissarissen als vorig jaar. Het establishment zit nog steeds stevig in het zadel. Dat wordt ook duidelijk als gekeken wordt naar de zittingstermijn van sommige commissarissen: maar liefst veertien commissarissen figureerden acht jaar geleden, in 1998, ook al in de top 30. De open plekken die de pensionado's op de lijst achterlaten worden ingenomen door andere old boys, vers bloed weet nauwelijks tot de top door te dringen. Dat heeft wellicht ook te maken met de nawee�n van de recessie. Het bedrijfsleven kijkt eerst de kat uit de boom en durft nog niet volop te gaan overnemen. (...) (Lees meer: www.elite-research.org/toppers.html)

- Je weet maar nooit.

Kort door de bocht nr.277, 20 december 2006

Topmannen hebben het economische tij mee
Wetenschap: u vraagt, wij draaien
Politiek: wie betaalt, die bepaalt
Media: geen beter vermaak dan leedvermaak
Globalisering: JP, VOC-mentaliteit is nooit weggeweest
Miljonairs: sinterklaas heeft zwarte pieten nodig
Networking: vriendjes zat in principe
Voor alles geldt: het zou evengoed anders kunnen zijn.
* = verwijzing naar uittreksel onder trends

Topmannen hebben het economische tij mee
In tegenstelling tot de meeste berichten in de media*, blijkt uit ons onderzoek* dat de bestuurders en zeker de CEO's veel minder op de schopstoel zitten dan enige jaren geleden. Evenals Balkenende profiteren ze van de verbetering van de economie.

Wetenschap: u vraagt, wij draaien
De arrogantie van de wetenschap, zoals hieronder bij Michiel Goudswaard* hebben we al vaker aan de kaak gesteld. Zoals dat de ratio maar weinig vermag. Hierbij weer een aardig voorbeeld van Dan Wegner*: 'Zowel de bewuste gedachte als de handeling vindt haar oorsprong in onbewuste hersenprocessen.' Dat er vraagtekens zijn te zetten bij de rationaliteit van onze christelijk/joodse cultuur tegenover de irrationaliteit van de Islam, lezen we nogmaals bij Peter Raedts*. Daarnaast blijkt de ratio ook nog sterk onderhevig aan modieuze trends, zoals bij de anti-Islam rede van hoogleraar Pieter van der Horst* en de blinde vlek voor homo-dieren gevonden door hoogleraar Roughgarden*. Kwalijker is de gevoeligheid van onze wetenschappers voor commercie. Volkskrant journalist Marc Peeperkorn* bespeurt toegedekte miljardenfraude aan het ziekenhuisbed. Erger is nog dat huisarts Hans van der Linde* vaststelt dat broodnodige therapie�n om commerci�le redenen niet plaatsvinden. Hoogleraar Leo Stevens* ontvlucht de universiteit dan ook bij gebrek aan maatschappelijke relevantie. Intussen eisen de professionals (lees academici) ten onrechte een autonome positie op zonder bemoeienis van managers (lees maatschappelijke verantwoording), terwijl de meeste klachten van de klant/burger gaan over kwalijk gedrag van de professionals, zo constateert Volkskrant journalist Kees Kraaijeveld*.

Politiek: wie betaalt, die bepaalt
Als de verkiezingen iets hebben aangetoond dan is het wel dat politici onmachtig zijn en achter de feiten aanlopen. De grote partijen vaarden allemaal nog blind op de schimmen uit het verleden van hervormingen in de sociale zekerheid (lees bezuinigingen) en de vrije markt. Nederland staat daarin niet alleen. Wolfgang Munchau*, commentator van de Financial Times ontdekt hierin een Europese trend. Het liberalisme heeft niet verloren, zoals Ria Roerink* beweert, maar het ouderwetse 'laissez faire, laissez passer'-liberalisme. Een concurrerende markt kan zaken misschien beter uitvoeren, maar dit betekent nog niet dat de staat deze zaken helemaal uit handen zou moeten geven. De bevolking wil iets terugzien van hun bezuinigingsinvesteringen. Wie betaalt, die bepaalt.

Media: geen beter vermaak dan leedvermaak
Niet alleen de politiek loopt hopeloos achter. Ook de media spuien tot op de dag van vandaag meer van hetzelfde ouderwetse doemdenken uit de recessie: Nederland vergrijst en verzuipt. De eerst in de pers zo populaire Raad van Economische Adviseurs (REA)* van de Tweede Kamer moest het dan ook in de media doen met enkele regeltjes over hun blijde boodschap dat de vergrijzing een zege is. Ook de minder pessimistische kijk van Bj�rn Lomborg* op het milieu kan nog op weinig weerklank rekenen. De rol opiniepeilingen als onuitputtelijke bron van ellende in de media wordt uiteengezet door Will Tiemeijer*. De kritiek van Joris Luyendijk* op de media werd gemakshalve door diezelfde media zwartgallig afgedaan als de zinloosheid van de media. Geen beter vermaak dan leedvermaak. En over enige jaren is het weer allemaal overdreven halleluja.

Globalisering: JP, VOC-mentaliteit is nooit weggeweest
Onderstaande uittreksels geven te denken. Paul Collier*'s stelt vast: �Onder $2500 inkomen mislukt democratie�. Dat geeft een ander beeld van het mislukte Amerikaanse democratiseringsoffensief in Irak. Jonathan Anderson* leert ons dat het wirtschaftswunder China slechts een groeistuipje is. Henk Volberda* laat zien dat NRC een foute kop boven het artikel heeft gezet. Had moeten zijn: �Nederland aan kop met nieuwe markten� en niet �met uitbesteden�. Eigenlijk is het weer die beruchte historische vergissing over de Gouden Eeuw. De VOC werd niet rijk aan de handel uit Azi�, maar aan de handel in Azi�. JP, die VOC-mentaliteit van de Hollanders is nooit weggeweest.

Miljonairs: sinterklaas heeft zwarte pieten nodig
Na de socialiserende recessie zijn de miljonairs er achter gekomen dat je tegenwoordig meer de show steelt met schenken dan met grote jachten. Bovendien is de trend om vooral aan je eigen goede doelen te geven. Om te kunnen geven, moet je echter wel eerst nemen. Sinterklaas heeft zwarte Piet nodig. De verrijking is dan ook zeker niet afgenomen aldus hoogleraar Ultee*. Een kadootje af en toe geeft meer dankbaarheid dan nivellering.

Networking: vriendjes zat in principe
In Amerika vermoeden wetenschappers dat het aantal vrienden door de individualisering* daalt van 2,94 in 1985 naar 2,08 in 2004. Maar Nederlandse collega's zien het minder somber in: er worden er meer versleten en vooral in de steden kun je meer gekloonde vrienden vinden. Maar men is het er nog niet over eens wat vriendschap is.

Voor alles geldt: het zou evengoed anders kunnen zijn.

Kort door de bocht nr.276, 20 septemeber 2006

Het vals plat van de wereld
Onze old boys hebben Nederland verraden
De wereld mag best weer platter
De hype van de bedrijvendokters revisited
Zorg verrekend met onze pensioencentjes
Paniek + veel informatie = grote domheid
Verder is het best goed in Nederland
* = verwijzing naar uittreksel uit trends

Het vals plat van de wereld
Bij globalisering gaat het er niet om waren en mensen over de wereld te slepen, zoals wordt aangenomen door Mankiw*. Dat stelt inderdaad weinig voor. Wat dat betreft zitten we op het niveau van de Eerste Wereldoorlog volgens Steven Brakman*, hoogleraar globalisering aan de Rijksuniversiteit Groningen. De Nederlandse bedrijven komen wat betreft globale verplatting (Friedman*) nog steeds niet verder dan export naar een enkel buitenlandje: Belgie, Duitsland of de VS. Niets nieuws onder de zon. Het nieuwe aan de hedendaagse globalisering is dat naast een enorme hoeveelheid platte informatie een geweldige luchtbel aan kapitaal rond de wereld wordt gepompt. En dat heeft niets meer van doen met productie, maar alles met moderne rooftochten. Europese landen kunnen bijvoorbeeld nooit evenveel schulden maken als de VS. Dat is een kwestie van macht. Net zoals de VS konden afdwingen dat ze deze schulden met een devaluatie konden vereffenen, zodat er het laatste decennium 350 miljard Nederlandse euro's in een zwart Amerikaans gat verdwenen volgens Rabo-bankier Boonstra*. Ook hebben wij niets in stelling te brengen tegen de monopolistische Amerikaanse slagkracht van de top drie banken (Philip Augar*) en de achttien beleggingsfondsen (Richard Sennett*), die bijvoorbeeld de raiders van Nederlandse ondernemingen van kapitaal voorzien. Ahold is de laatste prooi. Terwijl de Nederlanders en Scandinavi�rs vechten om het been, gaat het Amerikaanse management ermee heen met dank aan de Amerikaanse raider Paulson. Vervolgens komt Albert Heijn in handen van het uitstekende Engelse Tesco met dank aan het Engelse hedgefund Centaurus. Money makes the world go round. Het vals plat van de wereld.

Onze old boys hebben Nederland verraden
Toen ik in 2001 verkondigde dat de code-Tabaksblat buitenlandse raiders uitnodigde om Nederland te plunderen, werd ik voor gek verklaard. Iedereen was immers een voorstander van Tabaksblat. Nog in 2005 vonden de media kritiek op Tabaksblat irrelevant. Nu het te laat is en een paar Nederlandse bedrijven of onderdelen daarvan met dank aan Tabaksblat zijn overgenomen door private equity (voorheen raiders of bedrijvendokters geheten), schreeuwt men moord en brand. Maar de bijgedraaide tegenstanders van de code-Tabaksblat hebben een flinke portie boter op het hoofd. Ze hebben in het verleden kritiekloos meegewerkt aan de invoering van de code. De media hebben Tabaksblat jarenlang neergezet als een held. De huidige minister Wijn van Economische zaken en met hem het hele kabinet en de hele Tweede kamer keurde verrukt de code-Tabaksblat goed. De vakbondsbestuurders fourneren de raiders van onze werkgelegenheid kritiekloos van de benodigde centjes uit onze pensioenfondsen. Let hierbij op International Shareholder Services*. Oud-ING-topman Aad Jacobs heeft hard meegewerkt aan de eisen van de assertieve aandeelhouders door roekeloos talloze Amerikaanse bedrijven over te nemen. Tegelijk met de beurskoers zag hij zijn inkomen naar grote hoogte stijgen. Zo hoog, dat juist de hoge inkomens van de ING-bestuurders minister-president Kok de uitspraak over exhibitionistische verrijking van topmanagers ontlokte. En inmiddels weten we ook waarom onze topmannen zich nauwelijks te weer stelden tegen de code-Tabaksblat. Zij zijn namelijk juist belangrijke adviseurs van deze raiders. Jan-Michiel Hessels, oud topman van Vendex KBB en president-commissaris van beursbedrijf Euronext, zit in de advisory board van Blackstone. Kees van Lede, oud-topman van Akzo Nobel en commissaris bij onder meer Reed Elsevier en Philips, was tot februari drie jaar lang adviseur bij Carlyle. Onder de adviseurs van CVC zitten voormalig Heineken-topman Karel Vuursteen en Rob van den Bergh, de topman van VNU die bij de overname door een private equity consortium opstapte. Oud-Akzo Nobel-topman Aernout Loudon heeft onlangs plaatsgenomen in de European Advisory Board van Lehman Brothers. Victor Halberstadt is lid van de International Advisory Group van Goldman Sachs. Onze old boys hebben Nederland verraden.

De wereld mag best weer platter
In de middeleeuwen waren er al idealisten (niet alleen Hollanders), die dachten dat de wereld plat was. Tegenwoordig heb je wederom utopisten, die in een platte en open wereldmarkt geloven. De markt is echter op zijn best in theorie open. Niet de beste, maar de sterkste wint. En dat is al een oeroud principe. In de praktijk zitten namelijk achter die open markt allerlei machtige geldnetwerken, die de markt verstoren. Of liever gezegd, die de markt conserveren, want de oude macht weet zich dankzij die open wereldmarkt juist te handhaven of zelfs te versterken (Lansley*). De raiders zijn namelijk geen gevaar voor het establishment, maar knappen juist voor hen met hun kapitaal het vieze werk op. Onze old boys waren er als de kippen bij. Een globale open markt functioneert duidelijk niet alleen bij gelijke kansen, zoals betoogd wordt door moderne liberalen en socialisten, die hun klassieken niet meer kennen. Gelijke kansen vereisen zelfs volgens de ouwe liberaal Mill* een gelijke uitgangspositie met behulp van een overheid, die de toppen van de overmacht afplat. Er moet meer sociale daling komen om met Ultee* te spreken. Hoewel we al gebaat zijn bij meer gelijke kansen, mag de wereld best weer platter.

