TRENDS

Networking



Het leven is een curve, zeker voor Fortis (Vrienden Lippens boos)
2008/07/19 in NRC p.14 door Johan Schaberg

(...) Onder de oppervlakte botsen in België, aan de rand van het oude Romeinse Rijk, de aardplaten van twee culturen. Ten zuiden is men al lang niet meer Romeins of zelfs rooms, maar over één ding is iedereen het nog steeds eens. Namelijk dat regels en wetten zijn uitgevonden door machthebbers om de kleine man te kunnen straffen, en dat je alleen veilig bent bij familie, vrienden en relaties. Aan de andere kant wonen de Germanen, de Noormannen en de Angelsaksen. Daar is het precies omgekeerd: voor hen zijn de wet en de algemene regel juist een bescherming tegen de willekeur van de machtigen. Hun wereld is die van het individu en de vrijheid, en hun godsdienst is het protestantisme met zijn persoonlijke verantwoordelijkheid tegenover een oordelende God. (...) Toen graaf Lippens in november zijn aristocratische vrienden belde voor een rondje kapitaalversterking, dachten zij dat het een Romeins verzoek was en dat Lippens hen in geval van nood schadeloos zou houden. Nu de nood er is, blijkt Lippens bekeerd te zijn tot het Germaanse geloof. Hij onttrekt zich aan zijn verplichting tot wederdienst en laat zijn oude vrienden zakken. Niet dat hij bij deze miljardenzaken veel had kunnen uitrichten, maar, zullen zijn ex-vrienden zeggen, dan had hij niet moeten roepen en ons in de val laten lopen waar hij zelf in zat. Je moet geen diensten inroepen die je eigen kracht te boven gaan. Om op deze schaal in gunst en wedergunst te makelen, moet je veel macht hebben. Zoals de Romein Berlusconi, die probeert de noodlijdende luchtvaartmaatschappij Alitalia te laten redden door bevriende ondernemers. Die lopen weinig risico. Als het lukt, maken zij winst. Als het fout gaat, vindt hij wel een manier om hun schade vergoeden. Tenzij de Germaanse eurocommissaris Kroes hem dat weet te beletten. (...)
Het kleine nieuws van om de hoek (is succes op internet)
2008/06/16 in NRC p.22 door Marie-José Klaver

Communitysite Buurtlink heeft na Hyves en Schoolbank de meeste bezoekers. Het is een van de weinige sites voor burgerjournalistiek die succesvol is. (...) Buurtlink is niet zo bekend als bijvoorbeeld Nu.nl, maar de site, die 400.000 unieke bezoekers per maand telt, is wel een succes. Uit een recente meting van Multiscope van het bereik van sociale sites staat Buurtlink op de derde plaats. Alleen Hyves en Schoolbank bereiken meer internetgebruikers. Ruim 330.000 mensen hebben een e-mailabonnement op Buurtlink en krijgen elke week een overzicht van het nieuws uit hun buurt. Dagelijks worden er ongeveer duizend berichten op deze site geplaatst, waarvan ruim de helft geschreven zijn door bezoekers. De rest komt van verschillende bronnen, zoals regionale omroepen. De bezoekersaantallen groeien snel, vertelt directeur Bas van Beek. We verwachten aan het eind van het jaar één miljoen unieke bezoekers per maand en 500.000 abonnees op de nieuwsbrief. Mensen sturen nieuws naar elkaar door en vertellen elkaar erover. Hoe komt het dat Buurtlink het zo goed doet, terwijl andere burgerjournalistiek-sites te maken hebben met tegenvallende deelname? Begin mei stopte de Nederlandse site voor burgerjournalistiek Skoeps.nl, omdat initiatiefnemers PCM Uitgevers en Talpa er geen brood meer in zagen. Skoeps telde maandelijks 1.000 tot 1.500 ingezonden bijdragen van gebruikers. Buurtlink is een vorm van burgerjournalistiek, maar de nadruk ligt meer op de buurt en het sociale aspect. Er zijn bij ons weinig mensen die de ambitie hebben journalist te zijn, legt Van Beek, voormalig directeur van ANP Photo, uit. Dat beaamt ook Theo van Stegeren, programmamanager Journalistiek en Media aan de Universiteit van Amsterdam. Hij schreef voor De Nieuwe Reporter, waarvan hij hoofdredacteur is, een serie artikelen over burgerjournalistiek. Als je de pretentie van journalistiek eraf haalt, voelen mensen zich veel vrijer om te schrijven. Echte journalistiek is toch iets anders. De meeste mensen willen geen feiten presenteren en checken. De Telegraaf noemt zijn site voor lezers WUZ.nl (Wat u zegt) ook geen burgerjournalistiek, maar een sociale nieuwssite. Op WUZ, dat maandelijks ongeveer 100.000 unieke bezoekers trekt, kunnen internetgebruikers reageren op het nieuws en zelf nieuws over hun buurt publiceren. Volgens Lara Ankersmit, online uitgever bij De Telegraaf, verschilt WUZ van Buurtlink, omdat de redactie van de krant een sturende rol speelt bij het voorstellen van discussiethemas. Vorige maand won Buurtlink de Nationale ICT Delta Innovatieprijs. Op het congres ICT Delta prezen beleidsmakers en wetenschappers het innovatieve karakter van de site. Buurtlink is volgens directeur Van Beek succesvol omdat de site eenvoud combineert met veelzijdigheid. Van Beek: Je postcode vormt je homepage. Je krijgt meteen toegang tot het nieuws in jouw buurt en je kunt zelf berichten en oproepen plaatsen. Daarnaast kun je advertenties bekijken of winkels of vakmensen in de buurt zoeken. De advertenties komen van Marktplaats en de informatie over winkels en professionals van de lokale zoekmachine Ilocal. Ook deze internetdiensten maken gebruik van de postcode als ordenend principe. Financieel gaat het goed met Buurtlink. Eind volgend jaar stopt de bijdrage van de Postcodeloterij, maar Van Beek is ervan overtuigd dat Buurtlink, dat acht betaalde werknemers in dienst heeft, vanaf volgend jaar break even zal draaien. De site verdient geld via advertenties en partnerschappen. Als Buurtlink in het huidige tempo blijft groeien, is winst maken geen probleem, aldus Van Beek.
De nieuwe gevers
2008/05/24 in FD p.6 door Renée Steenbergen

(...) Volkert Doeksen (45) werft leeftijdgenoten voor de Dolf van Gendt Kring, de jongerenkring van het Concertgebouw Fonds. Dat doet de ceo van private equity-concern Alpinvest onder wat hij noemt de 'superinkomens van vijf ton of meer'. 'Dat zijn er al vele honderden in Nederland: partners van consultancybureaus en van topadvocatenfirma's, de hoge functies in het bedrijfsleven of bij banken.' En dan heeft Doeksen het nog niet eens over de écht vermogenden, zoals de hedgefondsmanagers. Morris Tabaksblat zamelt in voor diverse musea als het Stedelijk Museum en het Mauritshuis. Hij noemt de inkomens van de jongere generatie in de financiële sector en andere branches in het bedrijfsleven 'absurd'. 'Maar', zo stelt hij ook, 'het is er, en je moet er gebruik van maken.' (...) Deze zestig interviews hebben geleid tot het boek De nieuwe mecenas, een uitgave van Het Financieele Dagblad, dat deze week verschijnt. (...) Toegang krijgen tot een prestigieuze culturele instelling als het Concertgebouw en het horen bij een interessant netwerk van mensen die iets kunnen betekenen voor elkaars carrière; dat zijn de belangrijkste motieven voor de nieuwe generatie gevers. Nu maatschappelijk verantwoord ondernemen een trend aan het worden is, is het bovendien van belang om je naast je carrière te profileren met een goed doel. Daar komt bij dat kunst 'hip' is bij young professionals. Zo daalt de gemiddelde leeftijd van kunstverzamelaars al enige jaren. (...) In Nederland is er de Titus Cirkel, de vereniging voor 'jongeren' (ook weer tot circa 50 jaar) van de Vereniging Rembrandt. De inkomsten van het Titus Fonds worden gebruikt ter ondersteuning van museale aankopen van eigentijdse kunst en fotografie. Opmerkelijk is dat de cirkel na drie jaar nog geen aanvragen van musea heeft ontvangen, hoewel de Titus Cirkel het fonds wel bij hen onder de aandacht heeft gebracht. Frank Heerkens Thijssen, een van de oprichters, wijt dit aan angst voor bemoeizucht en een focus op overheidsgeld. 'De nood is kennelijk nog niet hoog genoeg, musea voelen nog geen urgentie om alle particuliere potten aan te spreken.' Naast jongeren ontwikkelen ook vrouwen zich steeds meer tot belangrijke gevers. Ze ontpoppen zich nu al tot belangrijkste instellers van een fonds op naam. Van nature zijn zij vaker kunstliefhebbers dan mannen. Bovendien hebben de dames veel geld te besteden; wereldwijd is 90% van de uiteindelijke erfgenamen vrouw. (...) Ondernemer Sylvia Tóth, voormalig voorzitter van de directie van uitzendbureau Content en Schoevers Opleidingen, stichtte in 1996 na verkoop van haar aandelen Content - opbrengst naar schatting f 150 mln (euro 68 mln) - de Sylvia Tóth Charity Stichting die zich richt op liefdadigheid en kunst. (...) Een voorbeeld van een vrij jonge stichter is de veertiger Pieter Geelen, chief technical officer van TomTom. (...) Karel Vuursteen (66) werft voor de Stichting Het Concertgebouw Fonds. (...) Willem baron van Dedem, verzamelaar van 17de-eeuwse schilderkunst, is grootschenker aan het Mauritshuis. In 2002 schonk hij een deel van zijn collectie met een totale waarde van tientallen miljoenen euro's, aan het Haagse museum. Over zijn gift zegt Van Dedem: 'Als bestuurslid van de Vereniging Rembrandt heb ik er altijd voor gepleit dat het meehelpen aan het nationale culturele erfgoed voorop moet staan, niet altijd voor wat hoort wat.' (...) Een relatief jonge mecenas is verzamelaar Han Nefkens (54). (...) (...) De nieuwe mecenas Het boek van Renée Steenbergen is tot stand gekomen in samenwerking met Het Financieele Dagblad en Stichting Dioraphte, uitgeverij BusinessContact, euro 24,90. (...) Nederland heeft een gunstig fiscaal klimaat voor schenken aan culturele instellingen, maar dit is nog (te) weinig bekend. Er is een genereuze giftenaftrek van 100%, waarbij de topinkomens een maximale belastingsubsidie krijgen van 52%. Wordt de gift gespreid over vijf jaar - de zogeheten periodieke gift - dan is er geen maximum aan de aftrek. In de Verenigde Staten is dat bijvoorbeeld wel het geval. Nederland heeft internationaal gezien de beste successie-in-naturaregeling. Erfgenamen kunnen een bonus van 20% krijgen als zij cultureel erfgoed van nationaal belang verrekenen met hun successieaanslag. Schenken van kunst kan ook met behoud van het vruchtgebruik van het kunstwerk, waardoor schenkers eerder worden verleid tot geven. Deze gunstige regelingen worden echter op geen enkele manier gepromoot, er zijn geen websites over te vinden. (...)
'Klik' is belangrijker dan rationeel denken
2008/04/26 in FD p.23

Macht, de beste willen zijn, autonomie, engagement, angst, spijt, vertrouwen en persoonlijke 'klik'. Dit soort persoonlijke beweegredenen is doorslaggevend voor bestuurders om allianties aan te gaan met andere organisaties. Rationele, bedrijfskundige motivaties spelen slechts een beperkte rol, ontdekten de Tilburgse promovendi Wilfrid Opheij en Edwin Kaats. (...) Opheij en Kaats ondervroegen ruim vijftig bestuurders uit de zorg, woningbouwcorporaties, projectontwikkelaars, bouwondernemingen en bestuurders bij gemeente en provincie. (...) (...)
Manipuleren kun je leren
2008/04/25 in FD p.12 door Richard Smit

Het eerste wat op alle verkoopcursussen geleerd wordt, is: zorg dat mensen je aardig vinden. Maar één ding is nog veel belangrijker: laat zien dat jij hen aardig vindt. Van iemand die hen aardig vindt hebben ze namelijk niets te vrezen. Het is een kwestie van wat speurwerk naar iets waarin die persoon en jij op elkaar lijken, wat welgemeende complimenten en erop hameren dat jullie dezelfde doelen nastreven. Anderen overtuigen en zorgen dat ze vaker 'ja' zeggen kan iedereen, zegt Robert Cialdini, de wereldwijde autoriteit op het gebied van beïnvloeding. (...) De hoogleraar psychologie en marketing aan de Arizona State University is bekend van de bestseller Influence, die verscheen in 24 talen en waarvan meer dan een miljoen exemplaren zijn verkocht. Deze week presenteerde hij in Nederland een nieuw boek: Overtuigingskracht: 50 geheimen van de psychologie van het beïnvloeden. Een tocht door talloze experimenten om te weten te komen waarom mensen 'ja' zeggen. (...) Wie iemand zover krijgt om een klein verzoek in te willigen ('heeft u twee minuten tijd voor mij?'), maakt het moeilijker voor die persoon om nee te zeggen als het echte, grotere verzoek ter sprake komt. Dankzij dat mechanisme verdienen telefonische verkopers hun brood. (...) In Cialdini's onderzoek naar milieuvriendelijk gedrag in woonwijken blijkt dat mensen allerlei redenen geven om milieusparende maatregelen te nemen. Ze zeggen echter bijna nooit dat te doen omdat de buren het doen. Toch is dat de enige reden die sterk samenhangt met het vertoonde gedrag. De invloed van anderen, oftewel van 'sociaal bewijs', is enorm. Klassiek onderzoek van wetenschapper Stanley Milgram liet dat al zien. (...) (...)
Amnesty is goed voor carrière
2008/03/15 in FD p.12 door Pieter Lalkens