De hype van de bedrijvendokters revisited
De verdedigers, waaronder oud-Robeco topman Korteweg* betogen dat private equity foute overnames uit het verleden corrigeert. Dat behoeft echter enige correctie. Op de eerste plaats hebben diezelfde private equity-bedrijven de ondernemingen in het verleden aangezet tot risicovolle overnames en doen ze de overname van het minder goed presterende onderdeel met zeer risicovolle leningen. Ten tweede valt nog te bezien of private equity deze bedrijfsonderdelen beter kan besturen. In onderstaand uittreksel kan men lezen dat deze bedrijven over langere termijn 'slechts' 8% rendement per jaar behalen net als andere ondernemingen. Ten derde kan zo'n bedrijfsonderdeel op korte termijn misschien niet zo winstgevend zijn voor het beursgenoteerde bedrijf, maar zou op de lange termijn wel eens een belangrijke spreiding van risico's kunnen betekenen. Ten vierde zie ik niet in dat private equity-bedrijven wel met succes een conglomeraat van een ratjetoe aan bedrijven kunnen managen, van welke markten ze geen verstand hebben, terwijl ze bij beursgenoteerde ondernemingen al piepen als ze een of twee segmentvreemde dochterbedrijven hebben. Ten vijfde lijkt de macht van de private equity vooral te berusten op geheimzinnigheid. We kunnen moeilijk controleren wat ze met de overnames doen, terwijl ze bij hun prooien zeuren over transparantie. Ten zesde zal pas over enige jaren blijken wat de trackrecord van deze private equity-bedrijven is. De overnames van private equity worden evenals in de tachtiger jaren nauwelijks door correctie, maar vooral door een overschot aan investeringskapitaal gedreven. Het ziet ernaar uit dat we nu onder de noemer van private equity met soortgelijke grootsprakerige bedrijvendokters van doen hebben als in de tachtiger jaren, die door de pers de hemel in worden geprezen. Die prijzen zich echter vanzelf ook weer uit de markt. Vervolgens gaan ze evenals in de negentiger jaren de ondernemingen weer dwingen tot risicovolle overnames. Enzovoorts. We leren niets van de geschiedenis. Gelukkig gaat het maar om 53 miljard* speelgeld. Een schijntje bij de 350 miljard, die we volgens Rabo-bankier Boonstra* in de VS hebben verspeeld. De hype van de bedrijvendokters revisited.

Zorg verrekend met onze pensioencentjes
De voorstellen van de politieke partijen om het vermeende vergrijzingsprobleem op te lossen, verhullen een enorme machtsstrijd. De politici kijken namelijk evenals de werkgevers en de verzekeraars met een schuin oog naar de honderden miljarden in de kassen van de pensioenfondsen. Alle voorgestelde politieke oplossingen komen er feitelijk op neer dat via belasting (PvdA), levensloop (CDA) of inflatie (VVD) een slinkse greep van tientallen miljarden wordt gedaan in de pensioenkassen in navolging van minister-president Kok. De politiek was dan ook niet erg gecharmeerd van het 'position paper' van superpensioenfonds ABP*, waarin met steun van de grote pensioenkoepels de hele vermeende AOW-problematiek naar de prullenbak werd verwezen. Politici durven de door globalisering (handjes zijn duur) en farmaceuten (onbegrensde technische mogelijkheden zijn duur) uit de pan rijzende zorgkosten namelijk geen halt toe te roepen. Voorlopig is het lucratieve zorgprobleem op het bordje van de verzekeraars gelegd. Maar die oplossing gaat de werkgevers veel geld kosten. Die dringen er dan ook bij de politiek op aan de zorg te verrekenen met onze pensioencentjes.

Paniek + veel informatie = grote domheid
De globalisering levert de elite veel geld en informatie op, maar weinig kennis. Alle complottheorie�n ten spijt maakte een blinde paniek zich meester van de Amerikaanse leiders, toen het Witte Huis en het Pentagon, dus de elite zelf onder schot kwam te liggen. Automatisch werd Big Brother van stal gehaald. In Nederland raakte de elite eveneens in blinde paniek na de aanslagen op Fortuyn en Van Gogh en trok allerlei twijfelachtige wetgeving onder uit de bureaula. Oprichter van Xs4all Gonggrijp*: "Privacy is gisteren. Een toekomstige politiestaat heeft niets meer nodig. In Nederland wordt meer afgeluisterd dan waar ook ter wereld, als aftap-land loopt het voorop. (...)� Maar angst is een slechte leermeester. Volgens datamining-experts als Siebes* en Krebs* leidt massaal verdachten zoeken door naar patronen te kijken alleen maar tot een hoop onschuldigen, als je geen goed uitgangspunt hebt. Visie heeft weinig informatie nodig om veel kennis te genereren.

Verder is het best goed in Nederland

Kort door de bocht nr.275, 6 juli 2006

Commissariaten worden bij het grof vuil gezet
Of je door de markt, de staat of de politiek gebeten wordt
De natuur lost alle problemen op en schept nieuwe
PCM: "Je moet niet alles geloven wat er in de kranten staat"
Fortuynistische puinhopen
Nederland bananenmonarchie
De nieuwe elite wordt vervolgd

Commissariaten worden bij het grof vuil gezet
"Forse afname aantal commissariaten", onderzoeksrapport 1992-2005 door Jos van Hezewijk (Elite Research) en Stefan Pey (Governance University) in Goed Bestuur 2 2006
Bij de top 500-ondernemingen zijn de raden van commissarissen sinds 2001 gekrompen met 23%. Oorzaken kunnen liggen in gegroeid eisenpakket, aansprakelijkheidsrisico's, voordrachtsrechten en bescheiden compensatie.
Hele artikel

Of je door de markt, de staat of de politiek gebeten wordt
De Mededingingsautoriteit is het meest cynische voorbeeld van gebrek aan marktwerking. En zo zal het ook gaan met de andere gecentraliseerde toezichthouders als de Zorgautoriteit, de Autoriteit Financiële Markten, de Voedsel en Waren Autoriteit en het Ministerie voor Veiligheid van Pieter van Vollenhoven. In bijgaand uittreksel wijst professor Van Gunsteren op de bekende gedocumenteerde gevaren, domheden en vunzigheden die zulke monopolies opleveren. Ook vercommercialisering van publieke diensten is niet het ei van Columbus. Door een ongelijke uitgangspositie is het resultaat op zijn best een oligopolie. Dit hebben we gezien bij de nutsbedrijven, de woningbouwverenigingen, de ziekteverzuimverzekeraars, openbaar vervoer, de havenbedrijven, de arbodiensten en last but not least bij de zorgverzekeraars. Commerciële ondernemingen willen bij de grootste drie en dus bij het oligopolie behoren. Anders dan VVD-ideoloog professor Ankersmit in een bijgaand uittreksel beweert, gaat het dus niet om een goede keuze tussen markt of staat. Of je door de kat of de hond wordt gebeten, maakt niet uit. Je kunt ook niet veel verwachten van het oligopolie van de drie grote politieke partijen, die kiezers als de grootste bedreiging zien en onderling het pluche verdelen. Laat markt, staat en politiek met elkaar concurreren.
Bijbehorende uittreksels

De natuur lost alle problemen op en schept nieuwe
Terwijl de bestuurlijke oligarchen angstig afwachten, lost de natuur alle problemen op, zoals uit bijgaande uittreksels blijkt. Omdat er minder kindertjes verwekt worden, krijgen we veel minder jeugd. Dit is een zegen voor het vervuilde milieu, het woningtekort, het gebrek aan infrastructuur en de slinkende rendabele energievoorraden. En zelfs zal hierdoor het zogenaamde vergrijzingsprobleem als sneeuw voor de zon verdwijnen. De krapte op de arbeidsmarkt zal de lonen en de prijzen tot grote hoogte opstuwen. Enerzijds kunnen de rijke jonkies de AOW-premies dan gemakkelijk betalen. Anderzijds blijft er door de inflatie niets over van de pensioenrijkdom van de oudjes. Sterker nog. Over tien jaar zou het vergrijzingsprobleem wel eens niet de rijkdom, maar de armoede van de gepensioneerden kunnen worden. De natuur geeft en neemt.
Bijbehorende uittreksels

PCM: "Je moet niet alles geloven wat er in kranten staat"
PCM-advocaat Marc Ynzonides reageerde hiermee in de rechtbank te Amsterdam op de advocaat van Multi Vastgoed Joop Janssen. Janssen citeerde uit PCM-kranten, met name uit NRC Handelsblad. 'Geen bedrijf staat er zo slecht voor als PCM', waarbij hij verwees naar een artikel van de hand van Menno Tamminga waarin PCM wordt voorgesteld als een zinkend schip. Volgens PCM-advocaat Marc Ynzonides moeten we dergelijke stukken echter met een korreltje zout nemen. Uiteraard. Nu is Menno Tamminga een uitzondering, maar meestal wordt in kranten de blijde boodschap van bobo's verkondigd, die voor eigen parochie preken.
Fortuynistische puinhopen
Je kunt goed merken dat de dijken in Nederland zijn opgehoogd. Geen last meer van asielzoekers en het bestuur van N.V. Nederland is alleen met zichzelf bezig. Hirsi Ali besloot eerder al om naar de USA te vluchten. De hoogste priesteres van de Verlichting heeft zich hiertoe opnieuw bekeerd. Ditmaal tot het American Enterprise Institute, een sterk fundamentalistisch religieus georiënteerde denktank achter president Bush. De stennis rond haar uitzetting door Rita Verdonk kwam haar goed uit. Ze greep direct haar kansen om als martelares de plaat te poetsen. In de buitenlandse pers is Nederland niet langer Gidsland met haar heilige oorlog tegen de Islamitische wereld, maar het land dat haar vrijheidsstrijdster heeft verbannen. Een ware Fortuynistische vlucht voorwaarts, eigen puinhopen achterlatend.
Bijbehorende uittreksels

Nederland bananenmonarchie
De Nederlandse politiek krijgt steeds meer Zuid-Amerikaanse trekjes. Een Rita Verdonk, die eerst roept dat Hirsi Ali zich geen zorgen hoeft te maken. Maar als ze merkt dat de meerderheid van de VVD'ers geen traan laat om het vertrek van Ali, vervolgens besluit dat het illegale kamerlid uitgezet moet worden. Geestverwante Ayaan kreeg hiermee een fundamentalistisch koekje van eigen deeg. Ook nagenoeg de gehele Tweede Kamer viel door de mand. Talloze asielzoekers die logen over hun identiteit werden in het verleden namelijk zonder pardon het land uitgezet. Zelfs de socialisten kwamen voor hen niet in het geweer, ondanks dat de allochtonen hen aan een klinkende verkiezingsoverwinning hielpen. Maar nu het een van henzelf betrof, werd er door de kamerleden op luide toon een status aparte geëist. Het lijken wel mensen. Krokodillentranen ook, omdat ze op deze wijze op een chique wijze van Ali afkomen. De hoogste priesteres voerde namelijk geen klap uit in de Tweede Kamer, riep af en toe op Fortuynistische wijze iets gemakkelijks in de camera als dat vrouwen onderdrukt worden door de Islam en oogstte daarmee in de media natuurlijk veel aandacht. Dat wekte veel jalouzie. De soap kreeg uiteindelijk een mooie Zuid-Amerikaanse slotscène met drie vrouwen in de hoofdrol. Het CDA kreeg haar illegale Nederlander na een (juridisch noodzakelijke) oefening van berouw van Ayaan. De VVD ging als een man achter Rita staan onder druk van de kiezers. En Lousewies tackelde de regering, omdat D66 meer verwachtte van het zoet van Bos dan van het zoet van Balkenende.
Bijbehorende uittreksels