Socioloog Stijn Ruiter, (...) De Nijmeegse socioloog heeft in zijn proefschrift voor het eerst hard aangetoond dat mensen die lid zijn van een maatschappelijke organisatie, betere banen hebben dan mensen die dat niet zijn. (...) 'Goede netwerken zijn cruciaal voor carrièremakers', is de overtuiging van Vincent Wolters. Hij is consultant van Right Management, een bureau dat is gespecialiseerd in personeelsmanagement en outplacement. Wolters schat dat in Nederland ruim de helft van de vacatures in het hoge segment van de arbeidsmarkt via netwerken wordt vervuld. (...) Goede netwerkcontacten werken het liefst op een hoog niveau. Wolters: 'Wie actief netwerkt, zoekt mensen die twee niveaus hoger zitten dan het niveau dat wordt geambieerd.' Dit advies sluit aan bij de bevindingen van socioloog Stijn Ruiter. Uit zijn onderzoek blijkt dat het lidmaatschap van alle maatschappelijke organisaties betere netwerken en banen oplevert. 'Maar het beste is', vult de socioloog aan, 'om verenigingen te kiezen waarvan de leden beroepen hebben met een hogere status. Organisaties met elites leveren toch de beste netwerkkansen.' Voorbeelden zijn organisaties zoals Amnesty International, Vluchtelingenwerk, milieuorganisaties en politieke partijen.
Infiltratie van Hyves en MSN
2008/03/12 in FD p.17 door Richard Smit

Volkswagen verspreidt via garagehouders een softwareprogrammaatje waarmee automobilisten onder meer file- en flitsmeldingen op hun mobiele telefoon ontvangen. Meestal zijn dat leaserijders die dit hebbedingetje weer graag versturen naar andere leaserijders. Van de tienduizenden verspreide exemplaren is zo minimaal de helft beland op telefoons van niet-Volkswagenrijders. Infiltratie in de nieuwe sociale netwerken, noemt André ten Bloemendal dat. In zijn investeringsbedrijf Lab Venture Capital is een tiental bedrijven samengebracht die nieuwe vormen van beïnvloeding ontwikkelen voor organisaties als Volkswagen, telecombedrijf KPN, televisiemaker RTL en de Rijksvoorlichtingsdienst. Vormen die zich richten op de mobiele telefoon, weblogs en sociale netwerken op internet als MSN, MySpace of Hyves. Begerig kijken bedrijven naar het groeiende publiek van die sociale media. Daar zitten hun klanten die ze steeds moeilijker kunnen bereiken met traditionele reclameboodschappen via kranten, radio en tv. (...) De eerste stap is de meest invloedrijke personen binnen die netwerken op te sporen, vertelt Jos Ahlers van Brandsters, het bureau voor crossmediale infiltratiestrategieën binnen Lab Venture Capital. 'Dat is gewoon ouderwets handwerk: praten, bellen, zoeken.' Vervolgens probeert het bureau die beïnvloeders te bewegen om een boodschap te verkondigen voor hun klant. (...) Ahlers zegt dit allemaal met open vizier te doen, maar niet iedereen is zo strikt in de leer. Zo infiltreren bedrijven sociale netwerken ook met valse personages. (...) Een andere stiekeme vorm van infiltratie is mensen inhuren voor betaalde reacties op fora, blogs en sociale netwerken. Er is zelfs een bescheiden industrie ontstaan in dit soort onlinelobbydiensten. De sector verkoopt deze vaak onder de Engelse marketingtermen Social Media Optimization (SMO) of seeding. Daarvoor kun je bijvoorbeeld terecht bij Michael Borgs Media in Den Haag. Dit bedrijf betaalt zo'n vierhonderd studenten en freelancers om zich te mengen in onlinediscussies. Voor klanten als de gemeente Den Haag en Hofstad Hypotheek proberen ze positieve reacties te plaatsen. De opdrachtgever kan dat desgewenst anoniem laten gebeuren, staat te lezen op de website van het Haagse bedrijf. Marco Derksen, voorzitter van het Interactive Advertising Bureau Nederland, vindt dit niet in de haak. 'In de reisbranche is het al schering en inslag. Naar schatting komen 10% van alle beoordelingen op vergelijkingssites van bedrijven. Het zou me niet verbazen als het meer is. Zo ondermijn je die vergelijkingssites. Bovendien is het riskant: infiltranten van Spaarbeleg en ringtoneaanbieder Jamba werden al ontmaskerd.' Ook Derksen probeerde met zijn inmiddels verkochte bedrijf Blogads de beïnvloeders te beïnvloeden, maar deed dit niet anoniem. (...) Zulke mond-tot-mondreclame op internet verzorgt het Amsterdamse LaComunidad voor grote bedrijven als Heineken, KLM en Ford. Via software signaleert het bedrijf wie de belangrijke webloggers zijn en vraagt hen om aandacht aan een product of campagne te besteden. (...) Tevens beschikt het bureau over speciale software om te volgen waar op internet gesproken wordt over bedrijven en merken. Een kleine voorhoede van bedrijven, waaronder KLM en Ford, doet aan dit soort 'conversational tracking'. (...)
Ouderwets zoeken naar baan neemt toe
2008/01/02 in FD p.14

Kranten en het ouderwetse netwerk winnen aan populariteit bij het vinden van een baan. Dat blijkt maandag uit het jaarlijkse Arbeidsmarkt GedragsOnderzoek (AGO) van de Intelligence Group onder ongeveer 16.000 mensen. (...) Ook al neemt internet als bron voor het vinden van een baan nog steeds toe, voor het eerst in jaren neemt ook het gebruik van de krant als bron weer toe. Dat zou komen omdat daar vaak de betere banen in staan. Ook speelt een rol dat mensen op internet door de bomen het bos vaak niet meer zien en dus ook die ene goede baan niet kunnen vinden. (...) De vijf belangrijkste bronnen voor het vinden van een baan waren in 2007 in volgorde van belangrijkheid: vacaturesite (60%), krant (52%), netwerk (51%), open sollicitatie (45%) en interne vacatures (39%). Opvallend is dat uitzendbureaus en het CWI nog verder aan populariteit inboeten voor het vinden van een baan. Nog slechts een kwart van de werkzoekenden gaat te rade bij de professionele werkbemiddelaars. (...)
Langs elkaar heen bankieren
2007/12/15 in NRC p.27 door Cleo Scheerboom

Banken beschikken over uitgebreide informatie van klanten die dezelfde belangen hebben en proberen die cliëntèle aan elkaar te koppelen. (...) De kans is groot dat een andere klant van de bank op hetzelfde moment met dezelfde kwestie worstelt. De bank kan deze partijen simpel bij elkaar brengen weet Rogier van Adrichem, partner bij PricewaterhouseCoopers. Hij is betrokken bij het private banking/wealth management survey. Een tweejaarlijks rapport dat de trends in private banking signaleert. Het rapport geeft aan dat vermogende particulieren meer kunnen profiteren van het netwerk van de bank, mits die bereid is de gewoonte om de dienstverlening vooral te baseren op de hoogte van het vermogen te laten vallen. Van Adrichem noemt het vreemd dat bij de indeling van het klantenbestand de levensfase, carrière en interesses een veel minder grote rol spelen. (...)
Taart eten zonder vijand
2007/11/28 in NRC p.16 door Karin Quint

(...) Bites & Business is één van de paar honderd vrouwennetwerken in Nederland. Volgens netwerkexpert Jos van Hezewijk neemt het aantal netwerkorganisaties voor vrouwen toe. Mannen zijn altijd hogerop gekomen door te netwerken met andere mannen. Nu de kansen voor vrouwen op de arbeidsmarkt groter zijn geworden, slaan ook zij de handen ineen, verklaart Van Hezewijk. De aard van de vrouwennetwerken is daarmee ook veranderd. Een jaar of tien geleden waren het vaak huilnetwerken, met vrouwen die klaagden dat ze niet aan de bak kwamen. Nu is het een goede manier om je positie te verbeteren. Van Hezewijk vindt het slim om je als vrouw bij een vrouwennetwerk aan te sluiten, maar denkt dat het bezoeken van gemengde netwerkbijeenkomsten zeker zo nuttig is. Je moet toch ook weten wat de vijand doet. (...)
Het gebruik van online netwerken stijgt het laatste jaar explosief.
2007/11/02 in Metro p.3 door Lieke Meertens

Netwerkexpert Jos van Hezewijk denkt dat kleinere, besloten, communities op internet veel beter zijn om te netwerken dan een groot openbaar netwerk als Hyves. "Op Hyves ziet iedereen wie er in jouw netwerk zit. Niet handig. Goede contacten moet je niet willen delen met de hele wereld." Uit onderzoek van het Amerikaanse onderzoeksbureau Communispace blijkt dat kleine besloten netwerken – van maximaal 500 gebruikers - ook veel actiever worden gebruikt dan grote openbare netwerken. Bij de kleine netwerken is ruim 85% van de leden actief. Dit betekent dat zij ook echt inhoudelijk bijdragen. Bij de grote communities is slechts één procent als actief te betitelen. Uit hetzelfde onderzoek blijkt ook dat een grotere homogeniteit van de leden, de participatie bevordert. Zo zijn mannen of vrouwen actiever in een netwerk met uitsluitend mannen of vrouwen, dan in een netwerk waarin beide geslachten zijn vertegenwoordigd. Dat geldt ook voor netwerken met mensen die dezelfde culturele achtergrond hebben.
Eigenwijs individu maakt kudde sterk
2007/09/12 in VK p.11 door Herman van Gunsteren

Hoewel de kudde wordt ervaren als gevaarlijk en dom, is hij vaak slimmer dan de individuen die er deel van uitmaken, betoogt Herman van Gunsteren. (...) Een kostelijke uiteenzetting hiervan biedt James Surowiecki in The Wisdom of Crowds. (...) Hoe is dit mogelijk? Als je een grote groep van diverse en onafhankelijke mensen vraagt een waarschijnlijkheid te voorspellen en je daarvan het gemiddelde neemt, dan zullen de fouten die ze maken elkaar opheffen. Elk apart antwoord bevat als het ware een component informatie en een component fouten. Doordat bij een groot aantal voorspellingen de fouten elkaar neutraliseren (doordat ze willekeurig zijn), houd je informatie over. Surowiecki formuleert de voorwaarden waaronder een verzameling mensen zonder leiding van een expert of baas resultaten produceert die slimmer zijn dan de doorsnee leden van de groep: (1) diversiteit van meningen (ieder persoon moet private informatie hebben, zelfs al is die excentriek); (2) onafhankelijkheid (de mening van mensen wordt niet uitsluitend bepaald door andere meningen om hen heen); (3) decentralisatie (mensen specialiseren zich en gebruiken lokale kennis); (4) aggregatie (er moet een of ander mechanisme bestaan om private meningen in een collectieve beslissing om te zetten). (...) Herman van Gunsteren is hoogleraar politieke theorieën en rechtsfilosofie aan de Universiteit Leiden. Dit artikel is geschreven naar aanleiding van het symposium 'Kracht van de Kudde' dat de VeerStichting op 11 en 12 oktober in de Pieterskerk te Leiden organiseert. Voor informatie over de VeerStichting of reacties op het artikel van Herman van Gunsteren zie veerstichting.nl.
Denktank van bijna miljoen 30-minners
2007/08/07 in VK p.7 door Ianthe Sahadat

Een goed idee is geld waard, moet bedrijfseconoom Joost Dekkers (28) hebben gedacht toen hij zijn 'virtuele ideeënbus' lanceerde. Op battleofconcepts.nl stellen bedrijven momenteel ongeveer 50 duizend euro prijzengeld beschikbaar voor studenten of starters met een briljant idee. (...)
Overbevolking bedreigt netwerk Facebook
2007/08/06 in VK p.6 door Peter van Ammelrooy

(...) Sociale netwerken groeien na 'por' Tientallen sociale netwerken zijn de laatste drie jaar op internet uit de grond geschoten. MySpace, met 192 miljoen de grootste, begon in 2003 als een digitale hangplek voor werknemers van eUniverse (later Intermix). Een wedstrijd wie de meeste nieuwe leden kon aanmelden mondde al snel uit in een gemeenschap van miljoenen gebruikers.(...) Het succes is nog jong. Tot de herfst stond toegang tot het netwerk alleen open voor iedereen met een e-mailadres van een hogere onderwijsinstelling in de Verenigde Staten. Vanaf 11 september vorig jaar mocht iedereen toetreden. Facebook is een sociaal netwerk zoals er vele zijn, maar de samenstelling van de populatie maakt de website tot een gewilde reclamezuil. Van de gebruikers behoort 29 procent tot de leeftijdscategorie 18 tot 24 jaar, de aantrekkelijkste doelgroep voor adverteerders. Bij andere netwerken, zoals MySpace, ligt dat lager (17 procent). (...) Net als andere grote internetbedrijven – Yahoo, Google, MySpace, YouTube – begon Facebook in februari 2004 op een studentenkamertje, dat van Mark Zuckerberg op de campus van Harvard University in Cambridge (Massachusetts). Zuckerberg had een moderne variant bedacht voor het 'smoelenboek' dat universiteiten aan het begin van het academisch jaar uitreiken om studenten kennis met elkaar te laten maken. Na twee maanden, toen Face-book al was doorgedrongen tot de Ivy League – de acht elite-universiteiten in de VS – liet Zuckerberg zijn universitaire vorming voor wat die was en verkaste het bedrijfje naar Palo Alto. In de technologische kraamkamer van Californië heeft Facebook nog steeds zijn hoofdkwartier, waar het personeelsbestand is gezwollen van drie tot driehonderd medewerkers. Een van de fundamenten onder het succes van Facebook, is dat het netwerk zijn gebruikers zelf laat bepalen met wie ze hun profiel willen delen. (...) Overbevolking, constateerde The Washington Post onlangs, is een fundamenteler probleem voor Facebook. Wie een netwerk begint ziet dat binnen mum van tijd exploderen, omdat de website zijn gebruikers geen onderscheid laat maken tussen goede vrienden of vage kennissen. 'Goede sociale netwerken', stelt de krant, 'helpen je andere mensen te ontmoeten, maar de echt goede helpen je ook mensen vermijden.'
Voor iedereen een netwerk
2007/07/27 in VK p.9 door Mirjam van Immerzeel

(...) 'Wie naar de top wil, sluit zich nog altijd eerst aan bij het studentencorps en gaat op hockey. Daarmee ontsluit je netwerken die je verder helpen.' Netwerkkenner Jos van Hezewijk is kort over de beste aanpak. Maar, waarschuwt hij, die methode werkt niet voor iedereen en het bereik van dat soort kringen is maar beperkt. Een netwerk is volgens hem pas effectief als je werkelijk iets hebt met de mensen die er deel van uitmaken. 'Ga liever iets met anderen doen wat je echt leuk vindt', adviseert hij. 'Duik in een hobby en kijk tegelijk goed om je heen, dan leer je het meest. Netwerken is vooral goed luisteren en interesse in anderen tonen.' (...) Van Hezewijk waarschuwt echter tegen eenkennigheid onder netwerkers. 'Een groep maakt niet alleen het collectief sterker, maar indirect ook het individu. Daarom raad ik bijvoorbeeld ambitieuze vrouwen aan zich te organiseren in hun bedrijf. Maar exclusiviteit heeft ook een groot nadeel, omdat het anderen met een interessant verhaal uitsluit, mensen die ook kunnen helpen. In netwerken kun je veel klonen van jezelf vinden, dat is vooral makkelijk en comfortabel. Maar niet genoeg, je moet het in diverse netwerken zoeken.' (...)
Zoekmachine doorbraak voor politie
2007/06/08 in VK p.3 door Weert Schenk

Alle 25 regiokorpsen van de politie en het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD) kunnen binnenkort met het 'google-achtige' zoeksysteem BlueView in elkaars bestanden kijken. Dat betekent een doorbraak. De gebrekkige uitwisseling van informatie tussen de korpsen is jarenlang een bron van ergernis geweest, zowel bij de politie als bij de politiek.(...) Het gebruik van BlueView is voorbehouden aan tweeduizend infodesk-medewerkers. Maar ook zij kunnen niet alles opvragen. Hoe gevoeliger de informatie is, des te hoger is het niveau van beveiliging. Onderzoeken naar zware criminaliteit worden apart gehouden. (...)
Een geheime wereldregering is het zeker niet
2007/05/12 in NRC p.2 door Bart Funnekotter

(...) In zijn nieuwe boek De Bilderberg-conferenties. Organisatie en werkwijze van een geheim trans-Atlantisch netwerk tracht historicus Gerard Aalders te ontrafelen waarover de Bilderbergers nu eigenlijk praten. Zijn speciale aandacht heeft het Nederlandse koningshuis, omdat prins Bernhard de conferenties voorzat totdat hij door de Lockheed-affaire in 1976 gedwongen werd af te treden. Koningin Beatrix en prins Willem-Alexander zijn trouwe bezoekers van de conferenties.(...) Drie Bilderbergers - Beatrix, Wijffels en Verhagen - hebben aan de wieg gestaan van Balkenende IV. Dat bewijst weliswaar niets, maar toont wel aan dat Bilderbergers op cruciale plekken te vinden zijn. De organisatoren van de conferentie hebben trouwens vaak bewezen oog te hebben voor aanstormend politiek talent. Bilderberger Bert Koenders bijvoorbeeld maakt nu deel uit van het kabinet en Bill Clinton werd al uitgenodigd toen hij nog maar gouverneur van Arkansas was.
'Bernhard heeft zijn rol in Bilderberg overdreven'
2007/05/12 in VK p.2 door Remco Meijer

Prins Bernhard heeft zijn rol bij de oprichting van de Bilderberg-conferentie groter gemaakt dan die in werkelijkheid was. Dit concludeert historicus Gerard Aalders in het boek De Bilderberg-conferenties. Organisatie en werkwijze van een geheim trans-Atlantisch netwerk, dat maandag verschijnt. (...) Tegenover zijn biograaf Alden Hatch gaf Bernhard in de jaren zestig hoog op over zijn bepalende rol bij de totstandkoming van Bilderberg. Aalders geeft nu de credits aan Joseph Retinger, een in Engeland woonachtige Pool met goede contacten in Amerika. Toenmalig directeur Rijkens van Unilever introduceerde Retinger bij Bernhard, die volgens Aalders daarna als permanent voorzitter vooral een 'uitstekend boegbeeld' van Bilderberg was. (...) De CIA steunde het initiatief, omdat de strijd tegen de communistische dreiging een gedeeld belang was. Deelnemers aan Bilderberg hebben zwijgplicht, een van de redenen waarom rond de conferenties een zweem van geheimzinnigheid hangt. Over wat de kopstukken uit de internationale elite bespreken, komt zelden iets naar buiten. Aalders begrijpt dat informele machtsconcentraties niet zijn gebaat bij publiciteit. Wel stelt hij de rol ter discussie van vakbondsleiders, parlementsleden en journalisten die een uitnodiging krijgen. Uit de mediawereld namen in het verleden onder meer J.L. Heldring, W.L. Brugsma, H.W. Sandberg, Ben Knapen en André Spoor deel. (...)
Nooit meer afscheid nemen
2007/03/29 in FD p.9 door Jan Maarten Slagter

Steeds meer ondernemingen besteden veel aandacht aan 'alumnimarketing'. Advocatenkantoor Allen & Overy gaat veel verder dan de jaarlijkse borrel (...) Maar Allen & Overy pakt de alumni-marketing ambitieuzer aan dan de jaarlijkse rijsttafel met bier. Voorafgaand aan de borrel konden oud-kantoorgenoten lezingen bijwonen over het juridisch structureren van hedge funds, de regels van het islamitisch bankieren en de nieuwe kapitaalseisen van 'Basel II'. (...) 'Kantoorgenoten vertrekken naar klanten, maar ook naar toezichthouders en andere overheidsinstanties. Het is in ons belang dat ze een goede indruk van ons kantoor houden', legt Pease uit: 'Ook als iemand op een vervelende manier vertrekt, willen we dat hij een positief gevoel overhoudt aan Allen & Overy.' (...) Het fenomeen alumnimarketing is ontstaan in de universitaire wereld. Vooral Amerikaanse universiteiten, maar in toenemende mate ook Europese, zijn voor een groot deel van hun financiering afhankelijk van giften en legaten van oud-studenten. Amerikaanse bedrijven als McKinsey en Procter & Gamble namen het concept over en vormden invloedrijke en wereldwijde alumninetwerken. (...)
Geschenkcement
2007/02/17 in NRC p.44 door Dirk Vlasblom

Motief om te schenken loopt uiteen van naastenliefde tot machtsvertoon Cadeaus houden de samenleving bijeen. Maar is schenken altruïsme, een relatietest of machtsuitoefening? Sociologen zoeken het antwoord in de antropologie en in de evolutieleer. Omgangsvormen variëren en veranderen, maar de grondbeginselen van het samenleven doen dat nauwelijks. (...) Dat conventies veranderlijker zijn dan sociale beginselen blijkt uit het boek Strategic Affection? - Gift Exchange in Seventeenth-Century Holland (2007) van cultuurhistorica Irma Thoen. (...) Thoen kwam tot de conclusie dat er in vier eeuwen niets wezenlijks is veranderd. Ze vond tussen ouders en kinderen, partners en vrienden in de zeventiende eeuw niet minder affectie dan bij de briefschrijvers van 1998. In beide tijdperken spelen zowel sympathie als berekening een rol bij het geven van geschenken. Thoen constateerde wel een belangrijke verandering in culturele conventies, vooral in het spraakgebruik rond de uitwisseling van giften. Zeventiende-eeuwse Hollanders hadden het over eer en verplichting, terwijl hedendaagse Nederlanders bij het geven van cadeaus vooral affectieve termen gebruiken, wat de strategische kant van dit gedrag verhult. (...) En dat werd ook zo gezegd (verplichting). Warme woorden over vriendschap en genegenheid lijken een luxe van de verzorgingsstaat. Het grondbeginsel van geschenkenruil - wederkerigheid - is intussen niet veranderd. (...) In dezelfde serie verscheen een boek van de sociologe Aafke Komter: Solidariteit en de gift (2003), dat onlangs in het Engels uitkwam bij de Cambridge University Press. Komter, hoogleraar sociale cohesie aan de Universiteit Utrecht, brengt daarin twee tradities van sociaal-wetenschappelijk denken samen: sociologische theorieën over solidariteit en antropologische theorieën over geschenkenruil. (...) Tegenwoordig maakt men zich evenveel zorgen over het lot van solidariteit als aan het einde van de negentiende eeuw, toen de westerse samenleving in hoog tempo veranderde als gevolg van industrialisering. (...) Tijdens haar onderzoek naar geschenkgedrag in Nederland merkte Komter dat gevers weinig willen weten van berekening in hun gedrag. (...) Uit Komters onderzoek naar informele zorg (helpen bij een verhuizing, klusjes opknappen, boodschappen doen) en emotionele steun (medeleven, troost) in Nederland bleek dat dergelijke hulp meestal gaat naar ouders, kinderen, familieleden en vrienden, in die volgorde. De Franse antropoloog Claude Lévi-Strauss noemt ook macht een motief om te geven. Geschenken kunnen dienen om het persoonlijke prestige en de status van de gever te versterken en de andere partij te vernederen of te domineren door hem in een positie van schuld en afhankelijkheid te manoeuvreren. Een klassiek voorbeeld uit de antropologie is de potlach (...) (...) Volgens Komter is hetzelfde proces van toepassing op geschenkenruil. Ze verwijst naar haar eigen onderzoek, waaruit blijkt dat werklozen en gepensioneerden in Nederland niet alleen minder geven dan werkenden, maar ook minder krijgen. Solidariteit is selectief. Mensen kiezen - vaak onbewust - in hun geschenkrelaties die partners die voor hen het meest aantrekkelijk zijn, omdat ze verwachten dat die iets terugdoen. De regel van wederkerigheid werkt dan in het nadeel van degene die al in de zwakste sociale positie is. Hoe groter de sociale afstand, des te meer zijn mensen bereid uit relaties persoonlijk voordeel te halen, anderen uit te sluiten of - in geval van vermeende vijanden - op te offeren aan het groepsbelang. (...) Toen Koopmans vorig jaar aantrad als hoogleraar aan de Vrije Universiteit wierp hij deze vragen op: hoe komt het dat mensen kostbare offers brengen voor het welzijn van anderen en voor abstracte idealen, en hoe is het mogelijk dat religies en ideologieën die zulk gedrag voorschrijven zoveel succes hebben? Hij gaf zijn oratie de titel Het Mysterie van de Naastenliefde. (...) Vanuit een evolutionair perspectief is er dus een sterk verband tussen altruïstisch gedrag binnen groepen en vijandig gedrag ten opzichte van andere groepen. Koopmans: Het onbaatzuchtige altruïsme (naastenliefde) is het lastigst te verklaren in evolutionaire termen, maar het kan wel. Het evolutionaire voordeel van het onvoorwaardelijke, niet-selectieve altruïsme van de Barmhartige Samaritaan is niet dat het ten goede komt aan anderen die op de gever lijken, maar dat het de kans vergroot dat de ontvanger de cultuur van de gever overneemt. Dat is de aanstekelijkheid van zendingswerk en ontwikkelingshulp als mechanismen van cultuurverbreiding. (...)
Netwerken op het dorpsplein van de wereld
2007/01/24 in NRC p.14 door Folkert Jensma

(...) Wie wél het programma van het forum integraal volgt, is vermoedelijk journalist, wetenschapper, vrouw-van, politicus of zakenman uit de subtop. De echte top is aan het netwerken of zakendoen in een van de vele chique hotels aan de Promenade of de Talstrasse. Nederland is in Davos bijna altijd vertegenwoordigd door de premier en de minister van Economische Zaken. Premier Balkenende zowel als minister Wijn is dit jaar afwezig wegens de kabinetsformatie. Dat kwam de afgelopen tien jaar niet eerder voor. Hun afwezigheid zal als een affront worden ervaren. Bedrijven die nooit ontbreken zijn Shell, Philips, Unilever, ABN Amro, Heineken, Rabobank, Zadelhoff, Bührmann Ubbens, Ahold, Damen Shipyards, Boskalis, advocatenkantoor De Brauw Blackstone Westbroek. De slotavond van het forum is er één met tradities voor de Nederlandse gemeenschap. Voorafgaand aan het galabal wordt er gezamenlijk gekegeld en gegeten in het nabijgelegen dorpje Klosters. De Hollandse avond wordt altijd in hetzelfde restaurant-met-antieke-kegelbaan gehouden. Heineken zorgt voor het bier, de Nederlandse ambassade meestal voor haring. Bij het kegelen kunnen de deelnemers prijsjes winnen van de deelnemende bedrijven, met als terugkerend hoogtepunt één jaar gratis pindakaas (Unilever). Op zondag wordt er samen geskied en ziet men elkaar terug op de terrasjes. (...)
Minder vrienden
2006/11/18 in NRC p.45 door Ellen de Bruin