De nieuwe elite wordt vervolgd
Of hoe Neelie Kroes met Hirsi Ali de VVD een illegaal kamerlid bezorgde, met vriendinnetje Rita Verdonk de VVD splijtte en zich alsmaar niet weet te ontworstelen aan het criminele netwerk van Holleeder. Hoe Advocaat Bram Moszkowicz (45) volledig in de tang zou zitten van Neerlands machtigste onderwereldfiguur. Hoe Ed Maas door het establishment de rekening krijgt gepresenteerd voor zijn gooi naar politieke macht en zijn vastgoedbedrijf VHS moest verkopen onder druk van de Autoriteit Financiële Markten. Hoe professor Arnold Heertje tegen justitie klikte over twee vrinden en aankondigt nog meer te zullen vertellen. Hoe ex-topman Cees van der Hoeven van Ahold werd veroordeeld, nadat hij er door de Scandinaviërs was uitgewerkt. Hoe Pim Fortuyn in een polderachterkamertje een deal maakte met VNO-NCW over de WAO. Hoe John de Mol, zoals voorspeld, Endemol voor een prikkie gaat terugkopen. Ditmaal samen met operette-president Berlusconi.
Bijbehorende uittreksels

Kort door de bocht nr.274, 8 april 2006

Twijfels over code-Tabaksblat
Angstmachine hapert bij groei economie
Na zuur komt vanzelf zoet
En na zoet vanzelf zuur
Voorspelbare media en verhandelbaar nieuws
Brontosaurus problematiek
Zijn topmanagers dom of ondernemend?
De nieuwe elite wordt vervolgd
Vredesmissionarissen op rooftocht
De waarheid is op zijn best onbereikbaar

Twijfels over code-Tabaksblat
2006/03/30 in Goed Bestuur p.38-43 door Jos van Hezewijk
De code-Tabaksblat was tot voor kort heilig. Uiteraard legde Tabaksblat de vinger op gebrek aan transparantie en ongewenste praktijken in het ondernemingsbestuur. Maar is deze code wel nodig ter verbetering? En is deze code wel zo heilzaam voor good governance? Of is met de activistische beleggers het paard van Troje binnengehaald? De twijfel lijkt toe te slaan. Door de feitelijke ontwikkelingen rond het bestuur van de grote Nederlandse ondernemingen en de speerpunten van de code-Tabaksblat op een rijtje zetten, ontstaat een interessant beeld van de invloed van deze code op het Nederlandse bedrijfsleven. (...)
Hele artikel
Bijbehorende uittreksels

Angstmachine hapert bij groei economie
Als de economie hapert en zwartkijkerij floreert, is het voor zwakke en angstige regeringen gemakkelijk om de burgers bang te maken. Forse bezuinigingen en onzinnige repressieve maatregelen vieren hoogtij(zie uittreksels): Gij zult geen staatsondermijnende teksten verspreiden op straffe van jarenlange detentie, gij zult assimileren op straffe van uitzetting, gij zult geen afwijkend gedrag vertonen op straffe van opsluiting in het gekkenhuis en gij zult na uw 65ste doorwerken tot gij er bij neervalt (Uit een CBS-publicatie van december 2005 blijkt dat de levensverwachting van een 65-jarige man sinds 1960 slechts gestegen is van 79 tot 80,5 jaar, dus met niet meer dan 1,5 jaar.). Maar nu de economie aantrekt, is de bevolking over de angst heen en spreekt het motto van Wouter Bos “Nederland kan zo veel beter” meer aan. De burger is alleen nog bang voor deze regering.
Bijbehorende uittreksels

Na zuur komt vanzelf zoet
Een land besturen lijkt even simpel als een bedrijf runnen. Als nieuwe topman neem je eerst fors verlies en sla je straf aan het bezuinigen met verwijzing naar het wanbeleid van je voorganger. Zeker in economisch zwakkere tijden. Daarna gaat het vanzelf beter. Zeker in economisch betere tijden kun je als topman nog wat extra vooruitgang claimen. En uit onderstaande uittreksel van Flip de Kam kun je –anders dan hij beweert- concluderen dat economische groei meer geluk oplevert. Weliswaar tijdelijk, maar beter dan helemaal geen vooruitgang in geluk. Bovendien kun je de winst tijdelijk een handje helpen door een miljardenvoorschot te nemen uit de spaarpot. Het kan nauwelijks toeval zijn dat de pensioenfondsen hun pensioenpremies juist verlagen als er weer verkiezingen naderen, terwijl deze fondsen nog bij lange na niet bekomen zijn van het gegraai van het kabinet Kok. Boze tongen beweren zelfs dat de economie door de zorgverzekeraars voor de verkiezingen kunstmatig opgepept wordt. Er zouden afspraken zijn tussen regering en verzekeraars om de zorgpremies pas na de verkiezingen in 2007 op (hoger) peil te brengen in ruil voor deze miljardenbusiness. Niets complot, want het ligt enorm voor de hand. De gelegenheid schept de dief.
Bijbehorende uittreksels

En na zoet vanzelf zuur
De rekeningen van dit tijdelijke zoet –torenhoge pensioen- en zorgpremies- komen op deze manier natuurlijk bij de volgende regering te liggen. Deze zal echter geleid worden door een minister-president van een andere partij, de PvdA. Dus na ons de zondvloed. Begrijpelijk, maar toch jammer. Als je de burgers geen angst aanjaagt en hun zekerheden niet voor een paar miljard aantast, zijn ze bereid vele miljarden uit te geven en te investeren in de toekomst. Om nog maar niet te spreken van de tientallen miljarden die bespaard worden door de rust in de organisaties. Helaas zit een regering zelden zo stevig in het zadel.
Bijbehorende uittreksels

Voorspelbare media en verhandelbaar nieuws
Beloningen van toplieden zijn meestal schandalig hoog, ambtenaren zijn meestal lui en de burger is meestal het haasje. De strekking van nieuws in de media is meestal voorspelbaar in de pas met de gedachten van de burger. Gemakkelijk voor spin doctors. Vooral de nieuwsfeiten zijn nieuw. De media zijn daarom vooral geïnteresseerd in nieuws. Voor nieuws is de pers heel waardevol. Dit nieuws wordt daarom door lekken gegund aan bevriende media. Handel dus. Over incest tussen media en politiek gesproken door de onschuldige PvdA-voorzitter Michiel van Hulten. Lees ook onderstaand uittreksel van Marc Chavannes in de NRC. Maar er blijven knagende vragen. Waarom lezen we niet wat de PvdA uitgeruild gekregen heeft voor haar brave instemming met de uitzending van troepen naar Afghanistan? Boze tongen beweren dat er afspraken zijn gemaakt over een regering van CDA met PvdA. Waarom lezen we überhaupt nooit over deals in de politiek ?
Bijbehorende uittreksels

Brontosaurus problematiek
Uit eigen onderzoek van Elite Research in 1999 blijkt dat toplieden na 7 jaar aan de macht in de gevarenzone komen. Topman Cees van der Hoeven van Ahold was het lichtende voorbeeld in deze. Maar ook onlangs mochten we de soap van te lang zittende toplieden meemaken. Zo stapte nagenoeg de hele raad van commissarissen van Boskalis op wegens verschil van mening over de benoemingsprocedure van de bestuursvoorzitter. De achtergrond is dat topman Rob van Gelder van Boskalis al vanaf 1993 met ijzeren hand de scepter zwaait. Hij heeft in verband met zijn aftreden deze zomer hoogstpersoonlijk zijn kroonprins Berdowski als zijn opvolger aangewezen met instemming van zijn coterie in de raad van bestuur. Zo hoeft hij zijn Boskalis niet helemaal los te laten. Dit is de commissarissen in het verkeerde keelsgat geschoten. Op een ander speelveld kon ook Balkende enkele brontosaurussen niet in toom houden. Gerrit Zalm liet zich ontvallen dat de vergrijzing financieel helemaal geen probleem is en vaarde uit over de OZB; Laurens Jan Brinkhorst liet zich laatdunkend uit over vrouwen; Ben Bot liet zich kritiek op onze militaire aanwezigheid in Irak ontglippen en Veerman betwijfelde het nut van de zorghervorming. De oudjes wilden maar o zo graag een mooi testament achterlaten. De brontosaurus bij uitstek, VVD-coryfee Hans Wiegel heeft te lang de minister-president in spe uitgehangen en zag bij de gemeenteraadsverkiezingen zijn hoop in rook opgaan.

Zijn topmanagers dom of ondernemend?
2006/03/01 in F&O p.12-14 door Jos van Hezewijk
Grote overnames plegen is niet erg handig, stellen economen. De meeste grote overnames zijn op langere termijn immers verliesgevend. Maar de beleidshorizon van topmanagers is kort. En ondernemen is kansen benutten en dus risico's nemen. Dus die Van der Hoevens gaan binnenkort weer op overnamepad, toegejuicht door aandeelhouders en media. (...)
Hele artikel

De nieuwe elite wordt vervolgd
Justitie lijkt het hele schema van De Nieuwe Elite af te werken. Nu hebben ze via het dossier van topcrimineel Holleeder de suggestie naar buiten gebracht dat Moskowicz een handlanger van zijn cliënt is of zelfs door hem werd afgeperst. Voormalig vastgoedmagnaat Erik de Vlieger blijkt uit onderstaande uittreksel niet alleen maar afgeperst, maar ook afperser. En het ziet er slecht uit voor Joep van den Nieuwenhuyzen. Hij wordt voor de rechter gesleept wegens miljoenen, die het ministerie van Defensie terloops op zijn bankrekening had overgemaakt. Saillant detail is dat Joep's broer directeur Accountantsdienst van het ministerie van Defensie is. De hoofdrolspeler Adri Strating uit de Nieuwe Elite is met zijn kompaan Dirk de Groot onlangs licht veroordeeld, hoewel de rechter opmerkte dat dezelfde vergrijpen heden ten dage veel zwaardere straffen zouden opleveren.
Bijbehorende uittreksels

Vredesmissionarissen op rooftocht
De D66-kamerleden Dittrich en Bakker dachten het goed voor elkaar te hebben bij de media en hadden op luid applaus gerekend. Beide volksvertegenwoordigers hadden in de kwestie van uitzending van troepen naar Afghanistan heel dapper een standpunt ingenomen dat afweek van dat van hun ministers. Hier roept de pers al jaren om. Wie schetst hun verbazing als ze vervolgens door diezelfde media verguisd worden? Zogenaamd gaan we naar Afghanistan om die zielige barbaren te pacificeren. Waar hebben we dat eerder gelezen. Inderdaad, bij de Romeinen in de klassieke oudheid. Misschien tijdelijk goed voor de stabiliteit. Inmiddels, 20 eeuwen later noemen we dat echter gewoon rooftochten. Ik denk niet dat de acties in Afghanistan en Irak als vredesmissies de geschiedenis in zullen gaan.

De waarheid is op zijn best onbereikbaar
Iedere keer als er iets ernstigs aan de hand is wordt een blik geleerden opengetrokken om een oordeel te vellen. De wetenschap heeft gesproken, dus is het waar en we gaan weer rustig slapen. Deze waarheid komt met het onderstaande uittreksel van een artikel van Heleen Pott in NRC toch in een ander licht te staan. Het heilige waarheidsideaal van de Verlichting is aardig door de mand gevallen. Zeker als het gaat om de alpha-wetenschappen, zoals we lezen in het onderstaande uittreksel van Floris Cohen in de NRC. Op zijn best lijkt het ideaal onbereikbaar. Maar om het te redden worden allerlei kerkelijke kunstgrepen toegepast. De waarheid wordt relatief verklaard. Waar is als het werkt. Of iets is waar onder condities. Sommigen grijpen terug op het polytheïsme uit de oudheid en spreken zelfs van meer waarheden. Of in het slechtste geval is waar, hetgeen de meeste wetenschappers vinden. Dit begint toch verdacht veel te lijken op de Fatwa's van schriftgeleerden van de Bijbel of de Koran. Laten we het houden op het oordeel van Heleen Pott: waarheid is een aantrekkelijke constructie. Ach, zolang de meeste mensen erin geloven, werkt het natuurlijk. Je zult echter maar veroordeeld worden door zo'n blik professoren.
Bijbehorende uittreksels

Kort door de bocht nr.273, 30 november 2005

Dure pensioenaflaten voor het aards paradijs
Jonge pensioendiefjes door zichzelf bestolen
Liever heerlijke onzin dan saaie non-informatie
Pappie is niet boos, pappie is bezorgd
Women are the negroes of the world
De nieuwe elite wordt vervolgd
Rectificatie linksdraaiende kerktorens
Big sisters are watching you
BIJZONDERE UITTREKSELS

Dure pensioenaflaten voor het aards paradijs
Bijna iedereen wijdt de verminderde koopkracht van de laatste jaren aan de euro. Maar wat te denken van de energierekening, brandstofprijzen, zorgkosten en ... de pensioenpremies. Ed Groot berekent in onderstaand uittreksel dat in de drie vette economische jaren 1999, 2000 en 2001 er bij elkaar slechts zo’n 30 miljard euro aan pensioenpremies werden betaald. Deze tientallen miljarden aan pensioenpremies in de negentiger jaren zijn door de werknemersbonzen weggegeven in ruil voor een beperkte loonsverhoging. We waren rijk op de pof. In de magere jaren 2002, 2003 en 2004 kregen we de rekening gepresenteerd en verdubbelde de premieafdracht tot bij elkaar 61 miljard euro. Zonder morren legde de werknemer zo’n 1400 euro meer per jaar op tafel voor zijn pensioen, terwijl hij werd bang gemaakt met 100 euro meer voor zorg en de vergrijzing. Het aards paradijs kost een paar centen.