(...) Help, de moderne westerse samenleving individualiseert! Onlangs publiceerde American Sociological Review een artikel met de titel Social Isolation in America. Amerikaanse sociologen beschreven daarin een grote nationale enquête die in 1985 voor het eerst was afgenomen, en die in 2004 was herhaald. De belangrijkste vraag luidde: Als u terugkijkt naar de laatste zes maanden - wie zijn dan de mensen met wie u dingen besprak die belangrijk voor u waren? Het belangrijkste resultaat was: in 1985 was het meest genoemde aantal namen dat mensen in hun antwoord gaven drie (20,3 procent); in 2004 was het nul (24,6 procent). Het gemiddelde aantal was gedaald van 2,94 naar 2,08. (...) Aan de universiteit van Utrecht doet een team van sociologen - Beate Völker, Henk Flap en Gerald Mollenhorst - onderzoek dat vergelijkbaar is met dat van hun Amerikaanse collegas, met wie ze ook samenwerken. Survey of the Social Networks of the Dutch, heet hun project: de sociologen onderzoeken sociale netwerken. (...) De Utrechtse sociologen hebben niet de luxe dat er twintig jaar geleden al een grootschalig netwerkonderzoek gedaan is dat aan de moderne wetenschappelijke eisen voldoet en waarmee ze hun resultaten kunnen vergelijken. Maar grofweg, zegt Beate Völker, lijkt de situatie in Nederland meer op de Verenigde Staten in 2004 dan op de Verenigde Staten in 1985. (...) Er is om te beginnen al geen dominante, tot onderzoek aansporende theorie van vriendschap. In de sociale psychologie is het in feite de vergeten relatie, een niche-onderwerp. Het gedrag, de gevoelens en de gedachten van mensen in liefdesrelaties en binnen en tussen groepen is uitgebreid onderzocht, maar vriendschap ontbreekt vrijwel op de onderzoeksagenda - zeker die tussen volwassenen, want vriendschap wordt vooral gezien als belangrijk voor pubers en adolescenten. Het bekendste vriendschapsonderzoek uit de sociale psychologie dateert al uit 1950, toen onderzoekers aantoonden dat studenten significant vaker bevriend raakten met medestudenten naarmate hun kamer op de campus dichterbij was. Enkele jaren later werd ontdekt dat het ook helpt als mensen dezelfde achtergrond en opinies hebben en in karakter op elkaar lijken, en dat we mensen aardig vinden die ons aardig vinden. Maar die onderzoeksresultaten gelden ook voor liefdesrelaties. (...) Zo ontdekten de Utrechtse sociologen dat Nederlanders hun vrienden vooral ontmoeten tijdens hun opleiding, op een vereniging of via andere vrienden, terwijl ze hun partner vooral ontmoeten tijdens het uitgaan of op het werk. Nog een lapje voor de lappendeken van wetenschappelijke vriendschapskennis. (...) In veel onderzoek, zegt Henk Flap, wordt gekeken naar de verschillen tussen stad en platteland, vanuit het idee dat de geürbaniseerde wereld de wereld is die ze op het platteland over een jaar of veertig krijgen. En dan blijkt dat mensen in de stad helemaal niet minder vrienden hebben, eerder meer. In de stad vind je altijd wel iemand die bij je past, daar heeft dat waarschijnlijk mee te maken. Als je een rare smaak hebt wat vrienden betreft, kun je die in een dorp niet bevredigen, maar in een stad vaak wel. We zien wel, voegt Gerald Mollenhorst toe, dat mensen in het algemeen vrij veel relaties hebben die slechts één bepaalde functie vervullen. Dus aparte vrienden die je kent van het werk, vrienden met wie je sport, vrienden om mee te drinken. Dat zou pleiten voor Putnams bowling alone-gedachte, dat mensen onderling steeds minder verbonden raken. Aan de andere kant, zegt Beate Völker: Het ligt er ook maar aan waar je naar kijkt. Het vrijwilligerswerk is bloeiende. En mensen worden nog steeds lid van verenigingen, zegt Henk Flap. Dat verschuift, maar het neemt niet af. Mensen blijven alleen niet meer hun hele leven bij een club, het wordt meer serieel, net als bij relaties misschien. Mensen gaan eerst op voetbal, dan op tennis, en daarna nog eens op honkbal. De cruciale vraag, zegt Völker, is: hoe ongelukkig zijn mensen met hun netwerk? Als mensen trouwen, neemt bijvoorbeeld ook het aantal vrienden dat ze hebben af, blijkt uit onderzoek; maar getrouwde mensen zijn meestal wel gelukkiger dan alleenstaanden. Willen mensen wel meer vrienden? In ons onderzoek, zegt Völker, uit 2000, bleek dat ongeveer zeven procent van de Nederlanders én meer vrienden wilde én een klein netwerk had, dat wil zeggen minder dan tien mensen om mee te praten, mee uit te gaan en om advies aan te vragen. Die zeven procent waren mensen voor wie alle clichés opgingen: met name oudere, alleenstaande mannen, lage opleiding, vaak werkloos, vaak allochtoon. Maar of hun aantal toeneemt, is niet bekend. Er zijn ook mensen met een groot netwerk die meer vrienden willen, negen procent. Die noemden we greedy. Dat waren de yuppen met een goede baan, die vaak in steden woonden en een nog hogere status wilden. Maar daartegenover staan veel meer mensen, namelijk 37 procent, met een klein netwerk die dat wel best vinden. Dat zijn eerder hoger opgeleiden en mensen met een drukke baan, vertelt Völker, en ook wel mensen die gehuwd zijn. (...) En Cas Wouters vreest dat die studie ook wel iets over Amerika zegt. Het niveau van wantrouwen is daar hoger dan in de rest van het Westen. Dat heeft ook met 11 september te maken, natuurlijk. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Volgens hem is de algemene kwaliteit van vriendschappen in de loop der jaren in elk geval louter toegenomen. (...)
Die aardige Wahid kan toch geen terrorist zijn?
2006/08/12 in NRC Handelsblad p.1 door Floris van Straaten

Moslims in Londen kunnen het maar moeilijk geloven dat hun opgepakte geloofsgenoten terreurdaden zouden hebben beraamd. Ook de Britse regering gaat zeer behoedzaam te werk en predikt verdraagzaamheid. (...)Van verscheidene kanten is ook gewezen op de pijnlijke discrepantie tussen het aantal moslims dat wordt gearresteerd en het aantal daadwerkelijke veroordelingen. Tussen september 2001 en september 2005 werden volgens het ministerie van Binnenlandse Zaken 895 moslims opgepakt op verdenking van terrorisme. Slechts 23 kregen echter een veroordeling.
Miljonairs betalen kankeronderzoek
2006/06/19 in NRC Handelsblad p.1-2 door Esther Rosenberg en Philip de Witt Wijnen

(...) CCA staat er op: Cancer Center Amsterdam (...) Medisch oncoloog Bob Pinedo, tot voor kort afdelingshoofd in het VUmc, wilde al jaren dat het kankeronderzoek in het ziekenhuis geconcentreerd zou worden in één gebouw. (...) Volgens algemeen directeur Ton Hanselaar van KWF Kankerbestrijding willen ook Nederlandse donateurs steeds beter weten én bepalen waaraan het geld wordt besteed. „Dat geldt zeker voor zakenlieden, voor hen is dat vanzelfsprekend." (...) Hanselaar: „We hebben ze gevraagd: 'wat spreekt jullie aan?' Dat was, toen ik 3,5 jaar geleden aantrad, ondenkbaar geweest." Ook willen donateurs volgens hem steeds vaker hun naam aan het doel verbinden. Voor de werving van zijn miljoenen heeft Pinedo deze methode ontwikkeld: hij organiseert kleine bijeenkomsten voor selecte groepjes superrijke Nederlanders. Hij houdt er zelf een indringend en emotioneel praatje, over wat hij nodig heeft, waarvoor het is en wat het kost. (...) Kees Storm, oud-topman van Aegon en bestuurslid van drie van Pinedo's stichtingen, ziet dat het werkt: „Er wordt eigenlijk nooit over geld gesproken. Hij hoeft nooit te vragen: wat wilt u geven? Na afloop bellen wij de gasten na, en uiteindelijk doet vrijwel iedereen mee." (...) Joop Janssen, oud-bestuursvoorzitter van bouwbedrijf Heijmans en sinds zes jaar zelf kankerpatiënt in het VUmc, ronselde voor het CCA rijke bouwvriendjes: „Je mocht alleen aan tafel als je minimaal 1 miljoen euro meebracht." Bestuursadviseur Co de Koning adviseerde Pinedo om vanuit de stichtingen exclusieve clubjes te vormen. Vraag aan iedereen eenmalig een vast, hoog bedrag dat heel specifiek voor één apparaat of project is bedoeld, zei hij. En: „Organiseer eens in het half jaar een borrel of een hapje, waarbij Pinedo de voortgang bespreekt. Dan hebben mensen het gevoel ergens bij te horen." (...) Pinedo bouwde een indrukwekkend netwerk op van multinationals als ABN Amro, Ahold en Philips en van bekende multimiljonairs als Eric Albada Jelgersma (ex-Laurus), John Brenninkmeijer (C & A), Frits Goldschmeding (Randstad) en Jaap Blokker. Geen van hen loopt er graag mee te koop. Anders dan in de VS hangen in de gang van het nieuwe centrum geen notenhouten bordjes met namen van begunstigers. (...)
De plek waar je moet zijn
2006/05/20 in de Volkskrant p.27 door Wilco Dekker en Ben van Raaij

(...) Het Concertgebouw is niet alleen de huiskamer van de elite, relativeert Stevens: 'Corporate Nederland komt er, en de oude Amsterdamse families, zeker op de exclusieve donderdagavond, met die abonnementen die van generatie op generatie overgaan en waarvoor dus lange wachtlijsten bestaan. (...) Politici zijn in elk geval schaars, habitués als burgemeester Cohen en oud-premier Kok uitgezonderd. (...) Maljers beaamt dit. "U denkt toch niet dat mensen tussen Beethoven en Mahler even een bedrijf kopen? Het Concertgebouw is een plek waar je mensen aanschiet om te vragen of je ze kunt bellen.' En zo kun je natuurlijk wel grote zaken in gang zetten. (...) Bestuursleden benaderen potentiële donateurs in hun netwerk, op hun eigen manier. 'In de fondsenwerving ben ik schaamteloos', zegt Vuursteen. 'Ik geef ze geen kans nee te zeggen. Zo heb ik Charlene de Carvalho-Heineken er in 2002 van overtuigd om twee miljoen euro te geven voor de nieuwe stoelen in de Grote en Kleine Zaal.' Stevens: 'Ik zeg altijd, voel je niet verplicht, dan voelen ze zich juist verplicht. (...) Schenken kan bovendien fiscaal-vriendelijk, via legaten en lijfrenteconstructies - volgens Stevens een 'populair statussymbool'. Dit wordt bevestigd door de TNS Nipo-enquête: 47 procent van de elite doneert zo aan goede doelen, bij het bedrijfsleven 57 procent. Ook aan de 'jongeren' is gedacht. Veelbelovende veertigers, bankiers en professionals, worden benaderd door 'Van Gendt'. (...)
Even 'IENSEN' voor een Chinees in Drachten
2006/05/06 in de Volkskrant p.b4 door Caspar Janssen

(...)IENS, 'die leuke website over restaurants', begon ooit met een lokaal gidsje voor Amsterdam. Intussen is er zelfs een sms-dienst. De volgende stap? Het buitenland, zeggen 'de meisjes van IENS. (...)Simone Brummelhuis (40) (...)Iens Boswijk (41) (...) Inmiddels groeit het aantal proevers van IENS in Nederland nog steeds; bijna 50.000 mensen vullen nu na een restaurantbezoek een IENS-formulier in over hun culinaire ervaring. Dat staat nog los van de eters die gewoon hun mening geven op de IENS-site. (...)Brummelhuis: 'De toekomst is dat mensen ook hypotheken, de tandarts, scholen op internet gaan recenseren en vergelijken. Dat is democratie. Alleen: nu is bijna geen enkele vergelijkingssite op internet onafhankelijk, want dat is niet rendabel. Dus zal er voor die onafhankelijkheid betaald gaan worden.' (...)
E-mail belangrijkst in klantencontact
2006/03/29 in NRC Handelsblad p.19

E-mail is voor bedrijven het belangrijkste instrument geworden om in contact te treden met klanten. Over de afgelopen vijf jaar is het e-mailverkeer met klanten met 80 procent gestegen, terwijl het persoonlijk contact met 20 procent afnam. Dit blijkt uit een vandaag bekendgemaakte peiling van Ernst & Young voor de tweemaandelijkse ICT-barometer. Het adviesbureau ondervroeg ruim 600 managers. In de communicatie met klanten wordt voor 32 procent gebruikgemaakt van e-mail. Vrouwen staan positiever tegenover de toenemende e-mailcultuur dan mannen.
Zelfbewust kennis en kennissen verzamelen
2006/02/23 in Het Financieele Dagblad p.7 door Hilda Bouma

Jong Siemens, Jong Ahold, Young Ernst & Young, Campina Young, Jong Rabo, Accentrics, Young Bankers Association, Young BAM, KPMG Connect, Young Akzo Nobel, Jong Laurus, Jong SDU Uitgevers, Young DHV, Jong TNO. Ieder bedrijf van enige omvang heeft tegenwoordig een jongerenvereniging. Het is een betrekkelijk nieuwe fenomeen. Met een paar uitzonderingen - De Magneet van Corus stamt uit 1989, Jong Siemens uit 1991 - zijn de clubs doorgaans eind jaren negentig of begin deze eeuw opgericht. (...) Al die netwerken vormen samen ook weer een netwerk: de Inter Company Association (ICA). (...) In totaal 16.000 jonge Nederlandse werknemers hebben hierdoor de mogelijkheid elkaar te leren kennen op hockeytoernooien, debattrainingen, innovatiecongressen en speednetworkingevents. (...)
Talent of kruiwagen?
2005/12/24 in Algemeen Dagblad : De Stentor door Jelle Boonstra

De familie Donner valt nauwelijks te vermijden in de rechterlijke macht. En de familie Andriessen in serieuze muziek. De familie De Mol (jr./sr.) is inmiddels begonnen met de vijfde generatie in de showbusiness. Na vader Michiel van Hulten (staatssecretaris bij de PPR) is ook zoon Michiel nu politicus - en nieuwe voorzitter van de PvdA. Jan & Youri Mulder becommentariëren om het hardst de voetballerij. Hoe kan dat? Is de familie de kruiwagen? Zijn de genen kwalitatief hoogwaardig door al die generaties ervoor? Of is het gewoon eigen talent?

Zo vader, zo kinderen
Familieverbanden: het zijn er teveel om op te noemen. Daarom een willekeurige selectie zonen of dochters, die de carrière van hun vader (sorry dames, vaak ís het nog de vader) volgen, of net in het vakje ernaast belanden.