Jonge pensioendiefjes door zichzelf bestolen
Terwijl de Nederlandse werknemer zonder morren in 3 jaar tijd 30 miljard op tafel legt voor zijn eigen pensioen, denkt hij ondertussen dat de wereld vergaat onder de loden vergrijzingslast van 20 miljard over een periode van 20 jaar. Peanuts dus die vergrijzing. Je zou er om kunnen lachen, ware het niet dat de hebberige jongeren feitelijk te beroerd zijn om 100 euro per jaar voor hun ouders op tafel te leggen. Het omslagstelsel voor de AOW zal hiermee onderuit gaan. Het resultaat is even simpel als vermakelijk: de dief door zichzelf bestolen. De hebberige kinderen krijgen 20 miljard minder erfenis van hun ouders en moeten bovendien miljarden meer premie voor hun AOW en pensioen gaan betalen.

Liever heerlijke onzin dan saaie non-informatie
In één van onderstaande uittreksels stelt Anil Ramdas dat televisie zich zelden laat verrassen, omdat programma’s voorgekookt zijn. Je mag dat overigens best uitbreiden naar de schrijvende journalistiek. Het voorgekookte is overigens niet het ergste, want dan zou het nog verrassend kunnen zijn. Erger is dat visie en plot van het verhaal volkomen voorspelbaar zijn, omdat de media door de moordende concurrentie meestal brengen wat mensen willen lezen, horen en zien. De mensen willen bevestigd worden in hun mening. De verhaallijn wordt slechts ingevuld met nieuwtjes. De journalistiek is hiermee wel heel democratisch. Je kunt de media zeker niet beschuldigen van machtsmisbruik. U vraagt, wij draaien.
Die ouwe Marcel van Dam fulmineert in een ander onderstaand uittreksel tegen de desinteresse van de burger in informatie. Maar gezien het bovenstaande is het eigenlijk niet meer dan logisch dat de burger zich steeds minder informeert. Het levert toch geen nieuwe informatie op. En dat is echt niet iets van de laatste tijd. De democratie zal hier niet aan ten onder gaan.
Veel nieuwe informatie wordt verwacht van internet. Peter Vasterman stelt in onderstaand uittreksel echter dat de webbloggers wel veel meningen produceren, maar nauwelijks nieuwe feiten of visies. Geert-Jan Bogaerts en Patrick Engelsma constateren in dit kader dat het unieke burgerjournalistieke succes van het Zuid-Koreaanse Ohmy News wellicht is te verklaren uit de inzet van 75 professionele journalisten. Maar ook zij zien weinig nieuwe feiten over macht bij de artikelen van de maar liefst 39 duizend burgerjournalisten. Meer van hetzelfde dus. De burger heeft groot gelijk dat hij ook deze overdaad aan saaie non-informatie terzijde schuift voor heerlijke onzin.

Pappie is niet boos, pappie is bezorgd
Hoogleraar politicologie Maarten Hajer en onderzoeker Justus Uitermark van de Universiteit van Amsterdam beweren in onderstaand uittreksel dat de media niet negatief berichten over moslims. Het is maar wat je negatief noemt. Als de media jaar in jaar uit, dag in dag uit de moslims overdadig als zorgelijke groep voorstellen, dan levert dat bij de blanke bevolking echt geen positief beeld op. Hierdoor dalen hun kansen op integratie en keren moslims zich steeds meer van ons af en worden nog zorgelijker. Een kwestie van self-fulfilling prophecy.

Women are the negroes of the world
Bij vrouwen gebeurt iets soortgelijks. Niet alleen veel islamitische, maar ook veel blanke mannen vinden vrouwen minderwaardig. Dit keer liet minister Brinkhorst zijn borstharen zien. In onderstaand uittreksel beweert hij namelijk dat vrouwen nooit in topposities komen als ze niet fulltime gaan werken. Maar het werkt natuurlijk andersom. Omdat ze toch weinig kansen hebben op een toppositie, kiezen ze eieren voor hun geld met een parttime-baan. De situatie is echter niet zo hopeloos als bij de moslims. Blanke vrouwen worden namelijk niet in de onderklasse gedropt en zullen langzaam in de bovenklasse doordringen.

De nieuwe elite wordt vervolgd
Ook de nieuwe elite bleef ons de afgelopen maanden vermaken. Eerst was daar de de ontvoering van de dochter van Hans Melchers. Wederom bleken de daders van een ontvoering uit de eigen relatiekring te komen. De hoofddader had volgens de Telegraaf gehoopt dat Melchers, die op de hoogte was van zijn coke-connecties, zich voor de honderden kilo’s coke tot hem zou wenden met de benodigde miljoenen. Dochter vrij en ontvoerders miljoenen rijker. Iedereen blij. Helaas wilde papa Melchers niet over de brug komen voor zijn dochter, die zichzelf gelukkig wist te bevrijden.
Dan hadden we de reeks liquidaties. Het begon eigenlijk allemaal met de dood van Tonio Hildebrand, secretaris van de Hells Angels. Met zijn relaties in hoge kringen (o.a. Prins Bernhard) was Hildebrand een beschermengel voor de Angels en mediator in het criminele milieu. Na zijn dood begon justitie de Hells Angels op te pakken. Hiermee werd de Hollandse maffia onder leiding van Willem Holleeder (aldus voormalig politiechef Jan Pronker in uittreksel hieronder) ontdaan van zijn leger. Het duurde dan ook niet lang of de concurrerende bende onder leiding van de Joegoslaaf Sreten J., bijgenaamd Jotcha, sloeg aan het moorden. Willem Holleeder is nu vleugellam.
Ook kwam Maurice de Hond weer eens in opspraak. Afgezien van de vraag of hij rommelig omgaat met zijn onderzoeken, blijft het natuurlijk onzinnig van de onderzoeksbureau’s om op de eerste de beste dag van een affaire mensen zonder goede informatie om hun oordeel te vragen. Het blijft een opwindend showtje voor de media, die het met het grootste plezier voor het voetlicht brengen.
Tot slot meende weer eens een aanhanger van de nieuwe elite, journalist Peter R. de Vries het politieke establishment een lesje te moeten gaan leren. En beroepsquerulanten als Jan Nagel, Bram Peper, Klaas Wilting en Maurice de Hond waren er weer als de kippen bij. Jammer. Weer een gemiste kans om ter rechterzijde van de VVD een serieuze splinterpartij te vestigen, die broodnodig deze groep van kiezers een spreekbuis zou moeten geven.
Nu lijkt het erop dat het netwerk van moslimterroristen haar evenknie krijgt in een netwerk van verlichtingsterroristen. Als je namelijk een blikje werpt op de Fortuynistensites met reacties op de moord van de linkse activist Sévèke, kun je je niet aan de indruk onttrekken dat justitie binnenkort een razzia kan houden onder de ‘Wereldhavengroep’. Tenminste als je dezelfde waarden en normen hanteert als bij de Hofstadgroep.

Rectificatie linksdraaiende kerktorens
In een voorgaande Kort door de Bocht heb ik windmolens onrendabele arrogante linksdraaiende kerktorens genoemd. Ik ben er inmiddels achter dat de vergelijking tussen het rendement van windmolens en conventionele energiecentrales gemanipuleerd wordt. Bij de windmolens worden veelal de kosten van infrastructuur meegerekend en bij conventionele energiecentrales niet. Het ziet er naar uit dat windmolens uiteindelijk even rendabel zijn. Blijft dat de burger die windmolens op het land helemaal niet in zijn omgeving wil en dat ze slechts in beperkte mate kunnen bijdragen aan de energieopwekking. Dus blijven het hinderlijke bewegende symbolen van linkse arrogantie ofwel linksdraaiende kerktorens.

Big sister is watching you
In onderstaande uittreksels lijken Frank Ankersmit en Paul Frissen tegenover elkaar te staan. De eerste beweert dat de democratie wordt ondermijnd door het decentraal feodaal uitbesteden van overheidstaken aan private organisaties. Frissen stelt daartegenover dat juist de centralisatie van macht de democratie bedreigt. Feitelijk lijken beide gelijk te hebben en de democratie wordt daarmee nog erger uitgehold. Anders dan Ankersmit stelt, worden de afzonderlijke overheidstaken namelijk niet als in de feodale tijd aan de verschillende private organisaties uitbesteed. Er is maar 1 Financiële Autoriteit, 1 Markt Autoriteit, 1 Zorg Autoriteit en 1 Voedsel Autoriteit. Dus de uitbesteding is geen decentralisatie, maar eerder een centralisatie van macht. Waren er maar meer concurrerende private autoriteiten. Anders dan Frissen stelt, wordt niet de staat totalitair. Was het maar zo, zou je zeggen, want dan hadden we er nog directe controle op. Het is ernstiger, want door de uitbesteding scheppen we totalitaire private organisaties, die moeilijk controleerbaar zijn.
Ronald Plasterk wijst er in onderstaand uittreksel bovendien nog op dat boven deze totalitaire vorstendommetjes nog één totalitaire Europese keizer staat, die uit naam van heilige gelijke marktverhoudingen, in mensen- en burgerrechten in kan grijpen bij nagenoeg alle nationale overheden. Eurocommissaris Neelie Kroes bemoeide zich al met de opsplitsing van onze energiebedrijven, de sociale woningbouw van onze woningbouwcorporaties en het nieuwe zorgstelsel. Big sisters are watching you.

Kort door de bocht nr.272, 11 oktober 2005

De nieuwe elite wordt vervolgd
Academische en religieuze kerk vechten om schepping
Nederlandse infrastructuur in Amerikaanse handen
Rabo wordt PvdA-bank
Liever het kontje dan het mondje van de lijsttrekker
Het verschil tussen blanke en bruine terreur
Grijs, grijzer, grijst
Artikel Einde van de amigocratie: Old boys network op laatste benen
UITTREKSELS

De nieuwe elite wordt vervolgd
We zitten in een economische dip en de nieuwe elite zal dat weten met affaires. Voormalig LPF-voorzitter en onroerend goed-magnaat Ed Maas ligt met zijn oude Staal Bankiers onder vuur van Justitie vanwege aandelenhandel met voorkennis. Het is niet toevallig Staal Bankiers. Uit het boek “De Nieuwe Elite van Nederland” blijkt dat deze bank in de vorige eeuw onder leiding van Ton Jongbloed al vaker in aanvaring kwam met het juridische establishment.
Ook Joep van den Nieuwenhuyzen mocht weer voor een affaire zorgen. Ditmaal werd bekend dat hij steekpenningen heeft betaald aan dictator Pinochet van Chili.
Tja, en dan de buitenechtelijke kinderen van Bernhard.

Academische en religieuze kerk vechten om schepping
De eerste groep gelovigen laat het heelal op wonderlijke wijze ontstaan met een oerknal, de andere ziet er de hand van god in. De laatste ziet in de evolutie die daar op volgt een intelligent design. Het intelligente en de evolutie ervan moet ik nog zien, maar niet te ontkennen valt dat het verandert en het verdomd ingewikkeld in elkaar zit. We weten nu waarschijnlijk nog maar enkele procenten van het heelal. Dus eigenlijk niks. Wat er achter zit, zullen we sinds Ludwig Wittgenstein zelfs nooit kunnen doorgronden. Onze hersenen kunnen zichzelf immers nimmer bedenken.

Nederlandse infrastructuur in Amerikaanse handen
De Nederlandse electriciteitsbedrijven klagen steen en been over het verlies van de electriciteitsnetwerken. Tussen neus en lippen door hebben ze laten weten dat het verlies veel geld gaat kosten. Ze hebben deze netwerken namelijk profijtelijk geleased in de VS, maar wel voor een groot aantal jaren en zullen deze lease-constructies moeten openbreken. Vanwege de grote kosten (honderden miljoenen) van dit openbreken hadden ze gedacht dat de regering deze netwerken niet zou durven afpakken. Ze vergaten dat de rekening niet bij de regering, maar bij henzelf zou komen te liggen. Dus bij ons.
Overigens zijn de electriciteitsbedrijven niet de enige leasers. Nagenoeg alle infrastructuur in Nederland, waterleidingen, zuiveringsinstallaties, centrales, politie-auto’s, brandweerwagens, treinen, enzovoorts zitten in lease-constructies, die alleen maar profijtelijk zijn op lange termijn. Ze moeten echter meestal opengebroken worden en zijn dus op lange termijn zelden profijtelijk. Maar dat is een zorg voor de volgende cfo en ons.

Rabo wordt PvdA-bank
Na de PvdA’ers Lenze Koopmans, voorheen Wim Meijer en wijlen Wim Duisenberg is het nu de beurt aan de socialist Tjalling Halbertsma om toe te treden tot het pluche van de Rabobank. Waren de andere op wat adviesjes met voorkennis, sterfhuisconstructies en drankjes na van onbesproken gedrag. Dit geldt zeker niet voor Halbertsma. Quote stelde zelfs dit voorjaar vast dat de kleinzoon van Wiardi Beckman zich als fractievoorzitter uit de Amsterdamse Gemeenteraad terugtrok, omdat hij chantabel zou zijn. Zeker is dat hij als bankier werkte voor de puissant rijke omstreden Libanese zakenman en vice-premier, Fares' is Issam Fares, met warme financiele contacten met Hezzbollah, de Syrische geheime dienst, het Saoedische koningshuis en George Bush. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Halbertsma een bewonderaar was van Prins Bernhard. En als rechtgeaard Amsterdamse wethouder in spe viel hij graag voor sexueel schoon (wethouder Guusje ter Horst, inmiddels burgemeester van Nijmegen) met de nodige risico’s. Halbertsma in Quote:'Ik zeg altijd: hoog risico geeft een hoog rendement en als het zeer riskant is, geeft dat nog een hoger rendement.” Het moge duidelijk zijn dat hij het onroerend goed gaat doen van de Rabobank. U weet wel van die degelijke triple A.

Liever het kontje dan het mondje van de lijsttrekker
In onderstaande uittreksel van een artikel van Hans Wansink in de Volkskrant wordt gesteld dat de burgers in Amerika en Europa steeds meer politieke informatie tot zich nemen en daarom beter zouden kunnen kiezen. Elders in het artikel blijkt daarentegen dat de politieke informatie steeds minder inhoudelijk is geworden. De media bevestigen de mening van het volk, met nieuwtjes geillustreerd. Overigens zouden juist deze prachtige illustraties de reden van een grotere belangstelling van de burger voor politiek zijn. Ondanks de geringere inhoudelijkheid van de informatie bewijzen volgens Wansink de politicologen Kees Brants en Philip van Praag in “Politiek en media in verwarring” overdadig dat in het stemhokje de inhoudelijke voorkeuren van de kiezer uiteindelijk zwaarder wegen dan het kontje van de lijsttrekker. Volgens mij is er geen tegenstelling tussen de inhoud en het kontje. Lichaamstaal zegt meer dan woorden. Aan het kontje van de lijsttrekker kun je de inhoud van zijn programma veel beter beoordelen dan aan zijn mondje.

Het verschil tussen blanke en bruine terroristen
Professor Jaap Dronkers contateert in onderstaande uittreksel dat juist hoogopgeleide allochtonen de meeste discriminatie ondervinden en daarom waarschijnlijk het meest gevoelig zijn voor moslimextremisme. De vergelijking met het linkse extremisme uit de 70’er jaren dringt zich op. Toen waren het ook gediscrimineerde hoogopgeleiden, die het meest gevoelig voor terrorisme waren. Destijds is het gevaar met succes afgekocht door ruimhartig goede baantjes uit te delen aan de hoogopgeleide linksen. Jaap Dronkers concludeert dus terecht in het kader van de bestrijding van het huidige terrorisme: “Geef Ahmed een baan op niveau.” Veel goedkoper dan een oorlog. Een probleem: toen waren de terroristen blank en nu zijn ze bruin.

Grijs, grijzer, grijst
2005/10/07 in Elan door Jos van Hezewijk en Marike van Zanten
Top 100 machtigste commissarissen
Oud-Akzo Nobel-topman Kees van Lede is voor de derde keer op rij de machtigste commissaris van Nederland. Met Aad Jacobs opnieuw op twee en Jan Michiel Hessels op drie zit de oude garde nog steeds stevig in het zadel.

Einde van de amigocratie
2005/10/07 in Elan door Jos van Hezewijk en Marike van Zanten
Old boys netwerken 1987 en 2005
De code-Tabaksblat moet het old boys network doorbreken. Maar de cultuur van vriendjes die elkaar commissariaten toestoppen is al grotendeels verdwenen. Oud-Akzo Nobel-topman Kees van Lede is opnieuw de machtigste commissaris van Nederland. De top-100 toont een steeds verder uiteenvallend old boys network, maar voor jonge toezichthouders blijven de gelederen gesloten, evenals voor vrouwen.

Kort door de bocht nr.271, 8 juni 2005 door Jos van Hezewijk

De nieuwe elite wordt vervolgd
Nederland blijft in de uitverkoop
Botte Europese arrogantie afgestraft
Domme Europese bureaucratie snijdt zich in de vingers
Slimmigheidje met grondwet doorzien
Europese grondwet valt als hopeloos ouderwets door mand
Waarom was de politieke elite zo eurofiel?
UITTREKSELS

De nieuwe elite wordt vervolgd
Aan de soap van de Nieuwe Elite lijkt geen einde te komen. Zoals voorzien is John de Mol aldoor bezig zijn om zijn ambities als mediatycoon waar te maken nadat hij het aflegde tegen het establishment met Sport7. Het zou niet verbazen als hij binnenkort zelfs Endemol voor een prikje zou terugkopen. Vooralsnog is het meer van hetzelfde. Dan kwam de familie Van Doorne, overlopers uit de Oude Elite wederom negatief in het nieuws met een voorkenniszaak. Zie uittreksel hieronder. Opmerkelijk is dat betrokken Leo van Doorne familie blijkt te zijn van voormalig ABN Amro-topman Louis de Bièvre, die zich in 1997 uit de top van het bankconcern moest terugtrekken omdat zijn vrouw Caroline de Bièvre-Duyndam (weduwe van DAF-topman Piet van Doorne) verdacht werd van handel met voorkennis in aandelen Breevast. Ook Ed Maas, de gewezen voorzitter van de LPF, doet dit keer van zich spreken in een voorkenniszaak met Eddy de Kroes inzake VHS. Zoals men hieronder in uittreksels kan lezen zit de gevestigde orde in de vorm van de AFM hem op de hielen.

Nederland blijft in de uitverkoop
De inkt van de vorige nieuwsbrief over de uitverkoop van Nederland was nog niet droog of de volgende verkoop werd wereldkundig gemaakt. Op de vrije wereldmarkt heeft ons kleine landje weinig bij te zetten. Ditmaal kwam de laatste Rotterdamse trots in vreemde handen. Het Deense Maersk neemt Nedlloyd over. Nederland speelt op de wereldzeeen geen rol van betekenis meer. De havenbaronnen zijn renteniers geworden.

Botte Europese arrogantie afgestraft
In de vorige nieuwsbrief vroeg ik me af waarom ze het Europese verdrag toch in hemelsnaam ten onrechte "grondwet" hadden genoemd. Ik kreeg direct antwoord: botte arrogantie, domme bureaucratie en vermeende slimheid. Van de kinderlijke arrogantie van Valéry Giscard d' Estaing, de opsteller van de Europese grondwet hebben wij niet veel meegekregen. Hiervoor wil ik verwijzen naar onderstaande uittreksel van het artikel "De majesteitelijke neigingen van VGE" in NRC door Pieter Kottman. Lach en huiver. De vermoedde arrogantie van de Eurofiele toplieden werd zwaar bevestigd door de arrogantie van de Nederlandse pleitbezorgers van de grondwet. Zij betitelden de tegenstemmers voortdurend hooghartig als dom, angstig en wantrouwend. Alle fouten, die bij Fortuyn werden gemaakt, herhaalden zich. Niets geleerd dus. Vooral de ego's van de oude eigenwijze mannen Bot, Donner, Zalm en Brinkhorst konden door Jan Petertje niet in het gareel gehouden worden. Hoogmoed van de leiders is de voornaamste oorzaak van de neergang van organisaties. Lees hieronder het uittreksel van een interview van Pieter Couwenbergh met professor Finkelstein uit het FD van 12 mei j.l.

Domme Europese bureaucratie snijdt zich in de vingers
Geen enkele Europese ambtenaar had er bij stil gestaan dat het belangrijk is hoe je iets noemt. De inhoud van het verdrag was betrekkelijk onschuldig. Dus: "who cares ?". De bevolking van Europa reageerde als door een angel gestoken op "grondwet". Over de achtergronden van die Europese bureaucratie kun je hieronder in het uittreksel van een artikel van Kees Versteegh in NRC meer lezen over de treurige Europese 'comitologie'. Met de grondwet realiseerden de Europese burgers zich ineens dat superstaat Europa stiekem wel akelig dichtbij was. Zie hieronder het uittreksel van een artikel van Flip de Kam in het NRC: "Het grondwettelijk verdrag vestigt geen superstaat, nee, die bestaat allang."

Slimmigheidje met grondwet doorzien
Helemaal onschuldig was de titel "grondwet" nu ook weer niet. Er was over nagedacht. Op de eerste plaats wilden alle Europese staatshoofden wel de analen in als de gronddleggers van de Europese Grondwet. Dus van hen geen tegenstand. Omdat het inhoudelijk niet veel voorstelde, had men al helemaal geen weerstand van de bevolking verwacht. Maar de burger kijkt braaf niet naar de letter van de wet, maar naar de geest. En het onderbuikgevoel klopte. De strategie was om met een inhoudelijk onnozel verdrag het feit van een grondwet in te voeren. Later dacht men dan met weinig moeite de inhoud te kunnen verzwaren. Misrekening. Men werd betrapt. De Europese bestuurders hadden beter het omgekeerde kunnen doen. En bovendien met de grondwet moeten op een opgaande economische lijn.

Europese grondwet valt als hopeloos ouderwets door mand
Terwijl de eurofiele politici het doen voorkomen alsof ze de inhoud van de grondwet niet goed voor het voetlicht hebben gebracht, krijg je de indruk dat de europeanen heel goed door hebben dat het allemaal wel heel erg om de economie draait. Maar voor de meeste burgers is dat inmiddels een gepasseerd station uit de vorige eeuw, de tijd van de nieuwe economie, toen de bomen tot in de hemel leken te groeien. Uit allerlei onderzoeken komt naar voren dat de burgers inmiddels verlangen naar welzijn. De Europese grondwet is als hopeloos ouderwets door de mand gevallen.

Waarom was de politieke elite zo eurofiel?
Blijft de vraag waarom de poilitieke elite zich van links tot rechts en masse achter de Europese zaak schaarde. Ik noemde hiervoor al de arrogantie. Meer inzicht kan het niet zijn, want evenmin als de burgers kunnen deskundigen de gevolgen van zo'n grondwet overzien. En wereldoorlog ontstaat zoals we weten, eerder door geforceerde integratie dan door desintegratie. In onderstaande uittreksel licht directeur Wim Derksen van het Ruimtelijk Planbureau een ander tipje van de sluier op: "Of om het nog cynischer te maken: waarom mogen allerlei ideetjes succes boeken in Brussel, terwijl ze daarmee bij het Nederlandse parlement - en soms ook al bij hun eigen minister - geen schijn van kans zouden hebben gehad?"