Henk Andriessen - componist, zoon Louis: componist, kleinzoon Jurriën: musicus
Burny Bos - producent kinderprogramma's, dochter Tamara: scenariste kinderprogramma's
Jan des Bouvrie - interieurontwerper, zoon Marc: Interieurontwerper
Mies Bouwman - tv persoonlijkheid, dochter Mies Timp: regisseuse
Rein van de Broek - trompettist/componist, dochter Marleen: zangeres (Marlayne)
Frans Brome - tv-producties, dochters Laura & Sylvia: idem
Johan Cruyff - voetballer, zoon Jordi: voetballer
Jan Donner - minister van justitie, president Hoge Raad, zoon: A.M. Donner - rechter, lid commissie Donner, kleinzoon: Piet Hein - huidige justitieminister
Hans Dulfer - jazzmusicus/saxofonist, dochter Candy: saxofoniste
Gerhard Durlacher - schrijver, dochter Jessica: schrijver
Bill van Dijk - musicalster, dochter Nova: musicalster
Louis van Dijk - pianist, dochter Selma: violiste/nieuwslezeres
Willem Drees - PvdA premier, zoon Willem: voorman DS'70
Carel Enkelaar - journalist/NOS-baas, dochter Patricia: journalist/regie
Jan Fillekers - programmamaker NCRV, dochter Lieke: regisseur NOVA
Willibrord Frequin - journalist, dochter Rebecca: manager Radio Noordzee
Willem F. Gaay Fortman - policius/minister van Staat, zoon Bas: voorman PPR
Jan de Graaf - presentator Achter Het Nieuws, dochter Diane: tv-presentatrice
Hanneke Groenteman - tv presentatrice, zoon Gijs: journalist/VPRO-programmamaker
Boudewijn de Groot - zanger, zoon Marcel: zanger/musicus, zoon Jim: zanger/musicus
Willem van Hanegem - voetballer, zoon Gert: voetballer
Henny Huisman - tv-maker, dochter Nikki: presentatrice
Michiel van Hulten - staatssecteraris PPR, zoon Michiel: voorzitter PvdA
Hans Kazan - goochelaar, zoon Renzo: ook, zoon Oscar: ook
Martin Koeman - voetballer, zonen Erwin & Ronald: idem
Kees van Kooten - acteur/tv-maker, dochter Kim: actrice, zoon Jasper: muziek
Willem van Kooten - zakenman, zoon Jeroen: manager Red Bulletstudio, zoon Eelko: directeur muziekuitgeverij
Hans Kraay sr. - sportanalyses, zoon Hans jr: sportanalyses/tv-persoonlijkheid
Jeroen Krabbé - acteur/schilder, zoon Martijn: tv-presentator, zoon Jasper: kunstenaar
Sylvia Kristél - actrice, zoon Arthur: acteur
Luc Lutz - acteur, zoon Joris: ook, ooms Ton & Pieter ook
John de Mol sr. - directeur Radio Noordzee/Conamus, zoon John: tv-tycoon, dochter Linda: tv-persoonlijkheid, kleinzoon Johnny: acteur (NB: Voor John de Mol sr. waren er al twee generaties orkestleiders/musici)
Willem van Otterloo - componist/dirigent, zoon Rogier: componist/dirigent
Jan Rietkerk - burgemeester Genemuiden, zoon Theo: gedeputeerde Overijssel, oom Koos: minister binnenlandse zaken)
Piet Römer - acteur, zoon Han: acteur, zoon Paul: producent
Willem Ruis - show & quizmaster, dochter Eva: regie-assistente
Jos van Hezewijk is de netwerk-deskundige in Nederland. Schreef er drie boeken over in vrolijke toonzetting (zoals 'Je bent wie je kent'). Zijn vader was KVP-politicus in de plaats waar hij zelf nog woont (Uden). Daar kwamen de notabelen thuis, werden sigaren opgestoken en als het blauw zag van de rook, werden de zaken eventjes bedisseld. Achterkamertjespolitiek, al was dat toevallig in de voorkamer. Het begin van een levenslange fascinatie in macht, faam en rijkdom. Met die Donners is het nog wel overzichtelijk, zegt hij. Ze behoorden tot de oude elite, waar het vanzelfsprekend was dat de macht in eigen kring bleef en zonen het succesvolle pad van vader betraden. Hij berekende in 1987 dat nog 80 van de topmanagers het baantje aan familie of jeugdvrienden te danken had. Maar samen met de ontzuiling is dat old boys network goeddeels verdampt.

Daar kwam een new boys network voor terug, met nieuwe rijken, die hun rijkdom vergaarden in ICT of media. Babyboomers zijn het, die aanvankelijk zelf een gloeiende hekel hadden aan dat geschuif met mooie baantjes, maar die inmiddels zelf niet anders doen.
Vanuit zijn drive-in woning in Uden bestudeert Van Hezewijk met zijn adviesbureau Elite dagelijks nog de netwerken: wie helpt wie vooruit? Netwerken - zegt hij - zijn nog steeds van groot belang, al is het misschien niet eens op bewust niveau. 'Ook recente studies wijzen uit dat carrières van jongens vaak verband houden met de carrières van hun vaders. Die loopbaan is graadmeter van de hoeveelheid relaties die je in je jeugd zult hebben meegekregen. Ik ken een multimiljonair die ontzettend trots was dat zijn dochter bij een zakelijke dienstverlener was aangenomen. Daar kozen ze namelijk alleen briljante mensen. Toch was ze waarschijnlijk juist vanwege zíjn netwerk gekozen. Goede netwerken geven vaak een voorsprong van tien jaar op anderen.'
'Daarna heb je trouwens niet gek veel aan de carrière van je vader, dan zal het toch op eigen kracht en talent moeten gebeuren. Maar de loopbaan van je vader bepaalt wel op welk niveau je ergens van start kunt gaan. Iedereen weet ook altijd precies te vertellen: "Oh ja, dat is er eentje van die en die."'
Dat er ware dynastieën ontstaan, met een perpetuum mobile van dezelfde namen, is helemaal niet zo gek. Vooral in de media, in het volle spotlight, lijkt dat extra het geval. Neem de familie Van Westerloo: Fons van Westerloo zwaait de scepter bij RTL, broer Ed was de grote baas bij de NOS en Gerard de adjunct bij Vrij Nederland. Een neef doet de sport bij Talpa - 'Ze zijn dus goed vertegenwoordigd in de top van de sector.' En al zal niemand dat toegeven, het helpt als een neefje of een zoontje dan naar een baantje hengelt. Als jij ergens komt solliciteren en de kandidaat nummer twee is toevallig een Van Westerloo, dan zegt die naam de beslissers vast en zeker een stuk meer. Zo'n naam krijg je niet meer uit het hoofd. Zo versterkt het effect zichzelf. Bovendien heeft het reclamewaarde. Wat is er mooier als je op een zender Barbarba Barend kunt inzetten voor je sportrubriek, als vader Frits Barend al een grote naam is. Het maakt mensen nieuwsgierig. En wie weet helpt het mee in je eigen netwerk.' Er zindert ook altijd angst mee om het buiten je eigen kringetje te zoeken, zegt Van Hezewijk. 'Ik vraag bij workshops aan studenten wel welke vrienden ze hebben. En al telt voor hen geloof of ideologie van de ouders nauwelijks mee, toch blijkt driekwart van hun vrienden nog uit diezelfde zuil afkomstig. Dat denken van huis uit zet zich toch voort in normen, waarden en rituelen die je van je vriendjes eist. Niet zozeer kwade opzet, meer het onvermogen van de mens om zich daaraan te onttrekken.'
Daarom ook maakt een neefje met diploma meer kans op een baan dan iemand van buiten met een klinkend curriculum vitae. 'Want de vraag blijft altijd nog hoe diens karakter zal zijn. Met iemand uit je eigen groep weet je beter waar je aan toe bent. Er is meer sociale controle, je hebt dezelfde sociale verbanden, dezelfde kennissen, je hebt ook betere informatie over iemand. Meer garantie dat die in het gareel blijft. Ik maak zulke families wel eens belachelijk, dat ze klonen tot ze er gek van worden, maar er valt ook wel iets positiefs over te zeggen. Een onderneming mag immers ook weer geen duiventil worden.' Tegelijkertijd schuilt er een gevaar in. Familiefirma's zingen het zelden langer dan drie generaties uit. Niet voor niks zegt het preekwoord: de eerste generatie bouwt op, de tweede generatie bouwt uit en de derde zuipt op. Dat ondergraaft direct de stelling dat talent of ondernemerschap automatisch in het bloed zou zitten - en daarmee in de genen. 'Vooral mannen zeggen dat graag, maar ze vergeten gemakshalve dat er bij hun kinderen voor vijftig procent al een vrouw bijzit.'
Het kan dan niet anders of hun genen zijn al niet meer puur en onversneden. Hoeveel mensen van de familie Bach zouden er nu nog piano kunnen spelen? Toch is opvallend dat zonen en dochters vaak hetzelfde pad kiezen als hun voorvaderen. Met name in de artistieke beroepen valt het op. Niet zelden klauteren ook zij weer naar de top. Dat kan nauwelijks alleen met een kruiwagen gebeuren, erkent ook Van Hezewijk.

In de psychologie heeft de gedachte terrein gewonnen dat aangeboren talent vast en zeker wel bestaat, maar dat vooral de training ervan belangrijk is. Aanmoediging, studie, discipline. Uit de biografie van Igor Stravinski blijkt dat zijn ouders hoge verwachtingen van hem hadden. En dus kwamen die uit. Onzin, vindt hij. 'Als je een nitwit bent, kom je er toch echt niet. In negen van de tien gevallen mislukt het, alleen de buitenbeentjes trekken de aandacht.'
Maar vooruit, ook hij voelt wel voor de stelling dat de opvoeding een rol van betekenis speelt. Een kind van ouders die altijd zingen en gitaarspelen, zullen eerder op het idee komen om ook zelf de gitaar eens ter hand te nemen. 'Veel mensen aan de top zijn vreselijk ambitieus. Veel van die kinderen zullen op hun beurt ook vreselijk ambitieus zijn, ze zijn eraan gewend dat de lat al erg hoog ligt. Bovendien, je hebt de wetenschap dat je het niet ver hebt geschopt als je altijd 'het kind van...' blijft.'
Vooral de carrièreherhaling van mensen in de media begint op te vallen, het wordt een netwerk op zich. Vaak is dat per ongeluk, zeggen ze zelf. De dochters van filmer Frans Bromet belandden alleen maar in het vak, omdat ze hun vader in vakanties hielpen, dat leuk vonden en zijn blijven hangen. Zo verging het ook Sacha, dochter van hondenman Martin Gaus uit Lelystad. En John de Mol sr. (zelf ooit directeur van Radio Noordzee en Conamus) zei het onlangs achter een borrel op een feestje nog zo: 'Ik heb mijn kinderen echt zo stevig mogelijk afgeraden om de showbusiness in te gaan, maar ze hebben niet geluisterd.' Het lijkt hem allerminst te deren om door het leven te gaan als vader van John en Linda. Maar hij is de uitzondering op de regel.
Veel bekende rijke Nederlanders streven er juist naar om hun kinderen hun artistieke of geldelijke erfenis door te geven. 'Dat ligt tegen nepotisme aan', zegt Van Hezewijk. 'Kijk naar Willem van Kooten, die z'n ene zoon alvast in de opnamestudio heeft geplant en de andere in de boekhouding. Ooit zullen zijn vier zoons zijn miljoenenimperium overnemen, in een poging het voor eeuwig te verankeren. 'Als het zou kunnen zouden dat soort mensen het liefst een adellijke titel willen, die de zonen automatisch erven.' 'Niet zelden is er sprake van een minderwaardigheidscomplex en een ongebreidelde hang naar bewondering', zoals Van Hezewijk dat noemt. Een zoon of dochter die op zijn eigen pad voortgaat, dat is natuurlijk het ultieme voor het ego. 'Het voelt aan als: ik leef erin voort, ik probeer toch in een nieuwe generatie nog door te gaan.' Het narcisme bevredigd - én tegelijk een stimulans voor de nieuwe generatie.


Handen schudden en kaartjes wisselen
2005/12/13 in Marketing Tribune p.56-57 door Fred Sengers

Pak naar de stomerij brengen. Zo nodig visitekaartjes laten bijdrukken. En alles is klaar voor de reeks kerstborrels en nieuwjaarsrecepties. Dit soort zakelijke bijeenkomsten is een uitgelezen gelegenheid om te netwerken. ’Waar anders vind je zoveel relaties tegelijk? Als je die allemaal zou moeten bezoeken ben je veel meer tijd kwijt”, zegt Jos van Hezewijk. Samen met Marcel Metze schreef hij het boek ‘Je bent wie je kent’ en hij geeft cursussen en advies op het gebied van netwerken. ‘Het probleem is alleen dat iedereen denkt dat het pas succesvol is geweest als je met deals op zak weer naar huis gaat. Maar dat is geen realistisch verwachtingspatroon. Als er tien mensen komen die belangrijk voor je zijn en die kun je handje geven, dan is een bezoek aan een receptie al meer dan geslaagd.’
Volgens Van Hezewijk is het juist onverstandig om te proberen op zulke drukke bijeenkomsten daadwerkelijk zaken te doen. ‘Juist niet! Gebruik de ontmoeting om een relatie aan te knopen of aan een bestaande relatie te werken. De zaken komen later wel. Stip het onderwerp wel aan. Dat is wel zo eerlijk.’
Planmatige aanpak werkt
Succesvolle netwerkers gaan planmatig te werk. Ze selecteren de borrels en recepties waar de juiste mensen komen. Van Hezewijk: ‘Iedereen in een bepaald vakgebied weet wat de belangrijke borrels zijn. Je weet dat uit eigen ervaring van voorgaande jaren en anders is er wel iemand die je dat kan vertellen. Na aankomst kijk je eerst even de kat uit de boom wie er allemaal is. En dan stap je naar de persoon die je graag wil spreken.’
Makkelijker gezegd dan gedaan, Van Hezewijk. Maar de echt belangrijke mensen zijn constant in gesprek met andere mensen. Hoe kom je daarbij zonder je op te dringen? 'Soms ontkom je er niet aan. Geef dan alleen even handje en zeg “Is het goed als ik u eens bel?”. Dan is het niet zo erg om in een gesprek in te breken. Het is veel effectiever om later rustig een zakelijke ontmoeting te hebben.’
Maar hoe leg je contact met mensen die je nog niet kent? ‘Uiteindelijk gewoon bikkelhard afstappen op de mensen die je wilt spreken. Observeer eerst. Met wie is hij druk aan het praten? Zitten daar mensen bij die je wellicht kent. Die vinden het vaak prima om je te introduceren, want daar voelen ze zich belangrijk bij. Observeren is een heel belangrijk onderdeel van de receptie. Wie kent wie? Wie doen hartelijk tegen elkaar en afstandelijk? Heel leerzaam.’
Een grote fout is dat mensen op recepties grote verhalen gaan ophangen. Niet handig, vindt Van Hezewijk. ‘Je moet je niet als een aap op borst kloppen. Een receptie is bedoeld om elkaar gewoon een handje te geven. Als je niet weet wat je moet zeggen, dan zeg je niks. “We spreken elkaar wel weer.” Een druk iemand is alleen maar blij als je je snel terugtrekt. Als je toch een gesprek wilt aanknopen: stel dan vooral vragen aan de ander. Dan streel je hem. Maar in principe: hou het kort. De kans dat het bij een eerste kennismaking direct klikt is fifty-fifty. Als je gaat proberen een goed gesprek te forceren, loop je het risico dat je voor altijd de deur dichtgooit.’
Slimme netwerktips
Nog wat tips van de meester. Wees niet bang om visitekaartjes te wisselen. ‘Het is doodzonde als je tijd investeert en je hebt de contactgegevens niet. Altijd eerst een visitekaartje vragen en dan geven. Dat doen er veel fout. Vragen is belangrijker dan jezelf naar voren duwen. En dan hoor je vanzelf of iemand ook jouw kaartje wilt hebben.’
Ook adviseert Van Hezewijk om niet alleen op de top shots te mikken. ‘Op iedere receptie zie je iedereen rond die decision makers drommen. Vaak zijn de mensen in zijn entourage veel belangrijker. Geef de decision maker alleen maar een handje en investeer in een gesprek bij de mensen die met hem zijn meegekomen.’
En: ‘Probeer je niet anders voor te doen dan je bent. Dan kom je onbetrouwbaar over. Drink niet teveel. Maar je hoeft ook geen monnik te zijn. Bij sommige kringen hoor je er pas bij als je ook wat drinkt. Bij sommige succesvolle zakenlieden draait alles om de whisky. Dus zorg dat je ertegen kunt. Een goede reden om te oefenen met kerstdagen.’
Ons kent ons
2005/11/24 in Brisk door Fred Teunissen

In 2003 kwamen ze op, in 2004 braken ze door en nu zitten we er aan vast: online business clubs. De twijfel over hun rendement groeit. Eind vorig jaar, begin dit jaar, was de piek. Heel wat managers en ondernemers ontvingen ineens mailtjes van goede bekenden met het vriendelijke verzoek deel te gaan nemen aan hun kersverse online netwerkje bij met name LinkedIn of OpenBC. (...) Tenslotte moet u zich realiseren dat alles wat u eenmaal aan het web hebt toevertrouwd nooit compleet weg is. Zoekmachines archiveren alle pagina's en die zijn via webarchieven weer op te vragen. Dat is een goede reden om altijd behoedzaam om te gaan met informatie die u online prijsgeeft. Vergeet bovendien nooit dat tegenstanders of concurrenten kunnen meekijken in deze clubs. (...) Tijdens de registratieprocedure bij deze sites wordt u uitgenodigd behoorlijk wat in te vullen. Niet doen. Houd het minimaal in eerste instantie. Later kun je altijd nog zaken toevoegen. (...) Het Amerikaanse LinkedIn.com startte in 2003 en waaide vorig jaar de oceaan over. OpenBC.com is eveneens in 2003 gelanceerd, maar dan in Duistland en is daarna vooral in Europa uitgerold. (...) LinkedIn en OpenBC genieten in Nederland de meeste bekendheid, maar er zijn méér online business netwerken, zoals Ecademy, Spoke en Zerodegrees. Ook zijn er online netwerken, die het accent wat meer op de sociale kant leggen en minder op business, zoals Ryze, Orkut en AlwaysOn.
'Jan, die val van je, die valt best wel mee'
2005/10/12 in Het Financieele Dagblad p.2 door Franka Rolvink

(...) 'Jan' spreekt tijdens de jaaropening van de Amstel Private Equity Club (Apec) honderd leden en introduces toe (...) Negen keer per jaar komen de 42 mannelijke leden samen in het Amsterdamse Amstel Hotel, waar de moeder van de subclub, de Amstel Club, een ruimte heeft met een terras en uitzicht over de rivier. Wie tot dit selecte gezelschap wil behoren, moet zich door twee leden van de club laten voordragen. (...) Ook is Robert Wilhelm van Nesbis als introducé aanwezig. Lid worden van de club wil hij niet. 'Dit zijn volgens mij allemaal rijke informals. Daar pas ik niet tussen. (...)
Vriendenclubs willen nu geld zien
2005/10/05 in Het Financieele Dagblad p.7 door Richard Smit

Hyves, de snelst groeiende vriendenclub van Nederland, gaat op zoek naar adverteerders. Sociale software is populair, maar het blikt lastig om het neetwerk boeiend te houden, en vooral om er geld mee te verdienen. (...) Sociale software: Dating: Friendster, ItClicks.nl, CU2; Zakelijk: Ryze, Linkedin, Workmates.nl, Tickle, Ecademy; Klasgenoten: Classmates, Schoolbank.nl; Dienstmakkers: Dienstmakkers.nl; Lokale bijeenkomsten: Meetup, Evite; Diversen: Tribe.net (...)
Einde van de amigocratie
2005/10/01 in Elan door Jos van Hezewijk en Marike van Zanten
Volledige artikel
De code-Tabaksblat moet het old boys network doorbreken. Maar de cultuur van vriendjes die elkaar commissariaten toestoppen is al grotendeels verdwenen. Oud-Akzo Nobel-topman Kees van Lede is opnieuw de machtigste commissaris van Nederland. De top-100 toont een steeds verder uiteenvallend old boys network, maar voor jonge toezichthouders blijven de gelederen gesloten, evenals voor vrouwen.
Croupiers van het kapitalisme
2005/08/06 in FD Persoonlijk 6, 9 door Jan Maarten Slagter

Bij de belangrijkste internationale zakenbanken komt zoveel informatie samen en wordt op zoveel verschillende manieren geld verdiend, dat het niet te kloppen marktpartijen zijn. (...) Dit is de stelling van The Greed Merchants (Handelaren in hebzucht), het nieuwste boek van Philip Augar dat onlangs verscheen. Augar weet waarover hij schrijft. Hij was twintig jaar investment banker en hoorde tot de top van zijn beroepsgroep. (...) Goldman Sachs, Merril Lynch en Morgan Stanley zijn de belangrijkste poortwachters van de financiële markten. Vlak daaronder zit een groep van zeven die van tijd tot tijd kunnen concurreren met de top drie: de algemene banken Citigroup, JP Morgan Chase, Deutsche Bank, CSFB, UBS en de gespecialiseerde investment banks Bear Stearns en Lehman Brothers. (...) Volgens Augar (...) Een kleine, constante groep spelers, die tientallen jaren hoge winsten weet binnen te halen. Dat klinkt als een kartel. Augar heeft daar geen bewijzen voor weten te vinden - er zijn geen aanwijzingen dat de banken actief samenspannen om prijzen hoog te houden. Wel is er volgens hem sprake van een oligopolie, waarbij de marktwerking wordt verstoord door een paar sterke marktpartijen die - uit welbegrepen eigenbelang - elkaar niet te hard beconcurreren. (...) De meest in het oog springende vormen van misbruik zijn de afgelopen jaren aangepakt. Zo worden analisten niet meer ingezet om de aandelen aan de man te brengen die de investment bankers zelf naar de markt hebben gebracht. (...) De informatiestromen komen vervolgens op een legale manier samen in risicocommittees, waar hoofden van de verschillende divisies het risicoprofiel van de bank bespreken. (...)
'Bij hole drie legt iedereen zijn kapsones af'
2005/06/09 in Het Financieele Dagblad p.2 door Jan Kees Kokke

Morgen begint het KLM Open. Gisteren was de prelude, de Pro-Am. Niet voor het grote publiek. Wel om in ontspannen ambiance op het échte wedstrijdparcours wat zakelijke relaties te animeren. Is golf überhaupt zakelijk interessant? De meningen zijn verdeeld. 'Al kan je heel goed inschatten wat voor vlees je in de kuip hebt' (...) Hessels (lid Haagsche) kan het weten. Hij speelt sinds z'n 17de golf. (...) 'Héél belangrijk', zegt Rattan Chadha (handicap 9), de Mexx-oprichter en op Hilversum gast van Fortis-bestuurder Rob ten Heggeler. (...) Daar staat de mening van Emile van der Kruk (handicap 7), directeur van KPMG, lijnrecht tegenover. 'Praat nooit over business op de golfbaan. Never, ever. Prijs je tegenstander. Maak complimenten over zijn spel. Geef hem een putje cadeau. Hooguit na afloop gooi je eens voorzichtig een balletje op en maak je een vervolgafspraak.' Ad Scheepbouwer (handicap 25, lid van Noordwijk) geniet van de ontspannen sfeer in de Pro-Am. Hij komt puur om het golfen. Zaken doen op de golfbaan? Nee, niet in Nederland. (...) John de Mol golft niet met mensen die iets van hem willen (...)
De Alma Mater heeft gierige exen
2005/04/16 in de Volkskrant p.k3 door Gerard Reijn

Universiteiten doen hun best om hun afgestudeerden bij activiteiten te betrekken. (...) Jaloers wordt gekeken naar de VS. (...) Stanford haalt zestien procent van zijn inkomsten uit giften en rente op giften, Harvard 37 procent. Hoe anders is de toestand in Nederland. Bij een rondgang langs de dertien universiteiten blijkt dat de ex-studenten geld kosten. De cijfers zijn moeilijk te vergelijken, maar het lijkt veilig te stellen dat de enige universiteiten die mogelijk iets overhouden aan hun fondsenwerving die van Groningen en Leiden zijn. (...) De enige universiteit die een lange staat van dienst heeft wat betreft fondsenwerving, is de Vrije Universiteit Amsterdam. Deze gereformeerde instelling kon 125 jaar geleden worden gesticht dankzij de vrijwillige bijdragen van particulieren. Nog steeds bezit de vereniging, die tegenwoordig Vereniging VU Windesheim heeft, veruit het grootste vermogen van alle universitaire fondsen. (...) De aandacht voor afgestudeerden is pas de laatste jaren flink aan het groeien, maar het gaat niet zozeer om geld. 'We zijn bezig met friendraising, later wordt dat misschien fundraising', laten verscheidene universiteiten weten. Alle universiteiten hebben een blad en een website voor hun alumni, en organiseren alumni-bijeenkomsten. (...) De UvA heeft uit naar schatting negentigduizend nog levende alumni een keurkorps geselecteerd, het Top 1000 bestand. Als de UvA mensen zoekt voor bijvoorbeeld bestuursfuncties of adviescommissies, zoekt zij voortaan eerst in dat bestand. En als er sprekers nodig zijn voor studiedagen, voor alumnidagen of voor de Universiteitsdag: idem. (...)
Ouwe jongens krentenbrood
2005/03/25 in Folia p.7-9 door Dirk Wolthekker m.m.v. Jos van Hezewijk


Aantal hoogleraren in de top-100 van commissarissen,
gesplitst naar universiteit
Universiteit 200419981986
Univ. v. Tilburg134
Radboud Univ.02 2
Univ. Leiden113
Erasmus Univ.013
RU Groningen100
UvA100
Buitenland130
Onbekend004
Totaal51016
(Bron: Elite Group, Jos van Hezewijk, 2005)
Waar heeft de top-100 van commissarissen gestudeerd?#
Universiteit200419981986
Erasmus Univ.191118
TU Delft161214
UvA131514
Univ. Leiden131312
Univ. v. Tilburg833
Radboud Univ.644
UU687
RU Groningen544
Nyenrode531
LU Wageningen332
TU Eindhoven322
VU264
Buitenland1143
Anders21212
Onbekend38222
(Bron: Elite Group, Jos van Hezewijk, 2005)
# Tabel telt niet op tot 100 want men heeft soms aan verscheidene universiteiten gestudeerd

Veel UvA-medewerkers hebben nevenfuncties. Wat verdienen ze daarmee en waar gaat het geld daartoe? En gaat zo’n functie niet ten koste van het werk aan universiteit?

(...) 'Invloed en ijdelheid, daar gaat het mensen met een nevenfunctie vaak om’, zegt Jos van Hezewijk van de Elite Group, een organisatie die onderzoek doet naar de relatie tussen machtsposities, netwerken en topmanagers. (...)
Van Hezewijk: 'Het argument dat veel toezichthouders gebruiken dat ze voeling met de samenleving willen houden, is geen goed argument. Je kunt beter universitaire docenten kennen om te weten wat er speelt, dan in een raad van toezicht van een universiteit gaan zitten. Probleem daarmee is dat je vanaf dat moment belangrijk wordt of wordt gevonden en het zicht op de waarheid verliest. Professionele bestuurders voorzien toezichthouders vaak van vage of gemanipuleerde informatie.' (...)
Van der Heijden is de enige medewerker van de UvA die in de door de Elite Group samengestelde top-100 van invloedrijkste commissarissen staat. Het is de eerste keer dat er een UvA-medewerker in die lijst staat. Landelijk staan er momenteel vijf wetenschappers in die top-100, de helft minder dan in 1998. In 1986 stonden er landelijk nog zestien wetenschappers in de lijst. ‘Heel merkwaardig’, zegt Van Hezewijk.