Kort door de bocht nr.270, 26 april 2005 door Jos van Hezewijk

Oudere jongeren grijpen opnieuw de macht rechtsom
Graaien in de ondertop
Aandeelhouders zijn gewaarschuwd
Nederland in de uitverkoop
Uiteraard wordt Nederland een Europese provincie
Nog een aardig bijrolletje van het verstand
UITTREKSELS

Oudere jongeren grijpen opnieuw de macht rechtsom
Met het wegwerken van D66-minister Thom de Graaf voltrok zich volgens Kaj Leers (Volkskrant; zie uittreksels) een coup door oud-leden van de Jonge Democraten en ex-leden van 'Opschudding'. Eerder vonden bij de PvdA ('Niet Nix'; Wouter Bos) en CDA ('Schlemmer-beraad'; Jan-Peter Balkenende) gelijksoortige paleisrevoltes plaats door oudere jongeren. Nieuw Rechts. De gelijkenis met de zeventiger jaren tekent zich af, toen Nieuw Links bij de PvdA, Dries van Agt bij het CDA en Hans Wiegel bij de VVD de macht grepen. Ook toen werd de machtsgreep een decennium eerder ingeluid door jochies (hippies toen; internetkids nu) en kon deze in verslechterende economische omstandigheden na een angstaanjagend protest van activisten uitgevoerd worden door oudere jongeren. Een tulpenrevolutie, zeg maar. Opmerkelijk is dat zelfs oudere jongeren van weleer een rolletje spelen, zoals Pim Fortuin, Tjerk Westerterp en Hans Wiegel. Vooralsnog krijgt Nieuw Rechts juist te rechter zijde in de VVD geen voet aan de grond, hoewel de VVD het meest heeft te duchten van rechtse activisten. Rita Verdonk komt niet verder dan het oplaten van enkele schuchtere luchtballonnetjes. De tijd is rijp voor klein rechts. Het is onvoorstelbaar, maar het ontbreekt klein rechts aan serieuze leiders.

Graaien in de ondertop
Alle ogen zijn gericht op het graaien aan de top van het bedrijfsleven. De aandeelhouders roepen deze hoge inkomens overigens wel enigszins over zich af door charismatische leiders te eisen en het afbreekrisico te verhogen. De weinige toplieden met charisma kunnen hierdoor eisen wat ze willen. De hoge beloningen worden in eerste instantie niet veroorzaakt door de concurrentie met buitenlandse kandidaten. Althans niet aan de top, want Nederlandse topmanagers maken geen schijn van kans in het buitenland. Maar in de ondertop bestaat wel degelijk een wereldwijde concurrentie. In deze ondertop heeft men buitenlandse directeuren nodig om de gigantische buitenlandse dochters te besturen. En er zijn niet zoveel managers die in het buitenland willen werken. Door de hierdoor onstane hoge beloningen van de ondertop worden ook de inkomens aan de boventop omhoog gestuwd.

Aandeelhouders zijn gewaarschuwd
Werden ondernemingen in de negentiger jaren onderuitgehaald door opgepompte winsten, heden ten dage wankelen ze -heel actueel- onder de instroom van buitenlanders in de top. De autochtone Nederlandse managers bij Aegon, ING, ABN AMRO, Ahold, Hagemeyer, Corus, KLM, VNU en Wolters Kluwer voelen zich bedreigd, wat de stabiliteit niet ten goede komt. Ook jonge toplieden zijn een groot gevaar. Denk maar aan Cees van der Hoeven van Ahold, die op zijn 45ste bestuursvoorzitter werd en tien jaar later alleen nog ja-knikkers om zich heen had en ten onder ging. Uit eigen onderzoek blijkt dat zij na 7 jaar steken laten vallen. Welke uitdaging moet de 44-jarig jonge topman Peter Bakker van TPG over 5 jaar nog aangaan, als hij uitgekeken is op de post? De nieuwe jonge en Belgische Heineken- topman Jean Francois van Boxmeer (43) heeft zelfs een dubbele handicap: buitenlander en jong.

Nederland in de uitverkoop
Na Vedior, ASML, Elsevier, Corus, Baan, Van Leer, Hoogovens, KLM en Amev, zullen ook Aegon, ING, VNU, Wolters Kluwer en Hagemeyer in buitenlandse handen vallen. ABN AMRO, dat door topman Rijkman Groenink al in de etalage is gezet, KPN, TPG, Essent en Nuon worden nog niet geleid door een buitenlander, maar hebben tegen ondernemingen met een grote nationale thuismarkt geen schijn van kans. Met dank aan de globalisering en de afbraak van beschermingsconstructies door de grote aandeelhouders - toevalligerwijs diezelfde bankiers en verzekeraars. Het is een onomkeerbaar proces, omdat de economische macht van Nederland te gering is. Overigens zijn al de helft van de 100 grootste ondernemingen in Nederland buitenlandse dochters. We stevenen onafwendbaar af op een renteniersnatie.

Uiteraard wordt Nederland een Europese provincie
Oplichters herken je ogenblikkelijk. Zij noemen nooit nadelen van hun opwindende voorstellen. Wat dat betreft gaan de voor- en tegenstanders van de Europese grondwet hand in hand. Het is overigens niet de vraag of, maar meer wanneer Nederland opgaat in de Verenigde Staten van Europa. De richting is duidelijk. Hopenlijk gebeurt het zonder minister Donner's burgeroorlog, zoals in de USA. Als het van de Europese regeringsleiders afhangt, mogen we het ergste vrezen. Hoe kun je zo stom zijn om een Europees verdrag een grondwet te noemen als het geen grondwet is. De manier om de nationale burgers op de kast te jagen. Is de hoop de vader van de gedachte?

Nog een aardig bijrolletje van het verstand
Hieronder in een uittreksel een aardige beschouwing door Michael Zeeman over de overdaad aan media-aandacht voor het vroeg-Middeleeuwse sprookje van de heilige Pauselijke Geest in het licht van de Verlichting. We hebben het er tot vervelens toe over gehad. De rede speelt slechts een cosmetische rol bij ons mensen. Uitgebreide wetenschappelijke verhandelingen dienen vooral als dekmantel voor bevooroordeelde hypotheses. Maar Ap Dijksterhuis, hoogleraar sociale psychologie aan de Universiteit van Amsterdam geeft hieronder in de uittreksels toch een interessante veronderstelling over een mooi bijrolletje van het verstand. Weliswaar nemen mensen in complexe zaken intuitief betere beslissingen dan mensen die er bewust over nadenken. Maar het ziet ernaar uit dat mensen die eerst deze complexe zaken goed overdenken, er vervolgens een nachtje over slapen en dan intuitief een beslissing nemen nog beter oordelen. Hebben we die hersens gelukkig niet alleen om een sexuele prooi te imponeren, zoals een bioloog eerder in een nieuwsbrief opperde.

Kort door de bocht nr.269, 7 maart 2005 door Jos van Hezewijk

De burger wil bedrogen worden
Nieuwe elite wordt vervolgd door Endstra
Onze pensioenen en spaarcentjes door de gootsteen
Hoezo corrigeren aandeelhouders de directie?
Het gele gevaar
Mohammed als nieuwe duivel na de val van de muur
UITTREKSELS

De burger wil bedrogen worden
Politici werden altijd al gezien als huichelaars, aldus een uittreksel hieronder over hoogleraar politieke geschiedenis Remieg Aerts van de Radbout Universiteit Nijmegen. ‘Behalve een relatief kort naoorlogs intermezzo tussen 1945 en 1965, toen politiek en overheid in aanzien stonden, is er al eeuwen sprake van een 'kloof, vervreemding of crisis', volgens Aerts. Sterker nog, de burger wil bedrogen worden, zo kunnen we concluderen uit het onderstaande uittreksel van Volkskrant-redacteur Peter Giessen. Du moment dat een politicus de waarheid zou zeggen, zou de burger niet meer op hem stemmen. Dus lokt de politicus de burger met allerlei prachtige utopieen. Bovendien is het wel gemakkelijk voor de burger om in valse voorwendselen te geloven. Hij kan de politicus alle misere in de schoenen schuiven.

Nieuwe elite wordt vervolgd door Endstra
Deed in beursfraude Han Vermeulen verschillende lieden van de Nieuwe Elite omvallen, in deze economische dip is de eer aan Willem Endstra. Zoals uit onderstaande uittreksels blijkt, was de afgelopen maand de beurt aan Erik de Vlieger. Pikanter is de val van Nina Brink. Uit Quote kan men opmaken dat de afgewezen vrouw van Nina’s PR-man Rob van der Linden een boekje had opengedaan. Maar wat was de rol in het verhaal van Nina’s PR-vrouw, die afgelopen jaar door Nina aan de dijk was gezet, toen bekend werd dat zij een verhouding had met Willem Endstra?

Onze pensioenen en spaarcentjes door de gootsteen
Al eerder hebben wij u geattendeerd op onderstaande uittreksels, waaruit blijkt dat honderden miljarden in de nieuwe economie-hype over de balk zijn gegooid. Pijnlijk, omdat het niet alleen onze spaarcentjes, maar ook onze pensioenpremies waren. Of liever gezegd onze huidige pensioenpremies. Want in de negentiger jaren werden de pensioenpremies (minstens 100 miljard) door de vakbonden uitgeruild tegen loonsverhoging. In ruil voor loonsverhoging hoefden werkgevers geen pensioenpremies meer op te hoesten. Het verhaal was dat die niet meer nodig waren door de eindeloze stijgingen van de beurskoersen. De loonsverhoging was dus een sigaar uit eigen doos van de werknemers. En die niet-geïnde pensioenpremies werden door de werkgevers gestopt in dat zwarte gat van die nieuwe economie met exotische overname-avonturen. Het gelag betaalt de werknemer nu. De onbetaalde pensioenpremies moeten nu dubbel en dwars opgehoest worden. Dat heeft weinig met de vergrijzing te maken. Lees hierover ook het uittreksel van Marcel van Dam.

Hoezo corrigeren aandeelhouders de directie?
Uit onderstaand uittreksel van Bartjes van het Financieele Dagblad, professor Cools en Menno Tamminga van NRC moge duidelijk blijken dat de grotere invloed van aandeelhouders (lees institutionele beleggers) weinig positieve invloed hebben op beursgenoteerde ondernemingen, zoals Tabaksblat ons altijd heeft doen geloven. Onderwijl zijn de ondernemingen weer begonnen met speculatieve overnames.

Het gele gevaar
In verschillende uittreksels hieronder wordt vastgesteld dat er maar betrekkelijk weinig bedrijfsonderdelen worden overgeplaatst naar India en China. Maar hoe zit het daar met nieuwe bedrijven, die onze ondernemingen gaan toeleveren en daarmee werkgelegenheid hier overbodig maken ? Het is een geruststellende gedachte dat veel van de verdiende centjes in China en India weer middels de effectenbeurs en rente in onze portemonaie vloeien. De waardedaling van de Yankeedollar kost ons vele malen meer.

Mohammed als nieuwe duivel na de val van de muur
In een eerdere nieuwsbrief wezen we er op dat na de val van de muur de armen -vaak Islamieten- hun heil zochten bij de bevrijdingstheologie van Mohammed, die hen met open armen ontving. Maar bij de val van de muur werd al door menigeen voorspeld dat het christelijke Westen niet zonder een nieuwe duivel zou kunnen en dat de Moren opnieuw in die behoefte zouden gaan voorzien. Helaas is de Islam met een eeuwenoude traditie een lastiger te bestrijden vijand.

Kort door de bocht nr.268, 3 februari 2005 door Jos van Hezewijk

Het gaat uitstekend
Alle kennis ligt hunkerend op je te wachten
Grote schoonmaak onder ceo’s voorbij
Verlichtingsfundamentalisme levensgevaarlijk
Bernhard betoont zich zielige leugenaar
Lek in Rotterdamse havenkade gedicht?
De vlieger gaat niet meer op
De nieuwe elite wordt vervolgd
UITTREKSELS

Het gaat uitstekend
Om mijn wens u een gelukkig 2005 toe te wensen kracht bij te zetten hieronder enige uittreksels, waaruit blijkt dat het in Nederland uitstekend gaat. Zoals in deze nieuwsbrief al vaker uiteengezet heeft de oude elite op alle fronten het heft weer in handen genomen door geklungel van de nieuwe elite. Allerlei onnutte nieuwlichterijen zijn in de klei van de polder gesmoord. De relativerende hype over de zeebeving heeft de hype van de verlichtingsfundamentalisten weggevaagd. De verwarring van het volk blijkt vooral een projectie van de verwarde elite te zijn.