‘Gezien het belang dat ondernemingen zeggen te hechten aan de kenniseconomie zou je verwachten dat er veel meer wetenschappers een nevenfunctie in het bedrijfsleven zouden hebben. Kennelijk valt het belang van de kenniseconomie wel mee.’ (...)
'Op zich hoeft een nevenfunctie niet zo veel tijd te kosten’, zegt Van Hezewijk, ‘maar overal kan gedonder ontstaan, en dan kost het opeens zeeën van tijd.’ (...)
Over de do’s en don’ts van nevenfuncties is onder leiding van Van der Heijden een eerste stap gezet met de landelijke Gedragscode wetenschappers, waarin in ieder geval staat dat de ‘voor de wetenschapsuitoefening relevante nevenfuncties moeten worden geregistreerd in een bij voorkeur openbaar register’. Aan de UvA is dat tot nu toe niet gebeurd. Dat wil zeggen: nevenfuncties worden gemeld maar zijn, op een enkele uitzondering na via bijvoorbeeld een persoonlijke website, niet systematisch toegankelijk voor alles en iedereen. (...)
Van Hezewijk schat dat tachtig procent van de commissarissen lid was van het studentencorps, maar ze kenden elkaar daar over het algemeen niet van. Slechts twintig procent heeft nog een elitaire (familie)achtergrond. 'Er is nauwelijks sprake meer van een "old boys network" in de letterlijke betekenis van het woord. Volgens mijn analyse is dat netwerk in de jaren negentig uiteengevallen. Er is nu een "new boys network" aan het ontstaan. Deze charismatische mensen, vaak sterren en BN’ers, kregen rond de eeuwwisseling veel commissariaten aangeboden. Toppers onder elkaar, die elkaar meestal niet kenden van de universiteit, bedeelden elkaar ook goed. De opeenstapeling van nevenfuncties was groot. Het charisma van deze new boys is echter van korte duur gebleken. Door de economische dip vielen de meeste charismatische leiders van hun voetstuk.'

Communicatie gaat vaak via geruchten
2005/04/07 in Het Financieele Dagblad p.9

Van de Nederlandse werknemers zegt 62% belangrijke zaken meestal het eerst te horen via geruchten. Van de Britse en Franse werknemers stelde 67% dat het gerucht ze eerder bereikt dan het nieuws. Dit blijkt uit onderzoek van internationaal adviesbureau ISR. Van de Denen geeft slechts 41% aan afhankelijk te zijn van het geruchtencircuit. Het onderzoek toont volgens ISR aan dat er een verband is tussen de kwaliteit van de communicatie en de aandelenkoers van een bedrijf. Zeven-en-vijftig internationale bedrijven werden twee jaar gevolgd. Waar werknemers aangaven dat ze goed op de hoogte werden gehouden, stegen de koersen met gemiddeld $7,80; waar slecht gecommuniceerd werd, daalden ze met gemiddeld $8,10.
Achter het netwerk vissen
2005/03/11 in NRC Handelsblad p.26 door Ben Knapen

Steeds grotere delen van de samenleving en economie worden bestuurd door netwerken van particuliere en semi-gouvernementele organisaties en internationale instanties. Een stralende nieuwe wereldorde, of een doolhof waarin de verantwoordelijkheid zoek raakt? (...) Hierover schrijft Anne-Marie Slaughter, decaan van de Princeton University en vooraanstaand juriste, in een studie die in kringen van bestuurders en in de wereld van heet recht in Amerika inmiddels voor veel ophef heeft gezorgd. (...) Er is sprake van een globaliseringsparadox: er is wel bestuur op wereldschaal, maar geen politieke macht. (...) Postmoderne politicologen vinden government juist hopeloos achterhaald en zien een prachtige toekomst weggelegd voor een web van semi-zelfregulerende instanties. (...) Haar nieuwe wereldorde is er niet een van de krachtige Verenigde Naties, en ook niet van een krachtige supermogendheid, maar van een veelvormig web an grensoverschrijdende netwerken. (...) Voor de lefhebber van democratie is zo'n wereldorde een rommeltje. Want volksvertegenwoordigers hebben het nakijken, klassieke internationale organisaties eigenlijk ook. Regeringen lopen get risico voortdurend verantwoording te moeten afleggen over dingen waar ze evenmin zicht op hebben. (...) Een volledige disaggregated world order vereist de integratie van bestaande netwerken, schrijft ze, 'dus in wezen de schepping van netwerken van netwerken'. Het vereist een aanvulling met 'meer verticale regeringsnetwerken en het vereist dat vele bestaande internationale organisaties opnieuw worden uitgevonden'. (...) Maar tegelijkertijd wringt het ook, want de macht is er zoek - en dus ook de democratie.
Alle geheimen komen op straat te liggen. Zet je geheimen dus zelf aan de weg
2005/03/01 in Event View door Jos van Hezewijk

Volledige artikel
Organisaties zijn een vergiet. Door de relatienetwerken van onder andere klanten, medewerkers, toeleveranciers en adviseurs weet men in wijde kringen rondom de organisatie wat er zich afspeelt. Als het management niet communiceert met al deze stakeholders leidt dat tot oncontroleerbare geruchten, die iedere fantasie te boven gaan.
Networking is guerilla
2005/01/01 in Event View p.26-28 door Jos van Hezewijk

Volledige artikel
Een van de grootste fouten die gemaakt wordt, is dat men die ene ultieme happening wil organiseren. Deze moet een dusdanig verpletterende indruk maken op alle relaties, dat iedereen met jou zaken wil doen, bij je wil werken en kopen. Die grote happening zal ongetwijfeld een grote indruk maken, maar met een beetje pech vooral in negatieve zin. Een goede netwerker slaat langzaam maar zeker zijn slag met een niet aflatende stroom van kleine attenties.
CDA worstelt met sociaal beleid
2004/12/01 in Het Financieele Dagblad De wereld in 2005 p.16 door Rijk Timmer

(...) De huidige nadruk van het CDA op eigen verantwoordelijkheid zou vooral afkomstig zijn uit protestantse hoek. (...) Een tweedeling tussen katholieke en protestantse denkers tekent zich af. (...)
'Als je in de kerngroep zit, lijkt het wel alsof de organisatie verliefd op je is'
2004/10/08 in Management Team p.28

(...) De leden van de kerngroep zijn mensen waarvan de mening het zwaarst weegt in de overwegingen van de andere mensen in het bedrijf." Dat hoeven volgens Kleiner niet eens mensen uit de eigen organisatie te zijn. "Voor een marketeer bij Procter & Gamble telt de mening van de vertegenwoordiger van Wal-Mart zwaar. In de kerngroep kunnen klanten, vakbondsbestuurders of invloedrijke consultants zitten." Als je eenmaal in de kerngroep zit, zit je goed. De medewerkers van het bedrijf zien het als hun taak om zo goed mogelijk de wensen van en verlangens van de kerngroepleden te raden en ze te vervullen. (...) Er rust een taboe op het onderwerp, merkte Kleiner. Het idee van de kerngroep die zich aan elke vorm van controle onttrekt strookt niet met het ideaalbeeld van de egalitair samenleving. (...)
Alle kennis ligt hunkerend op je te wachten
2004/12/01 in EventMagazine p.49-52 door Jos van Hezewijk

Volledig artikel
Waar blijft dat leuke en leerzame intra/extra-net?
Er is altijd iemand in je netwerk, die de oplossing heeft voor jouw problemen. Maar wie? Zolang intra- en extra-nettten nog saaie elektronische kaartenbakken zijn, blijft het behelpen en wordt het niets met de kenniseconomie.
(...)
Met internet naar de vrienden van je vrienden
2004/02/21 de Volkskrant 5M door Francisco van Jole

Amper een maand na de lancering kent Orkut.com in Nederland al drieduizend actieve gebruikers. Het is een prettige, ongedwongen verzamelplaats voor wie zich een weg wil banen door de lawine aan media- en communicatiemiddelen. (...) Het systeem voldoet dan ook aan alle ideale voorwaarden. Zo is het een exponent van de 'social networking'-rage die de laatste maanden school maakt. Het is bovendien de jongste loot van het spraakmakendste internetbedrijf ter wereld, Google. En het systeem wordt bevolkt door de fine fleur van de digitale voorhoede. (...) Het begon afgelopen zomer met Friendster, een site die gebruikers in staat stelt online te grasduinen in het contactennet van vrienden. (...) De gebruiker maakt een profiel van zichzelf met persoonlijke voorkeuren, woonplaats foto's en andere gegevens. Vervolgens wordt dat lijstje gekoppeld aan dat van vrienden die ook lid zijn, en is er een netwerk. Dat is niet alleen handig voor wie een relatie zoekt, maar ook in het geval van verhuizen naar een onbekende stad, of het vinden van medeliefhebbers van een passie. (...) Volgens de geruchten wilde zoekmachinegigant Google, die zich opmaakt voor een beursgang, Friendster overnemen voor dertig miljoen dollar. Dat aanbod werd afgeslagen. Amper een half jaar later is er Orkut, vervaardigd door Google-medewerker Orkut Buyukkokten, dat in wezen dezelfde functie als Friendster vervult, maar aanzienlijk beter en vernuftiger werkt. Belangrijk verschil bijvoorbeeld is dat toetreding tot Orkut louter op uitnodiging gebeurt. Alleen een lid kan anderen introduceren. Wie niemand kent, blijft buitengesloten. Die exclusiviteit blijkt erg aantrekkelijk en leidt tot een soort zwarte handel op Ebay door lui die een makkelijke bijverdienste bespeuren: geef mij geld dan nodig ik jou uit. Wie eenmaal bij Orkut binnen is, kan zich onder meer aanmelden voor discussiegroepjes, waarvan er in de beste internet-traditie binnen enkele weken meteen al duizenden zijn. (...) Critici zien vooral de band met Google met argusogen aan. De zoekmachine begint zich steeds meer tot informatieloch te ontwikkelen. Orkut zou Google in staat kunnen stellen gebruikers tot individuen te herleiden en hun contacten in kaart te brengen. (...)
De eerste blik is een daalder waard
2004/02/14 de Volkskrant 1W door Maarten Evenblij

Razendsnel vormen we ons een indruk van een persoon die we voor het eerst zien. Vooroordelen, omstanders en andere factoren spelen daarbij een doorslaggevende rol. Pap daarom vooral eerst aan met een kennis van de beoogde geliefde. (...) Het zijn oude evolutionaire processen in het brein die onze affectie sturen, waarbij we vooral alert zijn op verschillen en negatieve aspecten. Die bepalen ons gedrag, en dat van andere hogere diersoorten, veel sterker dan positieve. Niet verwonderlijk, want zulke gevoelens betekenen bijna altijd gevaar in een wereld van eten of gegeten worden. Beter een paar keer vaker te snel weggerend dan één keer te lang gebleven. Ondanks de hoge vlucht die de Rede heeft genomen, is het menselijk brein die oude trucs nog niet verleerd. En om snel pluis van niet-pluis te kunnen onderscheiden en te kunnen beslissen, gaan de hersenen weinig subtiel te werk. (...) 'Het is een fabeltje dat je eigen intuïtie juist zou zijn. Je kunt niet aan iemands gezicht zien of de persoon sociaal is of een leugenaar', zegt Ruys. (...) Die indeling naar affectie gaat vóór een indeling naar ras, geslacht, leeftijd of sociale klasse.' (...) Het is spijtig dat we voor de indruk die we proberen te maken, in hoge mate afhankelijk zijn van anderen en stereotypen. Als je indruk op iemand wilt maken, kan je dus het best aanpappen met een kennis van die persoon. Mits je zeker weet dat ze het onderling goed kunnen vinden en ze niet in een hiërachische relatie tot elkaar staan. Want dan is de kans groot dat de truc averechts werkt. (...) Hoezeer we ook door vooroordelen zijn vergiftigd, ze kloppen vaak wel, zegt prof. dr. Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie in Nijmegen. (...) Voor het krijgen van een eerste indruk en in de dagelijkse praktijk zijn deze stereotypen oké. Dat wordt anders als het om een partner of collega's gaat', zegt Vonk die een leerboek schreef over het waarnemen van personen en het ermee samenhangend gedrag. (...) Wie aardig gevonden wil worden, moet dus goed op zijn of haar lichaamstaal letten. Veel glimlachen bijvoorbeeld. Bovendien brengt dat ook voorspoed en geluk. (...)
Bieden op Noord-Koreaanse raketaanval snel van de baan
2003/07/30 Het Financieele Dagblad 1 door Rik Winkel

(...) Ook het jongste plan van John Pointdexter, directeur van het 'Bureau voor Bewustzijn van Informatie over Terrorisme' binnen het Pentagon, lijkt geen lang leven beschoren. Gisteren werd gehakt gemaakt van zijn voorstel voor een openbare termijnmarkt waar gespeculeerd kan worden op potentiële terreuraanslagen. De achterliggende gedachte is dat de markt beter in de kristallen bol kan kijken dan alle experts in het inlichtingenapparaat bij elkaar. (...)
De leugen regeert
2003/07/05 NRC Handelsblad 35 door Hendrik Spiering

In het dagelijks leven onderscheidt een leugen zich vrijwel niet van de waarheid, zo blijkt uit onderzoek van de psychologe Bella DePaulo. 'Achter bijna iedere leugen ligt de wens dat die leugen waar is.' (...) Een leugenaar verraadt zich zelden. Het contrast met een waarachtige opmerking is gering. Want in tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, is gebrek aan oogcontact géén indicator van liegen. Glimlachen heeft ook al geen verband met liegen, evenmin als veel eh's en ah's tijdens het spreken. Het maken van zenuwachtige bewegingen heeft slechts een zwak verband met liegen, net als herhaling van zinnen. (...) Overigens worden vrijwel al deze onderzoeken gedaan met mensen die elkaar niet of nauwelijks kennen. Bij mensen die elkaar goed kennen is het natuurlijk wel mogelijk dat kleine wijzigingen in het gedrag onmiddellijk opvallen en een vermoeden van leugen doen rijzen, maar daarover bestaat geen onderzoek. (...) Toch denken veel mensen dat ook zonder externe informatie vrij gemakkelijk kan worden geconstateerd of iemand liegt. Daardoor ontstaan allerlei paradoxale effecten bij leugendetectie. (...) De beroepsleugenaar is kennelijk de beste leugenontmaskeraar. Daar staat weer tegenover dat mensen die vaak en kundig liegen ook vaker zichzelf voor de gek blijken te kunnen houden - maar dat is een kwestie die vooral door psychiaters wordt onderzocht. Bij onder meer de anti-sociale persoonlijkheidsstoornis, de borderline-persoonlijkheidsstoornis en de narcistische persoonlijkheidsstoornis zijn leugen en zelfbedrog vaak nauw met elkaar verbonden. (...) "Af en toe liegen mensen omdat ze materieel voordeel willen behalen, bestraffing willen voorkomen of omdat het ze gewoon beter uitkomt", zo schrijft ze in Psychologial Bulletin, "maar veel vaker gaat het leugenaars om de psychische beloningen. Ze liegen om zich beter en deugdzamer voor te stellen dan ze in werkelijkheid denken te zijn. Ze liegen om zich zelf en soms anderen te beschermen tegen afkeuring en onenigheid en ze willen gevoelens ontzien." (...) "Mensen liegen het meest over hun eigen gevoelens, voorkeuren en opvattingen. Minder vaak liegen zij over hun handelingen, plannen en verblijfplaatsen" (...) Zesjarigen waren totaal niet in staat om hun gezichtsuitdrukkingen te beheersen, maar twaalfjarigen slaagden er redelijk in om bij beide drankjes even blij te kijken. Achttienjarigen hadden er zelfs echt plezier in: zij prezen de vieze drankjes zelfs beter aan dan de lekkere drankjes. (...) Volgens veel andere theorieën over leugens zou het namelijk moeilijker zijn om te liegen dan om de waarheid te vertellen, bijvoorbeeld omdat het schuldgevoel snel opspeelt of omdat je over leugens eenvoudigweg langer moet nadenken. (...) Eén op de honderd leugens is een ernstige leugen, schat ze. En de meeste (tweederde) daarvan worden verteld aan geliefden en naasten: liefdespartners, ouders, goede vrienden. Vaak betreft het seksualiteit. (...)
'Experts maken in Brussel de dienst uit'
2003/04/12 NRC Handelsblad 10

Voorstellen voor nieuwe Europese wetgeving, die officieel afkomstig is van de Europese Commissie, blijken in de praktijk uitgebreid te zijn voorgekookt in groepen van experts uit de lidstaten. Volgens de Zweedse politicoloog Torbjörn Larsson bestaan er zo'n 1.300 van deze groepen en is er maar weinig over bekend. (...) Voor allerhande onderwerpen komen deskundige ambtenaren uit de lidstaten bijeen in diverse samenstellingen, variërend van vijf tot honderd personen. (...) Op dit informele niveau tellen argumenten meer dan macht, aldus Larsson. Volgens hem hebben kleine lidstaten zoals Nederland daarom relatief veel invloed in dit geraffineerde web aan werkgroepen. Die invloed moeten ze echter niet proberen uit te buiten. (...) De politicoloog hekelt het gebrek aan openheid over de discussiegroepen, die naar zijn inschatting zo'n tachtig procent van de Europese wetten voorkoken. (...) Zulke informatie ontbreekt volgens hem in Europa, sterker nog, er zouden expertgroepen bestaan waarvan de Commissie zelf het bestaan niet eens kent. Opmerkelijk vindt Larsson het verder dat het Europees Parlement, dat bij veel wetgeving op papier net zo veel invloed heeft als de lidstaten, schittert door afwezigheid in de invloedrijke werkgroepen.
Wouter sms-te zich naar de overwinning
2003/01/25 NRC Handelsblad 3 door Egbert Kalse

(...) The making of Wouter Bos begint eind augustus als Bos zich als eerste kandideert voor het partijleiderschap. Reclameman Otto van der Harst, een oude studievriend van Bos die samen met hem halverwege de jaren tachtig politicologie studeerde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, meldt zich meteen. Dan bestaat het kringetje rondom Bos nog voornamelijk uit vrienden en bekenden, zoals Alex Klusman, Erik van Bruggen, Arnold Jonk en Arjen Berkvens. Veel van hen kennen Bos al van de campagne 1998. (...) Daarbij is ook Tom Pauka aanwezig, de oud VARA-radioman en communicatiestrateeg, die door de veel professionelere campagneteams van 1998 en 2002 bewust buiten de deur was gehouden. Jeltje van Nieuwenhoven haalde Pauka binnen. (...) De terugkeer van mediacoach Pauka in de PvdA-gelederen zorgt voor nogal wat beroering bij de jonge garde. Met name Klusman en Van Bruggen stonden sceptisch tegenover de komst van "het fossiel". (...) Bos is handig met zijn mobiel. SMS-verkeer was één van zijn life-lines gedurende de lange campagnedagen. Maar de échte vinding was de chatbox van MSN Messenger, vertelt Klusman. Deze 'virtuele vergaderruimte' fungeerde prima als er met meerdere mensen tegelijk geëvalueerd moest worden. (...) Bos schudt het ene na het andere voorbeeld uit zijn mouw. Ook daarvoor had Bos zijn 'mannetjes': het zogenoemde 'Sambal-netwerk' van lokale bestuurders, waaronder de Tilburgse wethouder Hamming, Paul Depla (Nijmegen), Janine Pluggen (Winschoten), Hans Spekman (Utrecht) en Gerrit Piek (Assen), dat met Bos in contact stond. Hamming: "Na de nederlaag van 15 mei hebben we met honderd lokale bestuurders 'Sambal' opgericht. (...) De cirkels rond Bos zijn nooit echt hierarchisch geweest, eerder anarchistisch. "Een verademing vergeleken bij de laag voorlichters en medewerkers waar je bij Melkert doorheen moest", aldus Klusman. (...)
Slecht nieuws is geen nieuws
2002/10/01 Elan 18 - 22 door Jeroen Siebelink

Een slechte pers kan een goede reputatie in no time om zeep helpen, is de gangbare wijsheid. Wetenschappelijk onderzoek toont echter het tegendeel aan: het imago van bedrijven is uitstekend bestand tegen plaagstootjes van het journaille. (...) Een uitgebreid onderzoek van de Vrije Universiteit te Amsterdam moet een antwoord op deze vraag bieden. (...) Voorlopig resultaat van dit monnikenwerk, waar communicatiewetenschapster May-May Meijer volgend jaar op hoopt te promoveren: de vrije publiciteit heeft geen gevolgen voor reputaties - ook veel persaandacht niet. En zelfs in geval van een aanhoudende stroom (gematigd) negatieve berichten blijven reputaties onaangedaan. (...) Pas als de hoeveelheid media-aandacht overweldigend èn zwaar negatief van inhoud is, treedt een soort hefboom in werking (...) De Rabobank maakt zich weinig zorgen om de massa. Maar, zo betoogt Schinkelshoek, "van belang is wel onze reputatie bij betrokken lezersgroepen, zoals tussenpersonen, accountants, de hogere klantensegmenten en niet te vergeten onze eigen medewerkers." (...) Volgens Meijer vergaart de NS meer kritiek dan Schiphol omdat zich daar intern veel meer critici ophouden dan bij Schiphol - critici die allemaal graag hun verhaal aan de pers willen vertellen. "Ondernemingen moeten goed met hun medewerkers communiceren. Dat is zeker zo belangrijk als persrelaties onderhouden." (...)
Het bedrijf dat mensen belangrijk vindt
2002/04/03 Het Financieele Dagblad 8 door Marleen Janssen Groesbeek, Friso Liesker

Procter & Gamble wil niet alleen weten wat de klant van zijn producten vindt, maar peilt ook sinds kort wat werknemers, toeleveranciers en andere belanghebbenden van het bedrijf vinden. Dat gebeurt met een speciale reputatiequotiënt. De reputatie van het internationale concern achter Dreft, Pantene, Pampers en Ariel blijkt per land te verschillen en wordt sterk bepaald door de eigen informatieverstrekking. (...)
Belangenbehartiging start in Den Haag
2002/02/07 in Het Financieele Dagblad p.3 door Hans Schlaghecke

(...) 'De ommekeer lag ruim twee jaar geleden in Berlijn', zo analyseert Ben Bot, permanent vertegenwoordiger van de Nederlandse regering bij de Europese Unie de veranderende houding tegenover Brussel. (...) Nu we de grootste netto-betaler zijn spelen we het scherp, zijn we bereid het veto-wapen in te zetten.' (...) Rinus van Schendelen, politicoloog en hoogleraar in Rotterdam, gespecialiseerd in onderzoek naar lobby-praktijken in de Europese hoofdstad (...) Van Schendelen heeft een onderzoek gedaan naar de pendel van Nederlandse belangenbehartigers naar Brussel. 'Van de 3500 mensen die jaarlijks en route zijn naar Brussel is het merendeel geen rijksambtenaar', zo heeft hij in een onderzoek geconstateerd. (...) Bot houdt zijn reserves bij de inbreng van het bedrijfsleven in de zogenaamde expertsbijeenkomsten. (...) 'Ik ben lid van de Egmondclub, het Brusselse platform voor het Nederlandse bedrijfsleven. Daar heb ik regelmatig contact mee.'
'Wij doen het voor onszelf'
2001/11/21 NRC Handelsblad 18 door Freek Staps

(...) Dat laatste zegt Roos Grasveld, 27 jaar en behalve consultant bij PricewaterhouseCoopers ook voorzitter van InterCompany Association (ICA), hét netwerk voor 15.000 jonge werknemers van grote Nederlandse bedrijven. (...) Bij het ICA zijn 24 verenigingen van jonge werknemers van grote organisaties aangesloten. Van Ahold tot Shell, van het ministerie van Economische Zaken tot KLM. De afgevaardigden van de organisaties binnen het ICA beslissen onderling welk nog niet aangesloten concern zich lid mag noemen. Daarbij speelt sterk mee dat het ICA liefst geen concurrerende bedrijven uit dezelfde bedrijfstak in zijn gelederen heeft. Zo kreeg de jongerenvereniging van adviesorganisatie McKinsey onlangs te horen dat ze niet welkom is; PricewaterhouseCoopers was de consultants voor geweest. (...) Driemaal per jaar komen de leden van het ICA bijeen. Naast het congres organiseert het netwerk, met een begroting van 200.000 gulden per jaar, de 'Games' met spelletjes als zaklopen en springen op luchtkussens. (...) Ook buiten de drie jaarlijkse evenementen kunnen de jonge werknemers meedoen aan de evenementen die de aangesloten jongerenverenigingen organiseren. Zo houdt bouwconcern Hollandsche Beton Groep jaarlijks een debating-wedstrijd, maken de jongeren van KLM met enige regelmaat vluchtjes en zijn er diverse golf- en hockeytoernooien. (...) Op het congres, afgelopen vrijdag, blijkt dat maar twee procent van de 15.000 leden - zo'n 275 man - is gekomen. (...)
Eén groot gezellig dorp
2001/09/01 in NRC Handelsblad p.18 door Frederiek Weeda

(...) Advocaat Steven Schuit merkte dat Nederland één groot gezellig dorp is toen hij in 1990 terugkwam na tien jaar New York. Hij had daar de New York-vestiging van advocatenkantoor Loeff Claeys Verbeke opgericht (nu Allen Overy). "Je moet in een dorp de belangrijke spelers kennen als je iets wilt bereiken: de burgemeester, de notaris. In Amerika ben je eerder verexcuseerd als je die niet kent, want dat land is zo groot. Maar in Nederland moet men op zijn minst van je gehoord hebben. De dorpsgenoten denken al snel van mensen die ze niet kennen: Wie is dat? Is dat er wel één van ons? Dus komt men op feestjes en recepties meteen even aan je snuffelen, vertelt Schuit. (...) Hoe belangrijk zijn iemands sociale vaardigheden en informele netwerk - zijn familie, vrienden en kennissen - anno 2001 voor zijn carrière? Zeer, zegt Jos van Hezewijk, de enige expert op dit gebied in Nederland. (...) "Succesvolle managers binnen een grote onderneming of succesvolle zakelijk dienstverleners blijken vaak baat te hebben bij een netwerk dat ze al op jonge leeftijd hadden opgebouwd. Op school, de studentensociëteit en de hockeyclub. Sommigen hadden het thuis al via hun ouders. Behalve dat ze vrienden maken, leren ze al vroeg hoe je je 'hoort te gedragen' in het establishment. Ze leren goede manieren. Als ze eenmaal in de dertig of veertig zijn, hebben ze veel minder tijd om contacten te leggen. Ze bezoeken dan nog vaak wel de noodzakelijke diners en evenementen maar het belangrijke netwerk hebben ze dan al lang." (...) Veel wetenschappelijk onderzoek naar het onderwerp is er niet. Maar uit een recent promotie-onderzoek van de socioloog Hester Moerbeek blijkt dat jongeren wier ouders vrienden hebben met een hoge 'sociale status' (hoger inkomen en aanzien dan zijzelf), eerder een 'goede' eerste baan vinden dan jongeren wier ouders niet zulke kennissen hebben. Ze hebben een voorsprong op de arbeidsmarkt. (...)
'Golf werkt louterend'
2001/07/28 in Het Financieele Dagblad p.22 door Jan Kees Kokke

(...) Onder de relaties die hoofdsponsor en TPG-topman Ad Scheepbouwer dit jaar heeft uitgenodigd bevinden zich Koninklijke Olie-president Jeroen van der Veer, defensieminister Frank de Grave, Aegon Nederland-bestuurslid Paul van de Geijn, headhunter Joost van Heijningen Nanninga, KPN-commissaris Ton Risseeuw, Transavia-directeur Peter Legro en Frans Sevenstern, de nieuwe voorzitter van de Nederlandse Golf Federatie. (...) Joost van Heijningen Nanninga van Egon Zehnder houdt de lunch na afloop al snel voor gezien. Zijn oogst viel tegen. 'Nee, er viel hier vandaag niet veel te jagen.' Het zakelijke niveau in de pro-am lijkt met de jaren licht te dalen. Robbie van Erven Dorens heeft dit jaar nog wel Schelto Baron van Heemstra, onze ambassadeur in Jakarta, ingezet. Maar van het Koninklijke Huis is dit jaar voor het eerst niemand vertegenwoordigd. Ook Wim Duisenberg laat het na een lange reeks van jaren afweten. Bekwame golfers als Unilever-topman Anthony Burgmans, Heinekens Carel Vuursteen, Akzo's Cees van Leed