Alle kennis ligt hunkerend op je te wachten
Waar blijft dat leuke en leerzame intra/extra-net?
Er is altijd iemand in je netwerk, die de oplossing heeft voor jouw problemen. Maar wie? Zolang intra- en extra-nettten nog saaie elektronische kaartenbakken zijn, blijft het behelpen en wordt het niets met de kenniseconomie.
Verder zie hieronder.

Grote schoonmaak onder ceo’s voorbij
De avontuurlijke ceo’s uit de tijd van de Nieuwe Economie lijken opgeruimd. Het absolute aantal vertrekkende ceo’s is gedaald van 55 vorig jaar naar 35 in 2004. Dat is eem daling van 36%. Vergeleken met 1999, toen er 69 ceo’s vertrokken is dit zelfs een daling met 49%.
Dit wil niet zeggen dat de bestuurders nu achterover kunnen leunen. Want nog altijd 72% van de ceo’s moesten vroegtijdig vertrekken. (Voor lijst zie Volkskrant 13 januari 2005) Overigens is ook dit percentage gedaald, want in 2001 moesten nog 83% van de ceo’s vroegtijdig opstappen. Maar het is nog altijd meer dan begin jaren negentig (1994) toen ‘slechts’ 47% van de ceo’s vroegtijdig weggingen.
Ook de gemiddelde leeftijd waarop ceo’s (54) weggaan is nog steeds laag, wat er op duidt dat nieuwe bestuursvoorzitters niet stevig in het zadel zitten. De leeftijd van aantreden is 51, waardoor ze ongeveer een houdbaarheidstermijn van 3 jaar hebben. In 1994 was dat 5 jaar en in 1989 zelfs nog 9 jaar.

Verlichtingsfundamentalisme levensgevaarlijk
In onderstaande uittreksels wordt ook uiteengezet dat de extreme Verlichting (communisme en nationaal socialisme) evenals andere fundamentalismes met een beroep op de onvolkomenheden van het heden en de heilstaat van de toekomst aanzetten tot terreur. Immers om te beginnen dient iedereen die er niet in gelooft, uitgeroeid te worden. Dit verlichtingsfundamentalisme was in de zeventiger jaren vooral (nieuw) links. Hedentendage bestaat er ook een (nieuw) rechtse variant. In dit licht is het niet opmerkelijk dat Hirsi Ali de meeste aanhang heeft onder de PvdA. Ik heb al verschillende malen laten zien dat er rechte lijn loopt van Nieuw Links naar Nieuw Rechts. Niet in de laatste plaats doordat vele mislukte nieuw linksers zich in het nieuw rechtse kamp bevinden. Ook in kretologie is er een direct verband. Zowel Nieuw Links in het verleden (inspraak) alsook het huidige Nieuw Rechts (luisteren naar de bevolking) pleit voor meer invloed van burgers op allerlei details. Academici noemen dit horizontalisering. Door de grote invloed van de media is dit overigens gedeeltelijk al praktijk. Dit leidt tot allerlei geneuzel in de Tweede Kamer met als resultaat lapmiddelen, tegenstrijdige maatregelen en onafgewogen beleid.

Bernhard betoont zich zielige leugenaar
Hoewel prins Bernhard veelal wordt neergezet als een invloedrijk man, kun je uit onderstaande deskundige getuigenissen niet anders concluderen dat zijn opzetjes (coup tegen Juliana en Lockheed-smeergeld) zijn mislukt. Uit het postume hype-interview in de Volkskrant kun je alleen opmaken dat hij nog onbetrouwbaarder was dan we al dachten. Zijn vrinden van de Volkskrant hebben hem een slechte dienst bewezen.

Lek in Rotterdamse havenkade gedicht?
Hieronder zet nieuwe havenbaron Hans Vervat vraagtekens bij de benoeming van Hans Smits als topman van het Rotterdamse Havenbedrijf als vervanger van de op Joep van den Nieuwenhuyzen gevallen Willem Scholten. Het lijkt er op dat de raad van commissarissen, die onder andere bestond uit Scholten’s vriendjes wethouder Wim van Sluis en ex-minister Roelf de Boer de deksel op de beerput heeft geschoven met de benoeming van Hans Smits. Hans Smits valt in de RDM-affaire veel te verwijten, zodat hij hierover niet veel naar buiten zal laten komen. Wel hebben Van Sluis en De Boer (die nog droomde van de top van het Havenbedrijf) onder de noemer van risico van belangenverstrengeling uit de raad van commissarissen moeten stappen. En als antwoord op Vervat’s vraag hoe het zover heeft kunnen komen: De new boys van RDM hadden niet zoveel krediet bij Defensie als de old boys van Stork.

De Vlieger gaat niet meer op
Zoals al in deze nieuwsbrief voorspeld, zit Erik de Vlieger aan de grond. En in onroerend goed-kringen moet je dan vrezen voor je leven, want de schuldeisers zijn niet mals. Bij de Nieuwe Elite geldt in tijden van economische dip het principe van LIFO (last in, first out). Nadat Eriks onroerend goed-compagnon Willem Endstra het loodje had mogen leggen, zat De Vlieger duidelijk met een probleem. De rest van zijn activiteiten waren evenals die van Joep van den Nieuwenhuyzen, noodruftige bedrijven, die om niet of zelfs met geld toe waren verworven en slechts met media-acrobatiek in de lucht konden worden gehouden in tijden van economische bloei. Helaas loopt de lucht in een economische dip eruit. De vlieger gaat niet meer op.

De nieuwe elite wordt vervolgd
Het is niet alleen droefenis bij de Nieuwe Elite. Tegenover de ondergang van Joep van den Nieuwenhuyzen en Erik de Vlieger, staat de overwinning op Schiphol van de familie Poot, die ook al grotesk voorkwam in het boek "De Nieuwe Elite”. Een nieuw probleempje voor Schiphol-baas Gerlach Cerfontaine, die net adjunct Mariek van Lier Lels met veel lawaai de deur had gewezen. Ze zag zichzelf al als bazin van Schiphol, toen Cerfontaine tevergeefs solliciteerde naar het voorzitterschap van VNO NCW.

Kort door de bocht nr.267, 9 december 2004 door Jos van Hezewijk

Geloof in verlichting dommer dan geloof in god
Geen beter vermaak dan leedvermaak
Nieuwe politieke correctheid
De pers houdt ze dom, de belastingdienst arm
De nieuwe elite zorgt nog steeds voor affaires
Het middeleeuwse sprookje van de losbandige prins
De coup van de after-babyboomers
Niets dorpser dan het world wide web
Hoe de Amerikanen ons bestelen
De koude oorlog op de Oekraïne
UITTREKSELS

Geloof in verlichting dommer dan geloof in god
Ondanks dat al sinds eeuwen geleden (zie uittreksels) vanaf de tijd van de Verlichting in alle redelijkheid is aangetoond dat de mens niet redelijk kan zijn, blijven de meeste mensen en dus de media volhouden dat wij vanwege ons verlichte geloof in de rede superieur zijn aan bijvoorbeeld de Moslims, die in God geloven. Maar in alle redelijkheid is nog nooit aangetoond dat God niet bestaat. Wie is er nu dommer ?
Dit wil niet zeggen dat rationaliteit voorlopig geen succesvol referentiemodel is om een samenleving te besturen. Maar uiteindelijk blijft het fingerspitzengefühl.

Geen beter vermaak dan leedvermaak
Het onredelijk optimisme dat door de pers in de jaren negentig werd gespuid, is inmiddels volledig achterhaald. Honderden miljarden de lucht in. Nederland groeide een beetje harder dan andere landen op kosten van onder andere de pensioenfondsen, die we nu alsnog moeten bijlappen, waardoor het nu een beetje minder groeit. Je zou denken dat de media een lesje hebben geleerd en zich een beetje bescheiden opstellen. Niets minder is waar. Ondanks dat Nederland nog steeds tot de meest welvarende landen van de wereld behoort, is het sentiment nu omgeslagen in een luid onzinnig pessimisme. Racistische aanslagen zouden zijn toegenomen, terwijl ze zijn afgenomen. Het volk zou net als in de zestiger jaren in opstand zijn, terwijl het kostelijk vermaakt met de verwarring onder de elites, die publiekelijk om de macht strijden. Iedereen krijgt de schuld, van Paars, tot de euro en de vergrijzing, maar niet de pers zelf. Die bedient de mediaconsument op zijn wenken met zwartgallige sensatie.

Nieuwe politieke correctheid
Hoewel veel opinion leaders van de media tegenwoordig de mond vol hebben van de eigen verantwoordelijkheid van de burger, trekken ze daar zelf hun conclusies niet uit. Zoals bij het hardnekkige geloof dat er in de jaren negentig van de politiek niet gesproken mocht worden over rottigheid bij allochtonen. Dat vonden de heren en dames politici niet handig. Er valt tegenwoordig iets voor te zeggen. Maar dat wil toch nog niet zeggen dat de media daarover moesten zwijgen. De media brengen wel meer politiek ongewenste verhalen naar buiten. De pers en de opinion leaders moeten het zichzelf verwijten dat ze weinig (niet nix) over rottigheid bij allochtonen naar buiten brachten. Zoals ze ook wel eens bij zichzelf te rade zouden kunnen gaan waarom er nu zo nodig allerlei vuiligheid over buitenlanders gespuid moet worden. Nieuwe politieke correctheid ?

De pers houdt het volk dom, de belastingdienst arm
Economisch gezien zijn bezuinigingen in tijden van geringe economische groei dom. Consumenten gaan dan minder besteden, waardoor de economie langere tijd niet wil aantrekken. Maar de politiek heeft weinig met wetenschap uit te staan, maar alles met sentiment. De onredelijkheid van de burger leidt er toe dat als het economisch voor de wind gaat, de gewenste bezuinigingen onhaalbaar zijn. In ‘slechtere’ tijden met weinig economische groei klinkt het de burger heel logisch in de oren dat de buikriem moet worden aangehaald. Dus de regering grijpt nu haar kansen en slaat aan het bezuinigen. Misschien slecht voor de economie, maar waarschijnlijk goed om economische groei te laten zien tegen de tijd van nieuwe verkiezingen. Zalm en Balkenende zijn niet gek.

De nieuwe elite zorgt nog steeds voor affaires
Terwijl de ideologen van de Nieuwe Elite nog steeds het vuurtje rond de moord op Theo van Gogh warm houden, dient zich al de volgende affaire uit de kringen van de Nieuwe Elite aan. Dit keer gaat het om vermeende drugstransporten van Air Holland. In deze zaak is de naam van motelfamilie Van der Valk gevallen. Zoals in het boek "De nieuwe elite van Nederland” beschreven wordt de Nieuwe Elite bij een economische dip financieel bedreigd, wat saneringen bij vriendjes tot gevolg heeft. De losers lopen naar justitie met talloze affaires als resultaat.

Het middeleeuwse sprookje van de losbandige prins
Nu prins Bernhard zich niet meer kan verdedigen, komen de verhalen over hem los. De prins, die zich graag begaf in de losbandige kringen van de Nieuwe Elite, heeft daar dan ook alle aanleiding toe gegeven. Het sprookje van de ondeugende prins is geen afsluiting van een tijdperk, maar een blijk dat er sinds de Middeleeuwen weinig veranderd is. By de way, waar kwamen die miljoenen op zijn bankrekeningen in Zwitserland, VS en Nederland vandaan ? Overigens is er door het verscheiden van godfather Bernhard een machtsvacuüm in de Koninklijke Familie ontstaan, dat tot de nodige machtstrijdjes zal leiden. Zoals dat ook het geval was na de dood van Bernhards concurrent prins Claus (Makel-gate en Margarita-affaire).

De coup van de after-babyboomers
Dat wetenschappers evenals journalisten anders dan hun status doet vermoeden niet gedreven worden door de waarheid, maar eerder door commercie en politieke belangen moge blijken uit onderstaande uittreksels. Een van die taaie wetenschappelijke misverstanden is die van de onbetaalbare vergrijzing, die door VVD-econoom Caspar van Ewijk van het CPB en de gevierde CDA-econoom Lans Bovenberg van de Universiteit Tilburg worden uitgespeeld. Het klinkt even logisch als de broekriem in tijden met geringe economische groei. Dus een inkopper voor open doel: bezuinigingen en kiezers.
Bezuinigen wil men op gepensioneerden, die voor het grootste gedeelte van hun pensioen zelf hebben gespaard. Bovendien hebben ze fors geïnvesteerd in een groeiende economie, waardoor er in de toekomst meer geld is te besteden voor pensioenen en zorg.
Kiezers werven wil men onder de after babyboomers. Anders dan babyboom doet vermoeden en wordt beschreven zijn er bijna drie maal zoveel after babyboomers (1955-1975: 6.432.000) dan babyboomers (1945-1955: 2.391.000). De hetze tegen de linkse kerk en de babyboomers duidt er meer op dat de after babyboomers de macht hebben gegrepen.

Niets dorpser dan het world wide web
Hoewel internet op het juichende einde van de vorige eeuw de belofte in zich hield om de wereld voor iedereen te ontsluiten, blijkt het aan het deprimerende begin van een nieuwe eeuw vooral een wereldwijde vergaarbak van incest. Links dogmatisme, fundamentalistisch rechts en extreem islamitisch zijn daarvan de fraaiste voorbeelden. Zoals gewoonlijk komen normale mensen er niet aan te pas. Moesten we in de vorige eeuw in het dorp Nederland af en toe nog eens communiceren met anders denkenden, dankzij het world wide web krijgen we van over de hele wereld eindeloze hoeveelheden hits ter bevestiging van onze onredelijke gedachtenspinsels. Daar hebben de gevestigde instituties vooralsnog geen greep op. Het internet heeft de wereld van het nieuws teruggebracht tot een enorme virtuele verzameling van wereldvreemde stammen, die denken dat ze het middelpunt van de aarde zijn. Desintegratie en uitburgering dus. Onze wereld dichterbij, maar de buren verder af dan ooit.

Hoe de Amerikanen ons bestelen
In de voorgaande aflevering werd al gemeld hoe onder andere de Amerikanen ons van onze multinationals beroven. In de optimistische tijden aan het eind van de vorige eeuw hebben we ons laten verleiden om zwaar te investeren in de VS. Met zo’n grote omzet in de VS hadden Amerikaanse managers de macht om topposities in onze ondernemingen op te eisen en zelfs de baas te spelen zoals bij Aegon en Wolters Kluwer. De enorme investeringen in de Amerikaanse luchtbel had een grote Amerikaanse schuld tot gevolg. Dat wordt dokken voor die Amerikanen zou je denken. Niets is minder waar. De VS hebben ook de macht om de koers van de dollar flink te laten zakken, waardoor de Amerikaanse schuld aan ons al met 35% is gedaald. Een fluitje van een cent. Geen wonder dat ING, Aegon en ABN AMRO hun Amerikaanse dochters zo snel mogelijk in de etalage hebben gezet. Er moet nog steeds puin van de nieuwe economie worden geruimd.

De koude oorlog op de Oekraïne
De beelden uit de Oekraïne doen ons geloven dat het onmachtige volk het opneemt tegen communistische machtswellustelingen. Dat laatste klopt, maar dat eerste niet. De Oekraïne Grieks-katholieke, nationaal-socialistische en jeugdige oppositie is in het zadel geholpen door de Christelijke Westerse wereld, een nieuwe elite van schatrijke oligarchen en de Hongaars/Amerikaanse George Soros, die bijvoorbeeld de oranje hesjes uitdeelt aan de jongelui. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Het Westen is uit op de olievelden en pijpleidingen van het Oosten. Een machtswisseling is nooit weg, maar het blijft ouderwets landjepik uit de Koude Oorlog.

Kort door de bocht nr.266, 16 november 2004 door Jos van Hezewijk

De nieuwe elite blijft voor opschudding zorgen
Ondertussen roven de buitenlanders onze topbedrijven
Van links naar rechts fundamentalisme is een kleine stap
De nieuwe wereld met een oeroude elite
Het einde van ideologie
UITTREKSELS

De nieuwe elite blijft voor opschudding zorgen
De ideologen van de nieuwe elite -en met hen zeer velen in de westerse wereld- weten jarenlang dag in dag uit in de media al of niet in hatelijke bewoordingen allochtone mensen af te schilderen als minderwaardig. In de buitenlandse media snappen ze dan wel dat er rake klappen vallen. Voor minder bedreigden de Hells Angels Barend & Van Dorp. Hoe zo’n mediahype zo uit de hand kan lopen. De ideologen van de nieuwe elite slagen er echter door onderlinge naijver nog steeds niet in hun populariteit om te zetten in politieke munt. Toch voelt de VVD de hete adem van een noodzakelijke rechtse splinter in de nekharen. Met de stoere woorden van Theo's vrienden minister Rita Verdonk, Gerrit Zalm en gewezen eurocommissaris Frits Bolkestein sloegen we daardoor een mooi plee-figuur in de wereld. Laat de regering eens leren van de fouten van Paars en gewoon de orde handhaven in Nederland zonder aanzien des etniciteit.

Ondertussen roven de buitenlanders onze topbedrijven
Terwijl heel Nederland zich laat bezig houden met allochtonen aan de onderkant van de samenleving, worden wij door buitenlanders aan de bovenkant beroofd van onze ondernemingen. Na Vedior, Elsevier, Corus, Van Leer, Aegon, Ahold, Wolters Kluwer, waren dit jaar ING, KLM, Vendex en Euronext de ondernemingen waar de Nederlanders aan de top werden weggespeeld. De laatste vluchteling is Diederik Laman Trip, bestuursvoorzitter van ING Nederland, die het wel voor gezien houdt met de coterie van de Belgische ING-topman Michel Tilmant. De rust zal voorlopig nog niet weerkeren, want de autochtonen zijn nog niet verslagen.

Van links naar rechts fundamentalisme is een kleine stap
Opmerkelijk is dat een grote criticaster van de multiculturele samenleving, Paul Scheffer, in een vorig leven een vurig volgeling was van het totalitaire communistische geloof, dat ook de heilige oorlog preekte. In dit kader voerden bijvoorbeeld de Molukkers hun kaping uit, die dankzij de effectieve doofpot met een sisser afliep. Niet dat Paul een frontsoldaat is. Het vieze werk wordt uitbesteedt aan de praktiserende fundamentalist. Zeg maar Zwarte Piet. Maar Scheffer had op het verkeerde paard gewed. Na de val van de communistische kerk bleven er voor de onderdrukten alleen de islamitische hoge priesters, die met gulle hand geven om de heilstaat te bereiken. Maar Scheffer heeft zich niet opnieuw geschaard aan de zijde van de ideologie van de onderdrukten. Westerlingen kunnen daarin tegenwoordig ook geen rol van betekenis meer spelen. Scheffer zag als oud-CPN’er zijn carrière binnen de PvdA geblokkeerd en heeft net als vele criticasters van Paars inmiddels ouder en rijker de verlichting gezien van de rechtse kerk. Geen grote stap voor hen. Ook rechtse partijleiders proberen van dissidenten met de knoet klonen van zichzelf te maken.

De nieuwe wereld met een oeroude elite
De Verenigde Staten kennen wij als het sprookje van krantenjongen tot miljonair. Hoe anders is de werkelijkheid. De oeroude elite heeft het daar nog altijd voor het zeggen. Zo zijn zowel Bush als Kerry afstammelingen van families, die het al eeuwen voor het zeggen hebben. Beide stammen zelfs af van een Britse adellijke familie (Reade), die waarschijnlijk al in 1630 naar de USA emigreerde en daar eeuwenlang tot de upper class behoorde. Bush en Kerry hebben uiteindelijk acht gemeenschappelijke voorouders. All in the family.

Het einde van ideologie
Misschien bevind ik me in slecht gezelschap, maar bij mijn weten zijn de meeste autochtonen stiekem afkerig van homo's. En de meeste Nederlanders nemen ook vrouwen nog steeds niet serieus gezien het zeer geringe aantal vrouwen aan de top. In onze top 100 machtigsten in het bedrijfsleven in 2004 zes stuks, zegge en schrijve één meer dan in 1998 en 1986. Daarmee staan we op het niveau van het eerste de beste ontwikkelingsland. Toch durven we allochtone mensen te beschuldigen van homo- en vrouwonvriendelijkheid. Rechtse potenrammers lopen hierin nota bene voorop. Blijkbaar laten we voor de afkeer van buitenlanders graag onze principes varen. Daarmee kan de rechtse kerk de linkse de hand schudden, want die hebben de allochtonen laten vallen. Inderdaad, pimpelpaars en het einde van ideologie. Maar voor je het weet zijn evenals in de VS homohuwelijk en abortus weer verboden.

Kort door de bocht 28 oktober 2004 door Jos van Hezewijk

Het establishment slaat terug in tijden van crisis
Engelse hoogmoed bij Shell valt voor Nederlandse suprematie
Nieuwe Europese commissie buigt voor oude Duitse, Franse en Britse elite
Fortuyn’s nakomelingen in regering lopen vast in oude polder
Dde Rotterdamse nieuwe haven-elite overspeelt haar hand
New boys overgraaien zichzelf
De nieuwe elite eet zijn kinderen op in de bouw
Het netwerk van Neelie Kroes: groot, maar omstreden

Het establishment slaat terug in tijden van crisis
Zoals betoogd in het boek "De nieuwe Elite” zorgt een economische dip voor allerlei affaires bij de nieuwe elite, waarop de oude elite weer stevig het heft in handen kan nemen. En zoals aangekondigd in het boek zitten we nu ook weer in zo’n rommelige periode. De naoorlogse nieuwe elite heeft weer alle affaires op haar naam geschreven en de status quo zit steviger in het zadel dan ooit, zoals we hieronder kunnen lezen.

Engelse hoogmoed bij Shell valt voor Nederlandse suprematie
Het naast elkaar bestaan van een Engelse Shell en een Nederlandse Shell is oeroud en was nooit een probleem. Het Nederlandse establishment was met 60% van de aandelen uiteindelijk de baas. De oliereserves zijn ook al heel lang het slagveld tussen Britten en Nederlanders van Shell. In de zeventiger jaren al waren de oliereserves volgens Engelse berekeningen 30% hoger dan de Nederlandse. No problem, men meette gewoon met twee maten. Oeroude Hollandse apartheidspolitiek onder het mom van tollerantie. De Britten konden hun gang gaan. Toen Shell-topman Cor Herkströter echter toegaf aan Shell Duitsland en Greenpeace (ook toen ging het om berekeningen van aanwezige olie) en zich keerde tegen de wens van Shell UK was het hek van de dam. De Britten wisten zich de meerderheid binnen Shell aan hun zijde, hetgeen Maarten van den Bergh en Jeroen van der Veer de hoogste positie binnen Shell kostte, zoals we eerder schreven. De Angelsaksische Shell-topman Watts wist zich gesteund door de ‘nieuw economische’-tijdgeest en deed een gooi naar de macht. Hoge schattingen van de oliereserves waren normaal. Helaas sloeg die nieuwe economie om in een oeroude economische dip en Jeroen van der Veer terug. Dat de Nederlandse status quo nog steviger in het zadel zit, blijkt uit het feit dat 6 van de 7 Nederlandse commissarissen (non-executives) in de one tier board plaats hebben genomen en maar 4 van de 9 Britten. Weliswaar hebben 2 Nederlandse commissarissen niet de Nederlandse nationaliteit, maar daar staat weer tegenover dat de Nederlanders de CEO, het hoofdkantoor en de chairman leveren en 2 Nederlanders in de executive board zitten tegen 1 Brit. Dat Shell van plan is deze status quo te handhaven blijkt uit hun persbericht: "Toekomstige benoemingen zullen deze principes weerspiegelen (...), en tegelijkertijd de voordelen van de nationale origines, cultuur en traditie van de Groep in stand houden.” De grootste winst is misschien dat het Nederlandse establishment nu nog duidelijker formeel de baas is, hoewel de Britten nog niet verslagen zijn.

Nieuwe Europese commissie buigt voor oude Duitse, Franse en Britse elite
Groenlinks heeft mijns inziens te vroeg gejuicht in het Europese parlement evenals de linkse pers, want niet het Europese parlement, maar het nationalisme en dus de Fransen, Duitsers en Engelsen hebben gewonnen. Analyseert men de stemverhouding, die afhing van de liberalen, dan ziet men dat vooral Franse, Duitse en Engelse liberalen t